Buradasınız
Yaşanması Gereken Bir Heyecan!
Esenyurt’tan bir lise öğrencisi
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
1 Mayıs... Adını bile duymak insanı heyecanlandıran gün, yeri göğü inleten, patronların o koltuklarına korkudan gömüldükleri gün işte...
Ben bir öğrenciyim yani işçi sınıfının yanında olması gereken bir kişiyim. Birçok öğrenci arkadaşım gibi. Tam iki hafta vardı 1 Mayıs’a ve beni yanımda gelecek olan arkadaşlarımla birlikte çok güzel bir heyecan kaplamıştı. İçimiz içimize sığmıyordu. İlk 1 Mayısımız olmasına rağmen bazı insanların yaşadığı korkuyu hiç yaşamadım, çünkü yanımda UİD-DER vardı. İnsana büyük bir güven veren yer. Yaşadığım heyecanı arkadaşlarımla paylaşmak istiyordum, onları da 1 Mayıs’a davet etmeye başlamıştım. Sonra bir Pazar günü derneğe şenliğe katıldım, oradaki görevliler konuşmalar yaptı. Bu konuşmalar beni çok etkiledi. Sonra önceki 1 Mayıs’a ait görüntüler izlendi, o görüntülerde, küçük çocuklar, yaşlı teyzeler, amcalar da vardı. Kendi kendime “yazık bana” dedim. Bu yaşıma kadar nasıl gitmemiştim 1 Mayıslara. Ama anladım ki bu sistem beni de korkutmuştu belli ki. Televizyonlarda gösterilen 1 Mayısa ait görüntüler hep kavga dövüştü, bunlar beni de etkilemiş ve 1 Mayıs’a gitmemi engellemişti. Ama o Pazar günü anlamıştım öyle olmadığını.
Bir hafta kalmıştı o büyük güne. Bir yandan da oradaki insanlarda büyük bir heyecan vardı. Şarkılarla, marşlarla bu heyecanlarını dile getiriyorlardı. Kalbim duracak gibi oluyordu heyecandan.
Ve son gece gözlerim uykusuzluktan şişmiş fakat hiç uyumamıştım. O gece sabırla sabahı bekledim ve güneş artık işçi sınıfı ve bizim gibi düşünen arkadaşlar için doğmuştu. Biz de onu daha da parlatmak için Taksim’e gidiyorduk kol kola. Oraya adım attığımda süper bir görüntü vardı. Herkes kol kolaydı. Hep bir ağızdan marşlar söyleniyordu, halaylar çekiliyordu, herkes gülüyordu, zafere bir adım daha atılmıştı. UİD-DER’le de gurur duyuyordum çok büyük bir kalabalık oluşturmuştu. Geçen yıla göre kendi kitlesini ikiye katlamıştı bu sene. Ben bu kadar büyük bir kalabalık beklemiyordum aslında ama gördüğümde çok mutlu oldum, fakat bunu patronlar için söyleyemeyeceğim. Kim bilir onlar ne kadar “mutlu” oldular!
Ve artık ölene kadar her 1 Mayıs’ta orada olacağım, yanımda kattığım arkadaşlarımla 2011 1 Mayısını heyecanla ve büyük bir coşkuyla beklemeye başladım ve benim gibi herkesin bu heyecanı hep yaşamasını istiyorum.
Son Eklenenler
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...