Navigation

Buradasınız

Fumiaki Hoşino’ya Özgürlük!

İşçi sınıfının sınıfsız, sömürüsüz, savaşsız bir dünya için tarihsel mücadelesi bir buçuk asırdır süren köklü bir mücadeledir. Kapitalizmin girdabına girdiği ölçüde tüm ülkelerde bu tarihsel dava uğruna mücadele eden hareketler ve insanlar olmuştur. Hiç kuşkusuz bu mücadele kapitalist düzen sahiplerinin her yönden baskılarına maruz kalmıştır. Özellikle bu mücadelede yer alan öncüler egemenlerin gazabını çekmişlerdir. Bu durum sadece Türkiye gibi demokrasisi az gelişmiş ülkelerde değil, gelişmiş demokrasiler olarak sayılan ülkelerde de geçerli. Bunun çarpıcı örneklerinden birini Japonya’da Fumiaki Hoşino’nun durumu oluşturuyor.

Fumiaki Hoşino haksız bir suçlamayla 1975 yılından bu yana ağır koşullarda hapis cezası çekiyor. İşçi sınıfı davasının aktif bir militanı olan Hoşino, 1971 yılında Okinawa’daki Amerikan askeri üslerinin kapatılması için yürütülen kitlesel mücadelelerde aktif biçimde yer almıştı. Tüm dünyada Vietnam savaşı ile ilgili olarak büyük bir protesto ve mücadele dalgasının yaşanmakta olduğu o günlerde bu protesto ve eylemler aynı zamanda büyük bir devlet baskısıyla karşılaşıyordu. Bu üsler Vietnam savaşı bağlamında özellikle önemliydi, zira bu savaşta Vietnam halkına büyük acılar yaşatan korkunç Napalm bombaları tam da bu üslerden havalanan Amerikan uçaklarından atılıyordu.

İşte bu savaş ve militarizm karşıtı gösterilerden birinde polis şiddeti karşısında kendini savunan kitlenin direnişi sırasında bir sendikacı öğretmen ve bir polis öldü. Polisin katlettiği öğretmen Noriko Nagata o dönemde Avrupa ve ABD’deki Vietnam savaşı karşıtı gösterilerde bir sembol haline gelirken, ölen polis için bir suçlu arayan devlet, bir düzmeceyle, gösterilerde etkin lider konumdaki Hoşino’yu ölen polisin katili ilan etti ve 1975 yılında tutuklayarak düzenin zindanlarına hapsetti. Hoşino o günden bu yana zindanlarda çürütülerek yok edilmeye çalışılıyor.

Hapiste 40. yılını tamamlamış olan Hoşino şu anda dünya üzerinde politik tutsaklar arasında hapiste en uzun süredir bulunanlar arasında. Hal buyken ona adil bir yargılama reva görülmüyor. Hoşino’nun polisin öldürülmesi ile bağlantısını ortaya koyan hiçbir maddi kanıt bulunmuyor. Polis sadece tanık ifadelerine dayanarak onu suçlu ilan etti ve mahkemeler de bunun tasdik makamı olarak çalıştı. O tanıklar ki, neredeyse tamamı daha sonra polis baskısıyla kendilerinden alınmış ifadeleri reddettiler. Bunların dışındaki tek tanık ise mahkemede ifade vermeyi reddetti.

Dolayısıyla Hoşino mahkemeye bile çıkmayı reddeden tek bir tanığın polis zoru altında alınmış ifadesine dayanılarak tam 40 yıldır hapislerde çürütülmeye çalışılıyor. Hoşino aleyhine suçlama bu denli dayanaktan yoksunken, lehine bir dizi kanıt ve karine var. Ve Türkiye’den çok tanıdık olduğumuz biçimde polis olaya ilişkin video kayıtlarını her nasılsa “kaybettiğini” açıklamış durumda. Savcının idam talep ettiği mahkemede tüm bunlar görmezden gelindi ve Hoşino 20 yıl hapis cezasına çarptırdı. Daha sonraki yıllarda kanıtlar temelinde yeniden yargılama başvuruları sonuçlanıp da dava yeniden görüldüğünde ise cezası kaldırılmak ya da hafifletilmek bir yana, daha da yükseltilerek ömür boyu hapse mahkûm edildi. Japon egemenler kendi düzenlerine karşı örgütlü tarzda mücadele eden birisine aman vermemek için her türlü evrensel hukuk ölçüsünü göstere göstere ihlal etmekten geri durmamıştı. Elbette asıl maksat, düzene karşı mücadele edenlere gözdağı vermek ve yeni kuşakların bu yoldan korku yoluyla caydırılması idi.

Japon egemenler Hoşino’yu hapsetmekle yetinmeyip, hapislik koşullarını da olabildiği kadar ağırlaştırmak için ellerinden geleni artlarına koymadılar. Zorla tıkıldığı hücrelerde kışları ısıtma sistemi yoktu, yazları da serinletme sistemi yoktu. Battaniye vermeme, görüş şartlarını yıllar ilerledikçe daha da ağırlaştırma gibi sayısız baskı biçimi ısrarla sürdürüldü. Hapisteyken onunla evlenen eşi Akiko ile bunca yıllar içinde bir kez olsun özel görüşmesine izin verilmedi. Hatta Akiko eşine bir kez dahi olsun dokunamadı. Hoşino’nun bir fotoğrafı dahi dışarı verilmiyor. Onu sınırlı ölçüde görmesine izin verilen birinci derece akrabaları ve avukatları dışında kimse Hoşino’nun yaşlanış sürecini görememiş durumda. Hoşino’ya ait son fotoğraf onun tutuklanmadan önceki gençlik fotoğrafı. Eşi Akiko’nun sperm alınması yoluyla ondan çocuk sahibi olma talebi bile hoyratça reddedildi.

Ağır baskı koşullarına rağmen Hoşino polis takibatı altında olduğu süre dahil olmak üzere hapishane sürecinde de mücadeleye devam etti. Tüm bu süreç boyunca polise hiç ifade vermeyen Hoşino, mahkeme süreçlerinde de kendi yargılaması ile ilgili ona yöneltilen sorulara yanıt verme dışında hiç konuşmamış, yapılan “işbirliği” telkinlerini reddetmiştir. Uzun ve ağır hapislik yıllarında davaya bağlılığını yitirmeyen Hoşino, dışarıya gönderme olanağı bulduğu mesajlarında mücadele arkadaşlarına ilham ve umut kaynağı oldu. İçerde yaptığı resimlerle düzenlenen sergileri gören çoğu kimse bu resimlerdeki hayat dolu ruh karşısında şaşkınlığını ifade etti. Hoşino boya ve fırça edinebilmek için dahi 10 yıl mücadele etmek zorunda kalmıştı. Bir yanı dışarıdaki mücadeleden kopmayan Hoşino, içeride de tüm mahpusların ceremesini çektiği kötü hapishane koşullarına ve haksızlıklara karşı mücadelelere öncülük etmekten geri durmadı. Tüm mahpuslar lehine kazanımla sonuçlanan bu tür mücadeleler sayesinde adli mahkûmların da saygınlığını kazandı.

Uzun yıllar boyunca başta dava arkadaşları olmak üzere, eşi Akiko, Japonya’daki çeşitli sendikalar ve işçi örgütleri, ABD’de çeşitli sendikalar Hoşino’nun uğradığı haksız hapisliğin ve baskıların son bulması için mücadele veriyorlar, kampanya yürütüyorlar. Bu uğurda kurulmuş dayanışma komitesi (Hoşino’yu Savunma Komitesi) sorunun daha geniş kitlelerin gündemine gelebilmesi ve daha geniş bir destek için çaba harcıyor. Bizler de sınıf bilinçli işçilerin örgütü UİD-DER olarak bu çabayı destekliyoruz.

Hoşino’nun mücadelesi, mahpusluk serüveni ve Savunma Komitesinin çalışmaları konusunda ayrıntılı bilgi için: http://fhoshino.u.cnet-ta.ne.jp/pages/01-english.html

1 Aralık 2015

UİD-DER Aylık Bülteni

Son Eklenenler

  • Tarihin derslerini unutmak, insanlığı felakete sürüklüyor. Aslında tarih, insanın en büyük rehberidir. Ama unutmak istemeyen ve bu rehberin izinden gidenler için… Eğer işçi sınıfı ve emekçiler örgütlü değillerse, büyük acılar pahasına öğrendiklerini...
  • Doğduğumuz andan itibaren başlar bu sistem bizi içine çekmeye. Yürümeye başladığımız zaman başlar hayat bizi sınamaya. Okula başladığımızda hayat ilk darbeyi çoktan vurmuştur. Devletin vermiş olduğu, daha doğrusu vermemiş olduğu eğitim hakkı okula...
  • Asıl müjdeyi toplantının sonlarına doğru veren bakanın müjdesini dinleyemeyenler için veriyorum: “Yılda 60-100 milyar lira büyüklük sağlayacak tamamlayıcı emeklilik sistemi sosyal tarafların mutabakatıyla kurularak, özellikle sermaye piyasalarını...
  • Merhaba kardeşler. Bundan üç ay kadar önce çalıştığım yerden, haksız bir şekilde işten atıldım. İşsiz kaldığım süre boyunca, iş bulmak için birçok yere başvurdum. Farklı sektörlerden iş görüşmelerine gittim. Hiçbirinden olumlu bir cevap alamadım....
  • Krizin bedeli işçi sınıfına ödetilmek istenirken dünyanın pek çok ülkesinde işçiler bu saldırılara direniş ve grevlerle karşı duruyorlar. ABD de grev ve direnişlerin yaygınlaştığı ülkelerden biri... Otel, hastane, market işçileri, eylemleri dünyanın...
  • İşsizlik rakamları her ne kadar devletin resmi kurumlarınca düşük gösterilmeye çalışılsa da gerçekler ayan beyan ortada. Bugün 7 milyon insan işsizlikle boğuşuyor. İşsiz sayısı artarken işsiz kalan işçiler de İşsizlik Sigortası Fonundan yararlanmak...
  • Kanada’nın Saskatchewan eyaletinde kamuya bağlı Crown şirketlerinde su ve kanalizasyon, enerji dağıtımı, iletişim hizmetlerinde çalışan ve Unifor Sendikası üyesi yaklaşık 5 bin işçi greve çıktı. Eyalet hükümeti şirket çalışanları için beş yıllık bir...
  • Pakistan’ın Hayber-Pahtunhva eyaletinde doktorlar başta olmak üzere hemşirelerin ve diğer sağlık çalışanlarının da dâhil olduğu yaklaşık 45 bin sağlık işçisi greve çıktı. Eyalet hükümetinin sağlık sektörünü özelleştirme çalışmaları kapsamında...
  • Kapitalist sistemde bir işçinin kaliteli ve sağlıklı bir yaşam sürmesi mümkün değil. UİD-DER Kadın Komitesi olarak emekçi kadınlarla bir araya geldik. Yaşamlarındaki zorlukları, bir sosyal yaşamlarının olup olmadığını sorduk. Bir dokunduk, bin ah...
  • Toplumsal anlamda yaşadığımız sorunlar kat be kat artıyor. Kapitalist sistem, tüm dünyada küresel bir kriz yaratmış durumda. Bu krizi yaratan patronlar ve onların temsilcisi yönetenler, krizin faturasını işçilere, emekçilere ve onların çocuklarına...
  • 26 Eylülde İstanbul’da yaşanan 5,7 büyüklüğündeki deprem sonrasında burjuva medya tarafından hiç vakit kaybetmeden korku senaryoları üretilmeye başlandı. Depreme karşı önlem almak için büyük miktarda vergi toplayan devletin ve yerel yönetimlerin...
  • 10 Ekim 2015 tarihinde sendikalar, meslek örgütleri ve demokratik kitle örgütleri tarafından Ankara’da düzenlenen barış mitinginin IŞİD tarafından kana bulanmasının üzerinden tam 4 yıl geçti. “Emek, Barış ve Demokrasi” talepleriyle düzenlenen...
  • Ben üniversite öğrencisi bir işçi çocuğuyum. Geçtiğimiz günlerde Recep Tayyip Erdoğan’ın “Her üniversite mezunu iş bulacak diye bir şey yok” açıklamasına internette denk geldim. Haberi gördükten sonra arkadaşlarımla paylaştım. Bu duruma hem...