Buradasınız
“Sizinle Yürümeyi Çok İstedim”
Gebze’den bir metal işçisi
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Merhaba işçi kardeşler,
Ben UİD-DER’li bir metal işçisiyim. Bu sene yine Taksim’deydik, gelincik tarlası yine Taksim Meydanı’nda idi. Biz UİD-DER’li işçiler, 1 Mayıs öncesinde, 1 Mayıs’a hiç katılmamış, “1 Mayıs’ta teröristler var, cop yemeye gitmem, taşkınlık yapmaya gitmem” diyen işçi kardeşlerimize yanıldıklarını, 1 Mayıs’ın işçilerin gerçek bir bayramı ve patronlara gücümüzü göstereceğimiz bir mücadele günü olduğunu anlattık. Yüz binlerce işçinin bir arada, dayanışma içinde olduğunu, birlikte taleplerini haykırdığını, o gün alanın işçilerle dolup taştığını göstermek için çalışmalar yürüttük. İşçi kardeşlerimize ulaşmak, onların da 1 Mayıs’ın coşkusunu yaşamasını ve işçi sınıfının gücünü görmesini sağlamak ve onları da mücadele saflarına katmak için gece gündüz demeden çalıştık.
1 Mayıs öncesi çalışmalarımız “İş Saatleri Kısaltılsın, Ücretler Yükseltilsin” kampanyasından hatırlanacağı gibi çok yoğundu. Biz işçiler 12, 14 hatta 16 saat çalışıyoruz, karşılığı ise sefalet ücretinden başka bir şey değil. Dolayısıyla biz işçilerin en önemli taleplerinden biri, insanca yaşayabileceğimiz bir ücret ve insanca çalışma saatleri. Bu taleplerimizi haykırmak için de 1 Mayıs alanında idik. Başta söylediğim gibi, 1Mayıs’a beraber katıldığımız arkadaşların hemen hepsi “keşke daha önce katılsaymışım, bu kadar işçi nereden geldi?” dedi. Bir de kortejimiz çok canlı, coşkulu ve disiplinli idi, tam bir işçi korteji idi. Yürüyüş yolundaki her insan bize şaşkınlık içinde bakıyordu. Gözler pankart ve dövizlerde, kulaklar ise sloganlarımızda idi. Kampanyadan tanıştığım bir işçi arkadaşımı 1 Mayıs’a davet ettiğimde ilk önce bana “gelip ne yapacağım, ne değişecek?” diye sormuştu. Ben de kısaca “1 Mayıs’ta alanlarda biz işçiler taleplerimizi haykırmazsak, sesimizi duyuramazsak, az da olsa üzerimize düşeni yapmazsak, bizim yerimize kimse yapmayacak” dedim. Arkadaş 1Mayıs’a katıldı. 1 Mayıs’tan sonra konuştuğumuzda “bir dahaki 1 Mayıs’a arkadaşlarımı da getireceğim” dedi.
Demek ki biz işçiler kendi gücümüzün farkına varınca neler yapabileceğimizin farkına da varıyoruz. Buradan hiç 1 Mayıs’a katılmamış arkadaşları da şimdiden davet ediyorum. Gelin ve önyargılarınızı kırın. Alanda yanıma 65-70 yaşlarında bir amca geldi. “ Sizi yürüyüşe başladığınız yerden beri gözlemledim ve size teşekkür ediyorum. ‘80 sonrasında ilk kez böyle disiplinli, coşkulu, büyük katılımlı bir kortej gördüm. Sizinle yürümeyi çok istedim ama nefes darlığı çektiğim için katılamadım” dedi. Tekrardan tebrik etti ve kalabalıkta yavaş yavaş kayboldu. Amcanın bu cümlelerine duygulanmamak elde değil. Gerçekten öyle bir kortejdik. Bizler de amcanın bu övgülerine lâyık birer işçi olacağız ve daha da iyi mücadele etmek için var gücümüzle çalışacağız.
Yaşasın İşçilerin Birliği!
1 Mayıs’ın Ardından
Dünden Bugüne 1 Mayıs
Son Eklenenler
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...
- Paris’te tekstil işçiliği yapan Eugène Pottier, bundan 154 yıl önce bir şiir yazdı. Sömürünün, sınıfların, savaşların olmadığı bir dünya için mücadele eden Pottier’in yazdığı şiir, bir başka işçi olan Pierre De Geyter tarafından 18 yıl sonra...