Navigation

Buradasınız

Dünya Meydanları İşçilerin Sesiyle Yankılanıyor

Haziran 2011, No: 39

Dünya meydanları öfkeli işçilerin ayak seslerine tanık oluyor. Hükümetlerin ve patronların kemer sıkma politikasına karşı öfke kusan işçiler greve çıkarak, protesto gösterileri yaparak, fabrikaları işgal ederek mücadeleyi yükseltiyorlar.

Yunanistan

Yunanlı işçi kardeşlerimiz Sintigma Meydanı’nı gün­lerdir öfkeli sesleriyle inletiyorlar.  Aynı şekilde Selanik’te “Beyaz Kule” meydanında ve diğer şehirlerde de gösteriler örgütleniyor. İşçiler, emekçiler ve öğrencilerden oluşan 100 binden fazla insan hükümetin açıkladığı kemer sıkma programını protesto ediyor. Meydanlar aynı zamanda dünya işçilerinin dayanışma örneklerine de sahne oluyor. 29 Mayıs Pazar günü Fransa’dan, İspanya’dan, İtalya’dan ve Avrupa’nın birçok farklı şehirlerinden destek için gelen işçiler de Sintigma Meydanı’ndaki yerlerini aldılar. 3 Haziranda PAME sendikasına üye işçiler, Sintigma Meydanı’nda bulunan Maliye Bakanlığını temsili olarak işgal ettiler. Bakanlık binasının üs­tüne bütün Atinalıları genel greve çağıran bir pankart astı­lar. 9 Haziranda Yunanistan’da özellikle kamu sektöründe yer alan birçok işyerinde yine grev vardı. Hükümetin özelleştirme politikalarına karşı yapılan grevlerde işçiler “biz satılık değiliz!” sloganını haykırdılar. 15 Haziranda da sendikaların öncülüğünde greve gidildi. Parlamento bi­nası önünde toplanan yirmi bin gösterici “Hükümet İsti­fa” sloganları attı.  

İspanya

İspanya’da 15 Mayısta başlayan, 150 binden fazla insanın katılımıyla ve 80’den fazla yerleşim yerinde gerçekleştirilen protesto eylemleri haftalardır devam ediyor. İşçiler, Seçim Kurulu’nun 22 Mayıs Pazar günü yapılacak seçimleri bahane ederek her türlü gösteriyi yasaklayıp yasadışı ilan etmesine rağmen meydanları terk etmediler. Ağırlığını gençlerin oluşturduğu on binler, “bizi buradan kıpırdatamazsınız” diyerek, polis baskısına rağmen geceleri de Madrid’in Puerta del Sol (“güneşin kapısı”) meydanını terk etmedi. İşsizlikten, gasp edilen ekonomik ve sosyal haklardan, kısılan kamu hizmetlerinden, ağırlaşan hayat şartlarından bunalan işçiler taleplerini dile getiren dövizler ve pankartlar taşıdılar. Sermayenin saldırılarına karşı çıkıyorlar, “biz insanız, mal değil” diye haykırıyorlar. Krizin faturasını ödemeye daha fazla razı olmayacaklarını söylüyorlar.

ABD

Amerika’da son dönemde kamu hizmetlerine ayrılan bütçe büyük oranda kesilmeye ve bu kesintiler yasallaştırılmaya başlandı. İşçilerin kazanılmış haklarına saldıran bu uygulamalar, ücretlerin azaltılmasına, eğitim başta olmak üzere kamu hizmetlerine ayrılan bütçenin kesilmesine, sendikasızlaştırmaya, işten atmalara neden oluyor. İşçiler de buna tepkisiz kalmayarak sokaklara çıkıyorlar. 14 Mayısta New York’ta, 30 Mayıs’ta Michigan’da binlerce işçi bir araya geldi. “Vergiler Zenginlerden Kesilsin!”, “Savaşa Değil, İnsana Bütçe!” sloganlarını yükselten işçiler, daha iyi yaşam ve çalışma koşulları talep ediyorlar.

Avustralya

Avustralya’da kamu ve sosyal hizmet sektöründe çalışan binlerce işçi 8 Haziranda metropol kentlerde kadın işçiler için “eşit işe eşit ücret” talebini yükselttiler. Bu sektörde çalışan kadın işçiler erkek işçilerden %17 oranında daha az ücret alıyor. Bu nedenle büyük şehirlerde binlerce işçi bir araya geldi. Avustralya’daki bir iş mahkemesi geçtiğimiz ay “İşçiler için Daha Adil Avustralya” adıyla anılan bir dava yürüttü. Bu davanın sonucunda mahkeme, böyle bir ayrımın cinsiyetçi bir ayrım olduğu kararına vararak, ücret eşitsizliğinin giderilmesi için yerel hükümetlere bir karar gönderdi. Buna rağmen yerel yönetimler ücret artışı yapmayacaklarını ve böyle bir artışın işçilerin işten çıkarılmasına neden olacağını açıkladı. Tüm bu açıklamalar karşısında işçiler “eşit işe eşit ücret” talebini kazanmak için hem mahkemelerde hem de alanlarda mücadelelerine devam edeceklerini açıkladılar.

Güney Kore

Güney Kore’de Yoosung Enterprise otomotiv fabrikasının 500 işçisi, 18 Mayısta Ocak ayından bu yana süren toplu sözleşme görüşmelerinde sendika ve fabrika yönetimi arasında bir uzlaşmaya varılamayınca fabrikayı işgal etti. Otomotiv yedek parçası ve piston segmanlarının %80’ni üreten bu fabrikadaki grev, diğer 5 büyük otomotiv fabrikasının ve 5 bin yedek parça üreticisinin üretimini de büyük oranda etkiledi. İşçilerin mücadelesi karşısında domuz topu gibi birleşen Hyundai, Kia, GM Kore, Renault Samsung ve Ssangyong patronları, 24 Mayısta devlete ve polise emir vererek, işçilerin fabrikadan çıkartılmasını sağladı. İşçilerin mücadelesinin karşısında, aralarındaki rekabeti bırakarak domuz topu gibi birleşen patronları yenebilmenin tek koşulu, işçilerin birliğinden geçiyor.

Sri Lanka

Sri Lanka serbest ticaret bölgesinde çalışan 40 bin işçi, hükümetin IMF politikaları doğrultusunda devreye soktuğu emeklilik planına karşı protesto eylemleri yaptılar. İşçiler için ayrılan emeklilik fonu, özellikle de bu bölgede, özel sektör patronlarına teşvik kredileri olarak peşkeş çekilecek. 25 Mayısta gösteriler esnasında işçilere saldıran polis, makine operatörü olan 21 yaşındaki Roshen Ratnasekera adlı işçiyi katletti. Sri Lanka’da işçiler sendikalarını daha mücadeleci ve militan bir çizgiye çekmek için çalışıyorlar. Yasanın pazarlık konusu dahi yapılmasını istemiyorlar. Hükümetin ve patronların dayattığı yasaları pazarlık ederek kabul eden uzlaşmacı sendikacılık anlayışına karşı öfke kusuyorlar. Sendika bürokratları sendikalardan defedilmeden sendikalar işçilerin mücadeleci örgütleri olamaz; bu Türkiye’de olduğu gibi Sri Lanka’da da böyledir.

Pakistan

2 Haziranda Pakistan’ın Multan ve diğer şehirlerinde çalışan demiryolu işçileri maaşlarının artırılması talebiyle greve çıktılar. Eyleme fazla sayıda işçinin katılmasını engellemek için demiryolu yönetimi, işçileri işten atmakla tehdit etti. Fakat buna rağmen işçiler tehditlere boyun eğmeden eyleme katıldılar ve üç saat boyunca trenleri durdurdular. İşçiler enflasyon oranına denk gelen bir ücret artışı, maaşlarına ek olarak %25 ikramiye, elektrikçi ve makinist olarak çalışanların aylıklarının 7. ve 9. kademeye göre hesaplanmasını, işçilerin maaşından avans için ayrılan fondan %5 kesinti yapılmasının durdurulmasını ve vardiya ikramiyesinin ödenmesini talep ediyorlar.

Mısır

On binlerce Mısırlı işçi ve emekçi 27 Mayısta Tahrir Meydanı’na 100 bin kişiyle geri döndü. Kitleler, demokratik reformların geciktirilmesine, işçilerin, çiftçilerin ve tarım çalışanlarının yaşam ve çalışma koşullarının düzeltilmemesine karşı öfkeliler. “Mısırlıların isyanı henüz bitmedi!” diyen kitleler, hem ekonomik hem de siyasal taleplerini dile getiriyorlar. Kitleler yönetimdeki ordunun çekilmesini, seçimlerin bir an önce yapılmasını, Mübarek rejiminden kalanların temizlenmesini ve katillerin yargılanmasını talep ediyorlar. Basın özgürlüğünün sağlanmasını, üniversite yöneticilerinin değiştirilmesini, sivillerin askeri mahkemede yargılanmasının sonlandırılmasını da istiyorlar. Asgari ücretin yükseltilerek işçilerin çalışma ve yaşam koşullarının iyileştirilmesini talep eden işçiler Mübarek’i devirme mücadelesinde şehit verdikleri 840 insanın resimleriyle Tahrir Meydanı’nı inlettiler.

15 Haziran 2011

Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam

Sınıfın Penceresinden

  • Sömürünün, salgınların, savaşların, işsizlik ve yoksulluğun olmadığı bir dünyada yaşayabiliriz. Bunun hayal olmadığını, en az yarın kadar mümkün ve gerçek olduğunu biliyoruz. Yaşadığımız çağda bunun tüm imkânları var. Ancak sermaye biriktirmeye dayalı kapitalist sömürü düzeni, insanın toplumsal mutluluğunu zerrece umursamıyor. Bu düzende milyarlarca insan bir avuç asalağın mutluğu için ter akıtıyor, acı çekiyor. Egemenlerin cenneti yoksulların sefaleti üzerinde yükseliyor.
  • Pandemiyi işçilerin haklarını gasp etmenin fırsatına çeviren patronların elindeki en kullanışlı silahın Kod 29 olduğunu sürecin başından beri vurguluyoruz. Zaman içinde emekçilerin gözünde teşhir olan Kod 29’a yönelik Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından düzenleme yapıldı. Kod 29’un çalışma hayatında belirsizliklere yol açtığını söyleyen Bakanlık; “ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan” hallerin tamamı için ayrı ayrı kodlar belirlendiğini açıkladı. Peki, bu ne anlama geliyor? Düzenleme gerçekten Bakanlık ve sermaye medyası tarafından iddia edildiği gibi Kod 29 mağduriyetini ortadan kaldıracak mı?
  • İnsan, toplumsal iletişim aracı olarak dil ve yazının yanı sıra sembollere de başvurur. Semboller duygu, düşünce ve hayalleri etkili şekilde anlatabilmenin, toplumsal aidiyet duygusunu güçlendirmenin aracıdır. Döneme, coğrafyaya, kültüre göre farklılıklar gösterir. Kimi sembol ve imgeler ise evrenseldir. Hangi coğrafyada olursa olsun, hangi dilde konuşulursa konuşulsun aynı şeyi ifade eder. Ateş mesela özgürlüktür, yaşamdır, kararlılıktır. Karanlık insanlar için tehlikeli, ürkütücü ve bilinmezliklerle doludur. Aydınlık güvenlidir, mutlu yarınları muştular. Bu yüzden bütün kültürlerde karanlık ölümü ve kötülüğü; aydınlık ise yaşamı, iyiliği ve sevinci simgeler.
  • Emekçi kadınların ekmek ve gül mücadelesinin sembolü olan 8 Mart’ı geride bıraktık. “Emekçi Kadın: Direncin ve Değişimin Öyküsü” yayın akışımızın gösterdiği gibi; işçi sınıfı ve onun bir parçası olan emekçi kadınlar dirençleriyle, mücadeleleriyle büyük değişimler yaratmışlardır ve yaratmaya devam etmektedirler. Adaletsizlikleri, eşitsizlikleri görmeye başlayan, bunlara karşı sessiz kalınamayacağını kavrayan, ekmek kavgasını artık sınıf mücadelesi olarak gören ve her şeye rağmen bu mücadelenin içinde yer almaya başlayan kadınlar, değişme ve değiştirme gücü kazanırlar. Böyle kadınlar hep vardılar ve hep var olacaklar. Yaşamın yarısı olan emekçi kadınlar, bu nedenle dünyayı değiştirme mücadelesinin de yarısıdır aynı zamanda.
  • Hayat, toplum, dünya, insan, her şey ve herkes bir değişim ve dönüşüm içinde. Değişim hayatın gerçeği, olmazsa olmazı. Oysa ne çok duyar ya da söyleriz şu cümleleri: “Hiçbir şeyin değişeceğine inanmıyorum”, “İnsanların değişeceğine inanmıyorum”, “İtiraz etsem ne değişecek ki?”, “Böyle gelmiş böyle gider!” Pek çoğumuz kötü yönde değişim olacağına, yani her şeyin daha kötüye gideceğine kolaylıkla inanırız da sıra olumlu yönde değişime gelince buna bir türlü inanamayız. Hiç düşündük mü, nedir bize bu basmakalıp cümleleri kurdurtan, bizi bu yalanlara inandıran?
  • Kapitalistler sadece çeşit çeşit mallar, ürünler satmaz, olağanüstü başarı hikâyeleri de satarlar. Amazon, Microsoft, Disney, Apple, Tesla… Ya da yerli hikâyeler? Sabancı, Zorlu Holding veya Acun Medya… İmkânsızlıklardan doğan bu başarı hikâyelerinde her türlü sıkıntıya katlanıp dişini sıkan, sıfırdan başlayıp zengin olan “kahramanlar” vardır. Milyonların içinden sıyrılıp zirveye oturan bu “sıra dışı” insanların hikâyeleri en çok da yoksul gençlerin hayallerini süsler. Tam manasıyla “kapitalist yayıncılık” anlayışıyla basılıp yayılan bu hikâyelerin büyüsüne kapılanlar, gün sonunda tuzak bir soru sorarlar kendilerine: “Neden ben de olmayayım?”
  • Covid-19 salgınının daha başında patronlar ve iktidar temsilcileri “artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak” ve “yeni normal” söylemini dillerine doladılar. Aradan geçen bir yıllık süre zarfında yapılan “hukuksal” düzenleme ve fiili saldırılarla bu söylemle neyi kastettiklerini ortaya koydular. İşçiler ücretsiz izin, kısa çalışma, uzaktan çalışma dayatması, sendikal baskılar, Kod 29 ile işten atma gibi saldırılarla yüz yüze kaldılar. Covid-19 salgınını her anlamda fırsata çeviren patronlar, uzaktan çalıştırmanın verimliliğini bu süreçte bir kez daha test etmiş oldular. Ve gördüler ki, işçileri evden çalıştırmak hem daha az maliyetli hem de daha verimli! Böylece dünyada olduğu gibi Türkiye’de de uzaktan çalıştırılan işçi sayısı pandemi sürecinde arttı, şimdi de kalıcı hale getiriliyor.
  • İktidar, ne pahasına olursa olsun varlığını sürdürmek, toplumu istediği gibi şekillendirmek, devlet kaynakları üzerinde oturmaya devam etmek istiyor. Bu yüzden olağanüstü gündemler eşliğinde siyasal gerilimi ve kutuplaşmayı alabildiğine keskinleştirmeye, muhalefeti parçalamaya, bilinçleri felçleştirmeye, emekçilerin odağını kaydırmaya ve gerçek sorunların üzerini örtmeye çalışıyor.
  • Çözülemeyen sorunlar, kibir ve büyüklenme içindeki iktidar sözcülerinin sorunların çözümüne odaklanmak yerine akşam sabah tehditler savurmaları, topluma korku salmaya çalışmaları her geçen gün daha fazla insanda bıkkınlık yaratıyor. İşçiler, işyerlerinde ve dost sohbetlerinde şikâyetlerini dile getiriyor, yaşadıkları koşullardan hoşnut olmadıklarını ifade ediyorlar.

Son Eklenenler

  • Pandemi bahanesiyle alınan 1 Mayıs yasaklarına İstanbul da eklendi. İstanbul Valiliği pandemi bahanesiyle kent genelindeki tüm eylem ve etkinlikleri 17 Mayıs’a kadar yasakladı. Yasak kararı 1 Mayıs’ı kapsadığı gibi emek ve meslek örgütlerinin...
  • İngiltere’de polis yasası karşıtı eylemler ülke geneline yayılarak devam ediyor. “Polis, Suç ve Ceza Mahkemeleri Yasa Tasarısı”na tepkiler ülke çapında çoğalıyor, Muhafazakâr Parti hükümetine öfke büyüyor. Eylem günü ilan edilen 17 Nisanda sokaklara...
  • Bizler özel hastanede çalışan kadın sağlık işçileriyiz. Birlikten doğan gücümüzün mutluluğunu sizlerle paylaşmak istiyoruz. Yaptığımız iş ağır ve tehlikeli olduğu için ayda 140 saat çalışmamız gerekir. Fakat bizler 240 saatten fazla çalışıyoruz ve...
  • Sömürünün, salgınların, savaşların, işsizlik ve yoksulluğun olmadığı bir dünyada yaşayabiliriz. Bunun hayal olmadığını, en az yarın kadar mümkün ve gerçek olduğunu biliyoruz. Yaşadığımız çağda bunun tüm imkânları var. Ancak sermaye biriktirmeye...
  • Gebze Dilovası’nda bulunan Systemair HSK fabrikasında çalışan işçiler, Birleşik Metal-İş sendikasında örgütlenmişlerdi. İşçilerin sendikalaşmasının önüne geçmek isteyen Systemair HSK patronu iki işçiyi tazminatsız bir şekilde işten atmış, 46 işçiyi...
  • Manisa’nın Soma ilçesinde 13 Mayıs 2014’te 301 madenci iş cinayetinde yaşamını kaybetmişti. Katliamın ardından açılan davada aralarında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı Can Gürkan’ın da bulunduğu tutuklu 5 sanık için 15 yıldan 22...
  • 2019 yılına emekçilerin dünyanın dört bir yanında ekonomik krize, yoksulluğa, yolsuzluğa ve adaletsizliğe karşı isyanları damga vurmuştu. Bir isyan yılı olan 2019’da öğrenciler de iklim değişikliğine karşı mücadeleye giriştiler. 15 yaşındaki Greta...
  • Salgın… Sokağa çıkma yasakları, kapanan restoranlar, mağazalar... Büyüyen online alışveriş firmaları… Bu firmalarda çalışanların ve kuryelerin artan iş yükü ve solan yaşamlar… Sokakta, caddede, her taraftan vızır vızır geçen, iki tekerlek üzerinde...
  • Çiftçiler Ayakkabı fabrikasında çalışan işçiler patronun keyfi uygulamalarına, yaptığı haksızlıklara karşı defalarca seslerini duyurmaya çalışmış, ancak yönetim duymazlıkdan gelmişti. Bu yaşananlar karşısında işçiler Deriteks sendikasında örgütlenme...
  • 2022 yılında Katar’da düzenlenecek Dünya Kupası için uluslararası müsabakalar yakın zamanda başladı. Müsabakalar sırasında ve sonrasında Almanya, Norveç, Hollanda ve İrlanda başta olmak üzere bazı ulusal ekiplerin gündeminde turnuvanın oynanacağı...
  • Nisan ayı başında çeşitli sektörlerden işçiler olarak buluştuk. Covid-19 pandemisi bahane edilerek patronların haklarımızı nasıl da fütursuzca gasp ettiğini konuştuk. Aynı zamanda yine bu süreçte mücadele ederek haklarını koruyabilen işçilerin...
  • ABD’nin Alabama eyaletinde Warrior Met şirketinin kömür madenlerinde çalışan 1100 maden işçisi greve çıktı. Amerika Birleşik Maden İşçileri Sendikası’na (UMWA) üye işçiler, talep ettikleri ücretin kabul edilmemesi karşısında 1 Nisanda iş bıraktı.
  • Gece-gündüz, salgın-hastalık demeden marketten evlere, restoranlardan işyerlerine her türlü ihtiyacı taşıyan kuryeler, motorlarını ve bisikletlerini bu kez adil bir ücret ve daha iyi çalışma koşulları için sürdü. Özellikle salgın sürecinde payına...

UİD-DER Aylık Bülteni