Buradasınız
Küresel Haklar Endeksi: Türkiye İşçiler İçin En Kötü 10 Ülke Arasında!
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu’nun (ITUC) yayımladığı “Küresel Haklar Endeksi” raporu tüm dünyada yükselen enflasyon ve artan baskılar sonucu işçi haklarının gerilediğini ortaya koyuyor. Bu durum “işçi hakları çöküyor” olarak ifade ediliyor.
Küresel Haklar Endeksi, 148 ülkede işçi haklarının ve sendikal mücadelenin durumu incelenerek, somut olaylar temel alınarak hazırlanıyor. Kapitalist sistemin yol açtığı ekolojik kriz, göç krizi, gıda krizi gibi çok boyutlu krizlerin etkisi ve şiddeti derinleşiyor. Buna bağlı olarak artan işsizlik, hayat pahalılığı, yoksulluk, açlık, yaşam alanlarının yok olması karşısında tüm dünyada protestolar ve işçi mücadeleleri de büyüyor. Rapordaki veriler sermaye sınıfının hem Türkiye’de hem de dünyada işçi sınıfının isyan potansiyelini gördüğünü ve bunu büyütecek olan örgütlü güçlere saldırdığını gösteriyor.
Türkiye işçiler için en kötü 10 ülke arasında
Rapora göre Türkiye bu yıl da Bangladeş, Belarus, Brezilya, Kolombiya, Mısır, Myanmar, Filipinler, Guatemala ile birlikte işçiler için en kötü 10 ülke arasında yer aldı. Türkiye ile ilgili bölümde 2021 yılı 1 Mayıs’ında pandemi önlemleri bahane edilerek 221 kişinin gözaltına alınmış olmasının yanı sıra işçi eylemlerine yapılan polis saldırılarına vurgu yapıldı. Gebze’de faaliyet gösteren Farplas fabrikasında Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olan işçilerin işten atılması üzerine protestoların başlaması ve işçilerin fabrikayı işgali sonrası polisin işçilere uyguladığı şiddet, Türkiye’de sermayenin sendika düşmanlığına örnek olarak gösterildi. Türkiye’de sendika düşmanlığının ve sendikalarda örgütlenen işçilere uygulanan polis şiddetinin ve baskıların sistematik hale geldiği vurgulandı.
Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Araştırma Merkezi’nin (DİSK-AR) yayımlanan rapordan derleyerek hazırladığı dünya genelindeki durumu gösteren maddeler ise şöyle:
- Bu yıl El Salvador, Nijer ve Suudi Arabistan için ülke notları iyileşirken Ermenistan, Afganistan, Avustralya, Burkina Faso, Gine, Jamaika, Lesoto, Hollanda, Tunus ve Uruguay için kötüleşti.
- 13 ülkede sendikacılar öldürüldü. Ülkelerin yüzde 41’inde ifade ve toplanma özgürlüğü ihlal edildi. 69 ülkede işçilere yönelik keyfi tutuklamalar ve gözaltılar yaşandı. Ülkelerin yüzde 66’sı işçilerin adalete erişimini engelledi veya kısıtladı.
- 113 ülke, işçileri sendika kurma veya sendikaya katılma haklarından mahrum bıraktı. Bu sayı 2021’de 106 idi. Afganistan, Burkina Faso, Myanmar, Suriye ve Tunus’taki işçiler, işyeri temsilinden dışlandı.
- Ülkelerin yüzde 77’si işçilerin sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkını engelledi.
- Ülkelerin yüzde 74’ünde yetkililer sendikaların tescilini engelledi. Afganistan, Belarus, Mısır, Ürdün, Hong Kong, Myanmar ve Sudan’daki bağımsız sendikal faaliyetlere yönelik devlet baskısı arttı.
- 50 ülke işçileri fiziksel şiddete maruz bıraktı. 2021’de bu sayı 45’ti.
- Ülkelerin yüzde 87’si grev hakkını ihlal etti. Belarus, Mısır, Hindistan, Myanmar, Filipinler ve Sudan’daki grevler, sendika liderlerinin tutuklanması veya şiddetli baskıyla söndürüldü.
- Her beş ülkeden dördü toplu pazarlığı engelledi. Toplu pazarlık hakkı kamuda ve özel sektörde aşındırıldı. Tunus’ta, başbakanın izni olmadan sendikalarla müzakere yapılmasını yasakladı.
Pandemi öncesi yükselen işçi-emekçi isyanları ve eylemleri pandemi bahane edilerek tüm dünyada bir müddet geriletilmiş olsa da bu çok uzun sürmedi. ABD’den İran’a işçiler, pandeminin kapitalizmin 2020 krizini daha da derinleştirmesinin yol açtığı hak gasplarına, toplumsal eşitsizliğin büyümesine karşı alanlara çıkarak tepkilerini göstermeye başladılar. Giderek büyüyen gıda krizinin diğer sorunlarla birleşerek işçi sınıfının geniş kesimlerini açlıkla karşı karşıya getirmesi son dönemlerde “gıda isyanlarının” sayısını arttırdı. Sri Lanka, İran, Lübnan ve Peru’nun ardından emekçiler son olarak Ekvador’da yükselen gıda fiyatlarına, hayat pahalılığına, işsizlik ve yoksulluğa karşı ayağa kalktılar. Kapitalizmin krizleri derinleştikçe, sorunlar yumağı büyüdükçe dünyanın her yerinde sınıf mücadelesi de keskinleşiyor.
İşçiler Bayrama Mücadeleyle Giriyor
Alışmayalım, Mücadele Edelim
- Kendimiz İçin Yürümeli ve UİD-DER Ailesini Büyütmeliyiz!
- Bu İşareti Yapanlar Kim?
- İktidar’ın “Vergide Adalet” Yalanı
- “Kenyalılar Bile” mi?
- Yangınlar da Sorumsuzluk da Aynı!
- Sağlıkta Talan, Hep Yalan Dolan!
- 1999’dan Bugüne Önlem Yok, Adalet Yok!
- “Şu Ablanız Çok İyi Bir Dinleyicidir”
- Patronların Saldırılarına İşçiler Mücadeleyle Cevap Veriyor
- Polonez İşçileri Genel Müdürlük Önünde Haykırdı
- Umudunu Kaybetme!
- İş Cinayetinde Ölen Zafer Açıkgözoğlu Anıldı
- Sorunlarımızın Kaynağı Göçmenler mi?
- İnşaat, Depo, Belediye İşçileri, Çiftçiler Mücadeleye Devam Ediyor
- Hatay’da Barınma Hakkı Mitingi
- Grevdeki Befesa İşçilerine Dayanışma Ziyareti
- Onların Kârı Bizim Hayatımızdan Değerli Olamaz
- Aydınlık Günleri Getirene Dek
- Kemal Türkler Kavgamızda Yaşıyor!
- Sendika Düşmanlığına, Ücret Gaspına Karşı İşçi Mücadeleleri
Son Eklenenler
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...
- Paris’te tekstil işçiliği yapan Eugène Pottier, bundan 154 yıl önce bir şiir yazdı. Sömürünün, sınıfların, savaşların olmadığı bir dünya için mücadele eden Pottier’in yazdığı şiir, bir başka işçi olan Pierre De Geyter tarafından 18 yıl sonra...