UİD-DER youtube Web TV Twitter'da UİD-DER facebook'ta UİD-DER

İçimize Dolduruyoruz Öfkemizi

Gebze’den bir işçi

Bir gündüz vakti geldi ölüm

Yeraltı karanlığında

Çiçeği burnunda gencecik delikanlılar

Ve babalar düştü birer birer

Kömür rengiydi bedenleri


Bazıları ilerliyordu

Duman sarmıştı her yeri

Dermanları kalmamış yorgundu bedenleri

Yığılıp kaldılar oracıkta

Sırt sırta omuz omuza

Hep birlikte gittiler ölüme


Ölülerini dahi kendileri çıkarıyordu

Teker teker

İniyordu yamaçtan ellerde sedyeler

Annelerin kucağında çocukları

Gözyaşları çarpıyordu yanaklarına

Dağların arasından çığlıklar yükseliyordu gökyüzüne

Yumruklarıyla çöktüler ağzımıza

Boğazımızı sıktılar kestiler çığlığımızı


İçimize dolduruyoruz öfkemizi

Biriktikçe birikiyor

Ağlamak sızlanmak dindirmiyor acımızı

Sesimize karşılık ses

Elimizi tutacak el

Acımızı paylaşacak yürek istiyoruz


İçimize dolduruyoruz öfkemizi

Biriktikçe birikiyor

Ağlamak sızlanmak dindirmiyor acımızı

Sesimize karşılık ses

Elimizi tutacak el

Acımızı paylaşacak yürek istiyoruz

20 Mayıs 2014






  Şiirler

Son Eklenenler

UİD-DER Aylık Bülteni

Share this