Navigation

Buradasınız

11 Yaşında Bir İşçi Çocuğundan Şiirler

Çocuk

O daha doğarken grevde

O daha doğarken dayanışmada

O daha doğarken savaşta

O bir çocuk!

 

O kanların içinde doğdu

O dumanların içinde doğdu

O barutların içinde doğdu

O bir çocuk!

 

O öfkeyle doluyor

O hınçla büyüyor

O gördüğü savaşlara kin duyuyor

O bir çocuk!

 

Babası ölümün kucağında

Annesi 40’ında

O bir çocuk!

 

O iki yaşında

O yakında proleter

O yakında örgütlü

O yakında direnişçi

O bir işçi çocuğu!

 


Örgütlüysek Her Şeyiz Örgütsüzsek Hiçbir Şey!

Ben Filistinli çocuğum

Ve bir kuru ekmek

Bir hayata

Mal olur mu?

 

Bizim oynadığımız oyuncaklar

Bir kuru kafa ve kurşun

Yüzü gülmeyen çocuklar

Aç karınlarıyla sığınak arıyorlar

 

Sığınak dediğimiz yerler

Bombalanmış yerler

Ne temiz hava alıyoruz

Ne de bir yudum su…

 

Burada her yer duman,

Her yer barut ve kan

Burada nasıl yaşayacağız?

Nasıl yüzümüz gülecek?

 

Ne yalan söyleyeyim

Herkes açlıktan

Ve savaştan ölüyor

Bir yudum suya muhtacız.

 

Bizim gözlerimiz

Faltaşı gibi büyük

Annelerimiz yok!

Babalarımız yok!

 

Nereye gitsek

Bombalar yağıyor

Alıştık yağan bombalara

Yağmur gibi geliyor.

 

Ama ıslanmıyoruz

Tam tersine

Kanlar akıyor

Sağlam yerimiz yok!

 

Karınlarımız davul gibi

Ekmek yok

Su yerine kan var

Açız, aç!

 

Her yerde acıların yankısı

Seslerimiz ağlıyor

Acıyla gözlerimiz

Ağlıyoruz…

 

Eğer bu savaşsa

Bombaların yağması

Savaşsa

Biz buna katlanacağız mecburuz

 

Savaş desen çocukların oyuncağı

Barış desen bizim hayalimiz

Barışın yüzünü göremiyoruz

Kaç yıldan beri

 

Hayal desen bizde çok

Savaş desen bizde çok

Barış desen bizde yok

Ne kaldı, mutsuz bir hayat

 

Fakirlik bizim göbek adımız oldu

Susuzluk ve

Açlık

Bu nasıl hayat?

 

Anneler ve

Babalar

Kucaklarında ufacık

Bebeklerini taşıyorlar

 

Çocuklar kan içinde

Kimi bacaksız

Kimi kolsuz

Bombalar yüzünden

 

Kulaklarımızda

Hâlâ açların sesleri inliyor

Unutamıyorum o sesleri

Acının yükseldiği sesleri

 

Sokakta bombaların sesi

Aklımızda barış hayalleri

Ve ağlamak

Bizim hayatımızı aldı

 

Yaşam direnci veriyoruz

Acıyla, kanla

Şuralarda yaşamak büyük bir acı

Yüreğin acısı, bombaların acısı değil

 

Gülün solduğu yer

Asıl burasıdır

Kötü havayla

Yaşayan kimse yok!

 

Açız, aç diye bağırıyoruz

Analarımız kaybolan çocuklarını

Çocuklar kaybolan analarını arıyorlar

Acıyla, kanla

 

Burada oynadığımız oyun

Saklambaç

Ama bildiğin saklambaç değil

Bombalardan ve mermilerden saklanmak!

 

Üstümüze bombalar yağarken

Annelerimiz ve babalarımız

Acı içinde kıvranıyor

Ve ölüyor

 

Öldüğü yerler

Ölü kokuyor

Dedim ya

Temiz hava yok!

 

Yardım istiyoruz, yardım

Acı değil

Savaşmak değil

Yardım istiyoruz, yardım

Ancak yardımı savaş güçlerinden değil

Proletaryadan bekliyoruz.

18 Şubat 2009

UİD-DER Aylık Bülteni

Son Eklenenler

  • İzmir Gaziemir Ege Serbest Bölgesinde SF Trade Tekstil işçileri ile Kale Pratt&Whitney Uçak Motor Sanayi fabrikası işçileri, Tekirdağ'da Megam Tekstil işçileri, İzmir'de Bergama Belediyesi işçileri ile Tariş Yemta Yem Hayvancılık fabrikası...
  • Yaşadığımız dünyada paranın egemenliğine dayalı kapitalist sistem hüküm sürüyor. Bu sistemde tüm üretim araçlarının sahibi patronlar sınıfıdır. Fabrikalardan makinelere, topraktan ulaşım araçlarına, gazetelerden televizyon kanallarına her şey...
  • Merhaba arkadaşlar. Biz bir grup taşeron sağlık işçisiyiz, çalıştığımız hastanede sorunlarımız gün geçtikçe artıyor. Sağlık sistemindeki çıkmazlar sebebiyle hastaya ve çalışana eziyet katlanılamaz noktaya ulaştı. Çeşitli nedenlerle sağlık hizmetine...
  • Kimimiz lisede, kimimiz üniversitede okuyor. Kimimiz işsizliğin yıkıcı etkisiyle boğuşuyorken günde 10-12 saat ağır koşullarda çalışıyor, iliklerine kadar sömürülüyor kimimiz. Memleketlerimiz farklı, adlarımız farklı… Fakat bizi birbirimize bağlayan...
  • Korku canlılara has bir duygudur. Korkunun kaynağında tek başına olduğunu düşünmek, kendini güvende hissetmemek yatar. İnsanlar korkuya kapıldıklarında kendilerince bazı savunma mekanizmaları geliştirirler. Bunlardan bir tanesi de uyanık görünmeye...
  • İş Hukukunda Zorunlu Arabuluculuk 1 Ocak 2018’den bu yana uygulanıyor. Zorunlu arabuluculuk, iş mahkemelerinin yükünü ve birikmiş dava dosyalarını azaltacağı, işçilerin alacaklarını çok daha kısa sürede alacağı propagandasıyla pazarlandı. İşveren...
  • Âdem Yarıcı isimli işsiz baba valilik önünde benzin döküp kendisini yaktı. Âdem kendisini yakana kadar kimseler onun hakkında hiçbir bilgiye sahip değildi. Âdem Yarıcı’nın son sözleri “çocuklarım aç” oldu. Kendileri işsiz, çocukları aç olan...
  • “İşyerinden arkadaşlarla konuşurduk hep, işçiler birleşirse hayatı yeniden yaratırlar diye. Sonra içimden hep ‘acaba mümkün mü bu?’ diye düşünürdüm. Sonra İşçi Dayanışması’nın Ocak sayısında Fransa’da yaşanan eylemleri okudum ve artık inanıyorum....
  • 19 Ocakta Gebze’de yapılan mitingde Birleşik Metal-İş genel başkanı, işçilerin baskısına dayanamayarak 5 Şubatta greve çıkılacağını açıklamıştı. Keza Türk Metal de grev kararı almış ama tarihini açıklamamıştı. Bu gelişme üzerine MESS tekrar...
  • Yunanistan’da kamu ve özel sektör işçileri hükümetin sosyal güvenlik sistemi için hazırladığı saldırı tasarısını 24 saatlik bir genel grevle protesto etti. Sağlık ve sosyal güvenlik sisteminin özelleştirilmesini içeren yasa tasarısına “hayır” diyen...
  • Çok uzun zamandır her sektörden işçinin gözü kulağı metal işçilerinin MESS’in dayatmalarına karşı giriştiği eylemlerdeydi. MESS’in işçileri hor gören tavrına karşı işçilerin “grev” kararlılığı sadece sendikalı işyerlerinde, fabrikalarda değil,...
  • Kasım ayında damat bakan kameraların karşısına geçmişti. “Dar gelirlilere düşük faizli ev müjdesi” açıklaması malum medya ağzıyla ballandıra ballandıra verilmeye başlandı. Üstüne de “20 yıl kira öder gibi” eklenince bu “müjdeli” açıklama asgari...
  • Benim adım Hazal. 4 buçuk yaşındayım. Benim annem her gün beni bırakıp işe gidiyor. Ben annemin işe gitmesini hiç istemiyorum, çünkü beni parka götürsün istiyorum. Her gün anneme soruyorum “Pazar günü de işe gidecek misin? Ben seni çok özlüyorum.”...