Buradasınız
Kurtuluşumuzun ilk kıvılcımını yakan: 8 Mart
Gebze’den bir hizmet işçisi
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Merhaba arkadaşlar,
8 Mart Uluslararası Emekçi Kadınlar Gününü adına yaraşır bir şekilde kutladık. Mektubuma başlamadan önce tüm emekçi kadınların bu mücadele gününü kutlarım. Ayrıca biz işçi-emekçi kadınlara yönelik böylesine anlamlı bir program hazırladıkları için, UİD-DER’de emeği geçen bütün arkadaşlara sonsuz teşekkürlerimi gönderiyorum.
Program akışı boyunca bütün dikkatimiz biz işçilerin gerçek tarihine yoğunlaştı. Yaşadığımız dünyanın gerçek yüzü, şiirleşen acılar ve sevinçlerimiz, yanık türkülerimiz, anlatamadıklarımızı anlatıyordu. Coşkumuzun, umutlarımızın doruğa çıktığı dolu dolu bir gün geçirdik. Bugün gücümüzün, birlikteliğimizin, samimiyetimizin, paylaşımlarımızın var olduğunu bir kez daha anladık. Gördük ki, birbirimize daha da kenetlenmeliyiz, bunu en derinden hissettik. Yemeğinden, içeceğinden tutun da her şey kardeşliğin, en önemlisi de örgütlü olduğumuzda neleri başardığımızın birer göstergesidir. Sınıf kürsüsünden dile getirilen duygular, düşünceler biz işçi kadınların mücadele alanlarında ne kadar da önemli yerlerinin olduğuna işaret etmekteydi. Çünkü ister kadın ister erkek olsun bizleri doğuran, büyüten yine kadınlardır. Tek vücut, tek yürek olduğumuz halayımızda omuz omuza mücadele dolu türkülerle halaya durduk, hep birlikte eğlendik.
8 Mart Uluslararası Emekçi Kadınlar Gününün televizyonlardan anlatıldığı gibi sıradan bir Dünya Kadınlar Günü olmadığını ve 129 kadın işçinin kanıyla kazanılmış bir mücadele günü olduğunu UİD-DER’in bin bir emekle hazırlanmış etkinliği sayesinde bir kez daha bilince çıkarttık. Bu yüzden savaşların, açlığın, işsizliğin ve sefalet koşullarının egemen olduğu böylesi bir dünyada belki de kurtuluşumuzun ilk kıvılcımı olacak 8 Martları adına yaraşır bir şekilde kadınıyla, erkeğiyle beraber karşılamalıyız.
Bu etkinlikten çıkardığım ders şu oldu: Kadınıyla erkeğiyle biz işçilerin iliğimize kadar sömürüldüğümüz böylesi bir dünyada, kadın olarak bir kat daha fazla sorun yaşıyoruz. Kadınların hayatlarına şöyle bir baktığımızda, yaşadıklarını tüm yönüyle görmüş olacağız. Örneğin iş hayatında hemen hemen hepimiz kadın olmamızdan kaynaklı haksızlıklara, tacizlere uğruyoruz. Günün 12 hatta bazen 16 saati çalışmak zorunda bırakılıyoruz. Ev hayatında ise kadının görevi; çocuk doğurmak, onu büyütmek ve ev işleri yapmaktır. Kapitalist sistemin yaratmış olduğu bu çifte sömürü sistemi biz işçi-emekçi kadınların yaşamlarını çekilmez kılıyor. Kadın olarak bu dünyaya geldiğimize bin pişman ediyor bizi. Hele hele Türkiye’de bir de Kürt kadınıysanız, ulusal ezilmişlik de buna ekleniyor ve ezilmişlik bir kat daha artıyor. İşyerlerimizde, mahallerimizde, okullarımızda yani yaşadığımız her alanda kadınıyla-erkeğiyle ezilen bir halk olmanın ıstıraplarını da yüreğimizde ve yaşamımızda en derininden hissediyoruz.
Televizyonlar, dergiler, gazeteler ve benzeri yayın organları sayesinde patronlar, kadınıyla-erkeğiyle kocaman bir aile olan biz işçi sınıfını kendi bataklıklarının meşruluğuna o kadar iyi ikna ediyorlar ki, böylece beyinlerimize hükmediyorlar. Örgütlenmemizin, bir araya gelmemizin yollarını dikenli tellerle kapatıyorlar. Kâr dümenini döndürmek için, bizleri din, dil, ırk, renk, cinsiyet temelinde bölerek birbirimize düşman ettiklerini biliyoruz. Bu yüzden kadınıyla-erkeğiyle mücadele edip, canlarımız uğruna kazandığımız haklarımıza, mücadele günlerimize sahip çıkmalıyız. Hayatı üreten, güzelleştiren, yaşatan, erkeklerle beraber kadın işçilerdir. Bin bir emekle yaratılan güzellikleri sömüren, tüketen, dünyayı ve insanlığı yok etmeye çalışansa patron sınıfıdır. İşte burada burjuva kadın ile işçi kadın arasında da net bir ayrım ortaya çıkar.
Biz emekçi kadınlar, haklarını arayan sınıf kardeşlerimizden ayrı düşmemeli, mücadeleye girişen eşlerimize, çocuklarımıza engel olmamalı, o mücadeleye bizler de var gücümüzle katılmalıyız. Örgütsüz, dağınık ve bilinçsiz insanların kendilerini bu bataklıktan kurtaracaklarını düşünemiyorum. Dünyamız ve insanlık gittikçe bir yok oluşa sürükleniyor. Kadınıyla-erkeğiyle çocuğuyla biz işçiler savaşların, açlığın, işsizliğin, sefaletin kucağına itiliyoruz. Dünyaya bir avuç büyük patron hükmediyor, oysa biz işçiler milyarlarla ifade ediliyoruz. İnsanlığın kurtuluşu, biz işçilerin kimsenin cinsine, ırkına, dinine, rengine bakmadan birlik ve beraberlik içinde vereceği mücadeleyle mümkün olacaktır.
Etkinlik sonrasında hep bir ağızdan haykırdığımız sloganlarımızda dediğimiz gibi:
Örgütlüysek Her Şeyiz, Örgütsüzsek Hiçbir Şey!
Kurtuluş Yok Tek Başına, Ya Hep Beraber Ya Hiçbirimiz!
Kadınsız Devrim Olmaz, Kadın Devrim Yapmadan Kurtulmaz!
21. Yüzyılda Kölelik
Son Eklenenler
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...
- UİD-DER’e gelmeden önce de bu dünyada olup bitenlere karşı öfkeliydim. Bir şeyler yapmak istiyordum fakat ne yapacağımı bilmiyordum. Yani öfkemi doğru yerekanalize edebilmiş değildim. UİD-DER sayesinde kapitalist bir sistemde yaşadığımızı ve tüm...
- 31 Mart yerel seçimleri sonrası belediye işçilerine yönelik işten atma ve ücret gaspı saldırıları devam ediyor. İşten atılan işçiler işe iade talebiyle direnişe başlarken ücretleri gasp edilen, düşük ücret dayatılan işçiler de çeşitli eylemlerle hak...
- Sokak köpeklerinin katledilmesinin önünü açan yasa geçtiğimiz günlerde AKP’li ve MHP’li vekillerin oylarıyla Meclisten geçti. Yasa hazırlanırken ve oylanırken yaşananlara baktığımızda nasıl bir düzende yaşadığımızı daha iyi anlıyoruz. Yasa gündeme...