Yoksulun Sırtından Sayıları Artan Milyonerler!
Kurtköy’den bir emekçi kadın
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Yoksulla zengin arasındaki gelir uçurumu gün geçtikçe daha da derinleşiyor. Geçtiğimiz haftalarda T24’te yayımlanan haber de bu uçurumu kanıtlar nitelikte: “Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) verilerinden derlenen bilgilere göre, yurt içinde ve dışında yerleşik milyonerlerin toplam sayısı Mart sonu itibarıyla 192 bin 903’e ulaştı. Geçen yılın sonuna göre milyoner sayısı 12 bin 777 kişi artarken, söz konusu milyonerlerin toplam mevduatı 1 trilyon 205 milyar 798 milyon liraya çıktı.” Peki, biz emekçilerin durumu nasıl? Milyonerlerin kasası trilyonlarla dolup taşarken biz emekçilerin cebi neden boş?
Biz yoksul emekçileri, ağır koşular altında, düşük ücretlere çalıştıran, sırtımızdan servetlerine servet katan patronlar sınıfının zenginliği giderek artıyor, emekçilerin payına ise işsizlik, artan iş kazaları, yoksulluk ve sefalet düşüyor. Dünyanın en zengin % 1’lik kesiminin zenginliği geri kalan % 99’un toplam zenginliğinden fazla. Zenginler ile yoksullar arasındaki uçurumun her geçen gün daha da derinleştiği bu sömürülü, adaletsiz düzenin gidişatı artık gözlerden gizlenemez haldedir.
Ayı çıkaramıyor, mutfaktaki tenceremizi kaynatamıyoruz. Bir tencere yemek için en temel ihtiyaç olan soğanı, patatesi alırken bile zorlanıyoruz. Kirayı faturaları ödemek için nereden kısacağımızı bilemez haldeyiz. İnsanca yaşamak için gereken dinlenme, tatil, sinema, tiyatro gibi sosyal aktiviteler biz emekçiler için lüks. Zenginlerin kuş sütünün eksik olmayan sofralarını görmezden gelip biz emekçilerin dört kişilik bir aile için aylık gıda ihtiyacını “simit çay” üzerinden hesaplayanlar adeta bizlerle dalga geçiyorlar.
Eşitsizlik sadece gelir dağılımıyla sınırlı kalmıyor, bunun her alanda sonuçları oluyor. Eğitimde adalet yok. Patronlar sınıfının çocukları dünyanın en iyi okullarında, en iyi koşullarda eğitim alırken emekçi çocukları okulu bırakmak zorunda kalıyorlar. Yaz tatillerini ise çalışarak geçiriyorlar. Patronlar sınıfının çocukları, biz emekçi ailelerin çocuklarıyla kıyaslanınca daha doğmadan 100-0 önde açıyorlar gözlerini dünyaya. Daha doğmadan torunlarının torunlarına bile yetecek bir zenginlik önlerine sunulmuş oluyor. En iyi okullarda lüks içinde okuyup mezun olan patron çocukları geleneği bozmadan patron olarak atılıyorlar hayata. Emekçi çocukları ise okuyabilmek için öğrenim kredilerinin borç yükü altına girmek zorunda kalıyor, mezun olduktan sonra ise işsizlikle boğuşuyorlar.
Kardeşler zengin sayısının artışı karşısında artan yoksulluğumuz tesadüf değil, aksine kapitalist düzenin işleyişinin bir sonucudur. Milyonerlerin sayısı yoksul emekçilerin sırtından artar. Patronlar sınıfı servetlerini katlarken biz emekçiler ise ağır bedeller ödüyoruz. Bizlerin payına düşen işsizlik, iş kazaları, düşük ücretler, güvencesiz çalışma, uzayan iş saatleri kaderimiz değildir. Zenginlerin artan serveti biz emekçilerin alın teri sayesindedir. “Çok çalışırsan sen de zengin olursun” masallarına inanacak değiliz. İşçiler olarak yılın neredeyse her gününü ağır çalışma koşullarıyla geçiriyoruz. Biz emekçilerin sırtından zenginleşen patronların refahı artıyor ama biz emekçiler nedense ayı bile çıkaramıyoruz…
Ama güzel günlerin geleceğine olan inancımız tamdır. Bu sömürü düzenine eyvallahımız yok! Patronlar sınıfının biz emekçilere reva gördüğü sefaleti çekmeye de hiç niyetimiz yok! Biz yeni bir dünya kuracağız, yeni yepyeni bir dünya! İçinde paylaşımın, adaletin, umudun, sevincin olduğu… Eğer birleşirsek biz işçiler, biter bu sefalet, yıkılır patronların saltanatı! Yeter ki,
Hele bir kalk ayağa
Hele bir tut yanındakinin elinden
Hele bir atıl boylu boyunca kavgaya
Bak göreceksin
Nasıl da oynuyor yer yerinden
Bak göreceksin
Nasıl da kuruluyor dünya
Yeniden
Yepyeniden…
“Bak, Gördün mü?”
Son Eklenenler
- 1 Eylül Dünya Barış Gününde Türkiye’de onlarca kentte yapılan eylemlerde İsrail devletinin Filistin halkına uyguladığı soykırım ve emperyalist devletlerin İsrail’e verdiği destek protesto edildi. Yapılan açıklamalarda emperyalist savaşın alevlerinin...
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...