Navigation

Buradasınız

“Oğul Ele Yağşı, Ele Gözel, Ele Temiziydi ki!”

Devlet hastanelerinde her muayene için katkı payı adı altında ayrıca cebimizden para ödemek zorunda bırakılıyoruz. İlaç farkı neredeyse her ilaçta var. Hem de “bugün git, yarın gel” deniliyor. Kocaman devlet hastanelerine günlerce, haftalarca hatta aylarca gidip gelmek zorunda bırakılıyoruz. Yıllar sonrasına gün veriliyor. Yine de ne istediğimiz gibi bir sonuç alabiliyoruz ne de sağlığımıza kavuşuyoruz. Ne hikmetse devlet hastanelerinde neredeyse her doktorun masasında, hastanenin girişlerinde, özel hastanelerin kuşe kâğıda basılı janjanlı reklam broşürleri elimize tutuşturuluyor.

Ayrıca egemenlerin gözü, ağzı ve kulağı işlevini gören TV kanalları, gazeteleri de özel hastaneleri gözümüze, kulağımıza ve beynimize sokmak için aralıksız uğraşıyorlar. Sonunda devlet hastanesinden umudu kesip özel hastanenin kapısına varıyoruz. Kıytırık bir özel hastanede bir gün içinde gerekli tüm tahlil, tetkik vs hepsi yapılabiliyor. Hele o bizleri karşılama törenlerinde, kendimizi öyle “çok özel” hissettiriyorlar ki, saunadan yeni çıkmış gibi yumuşacık oluyoruz! Doktorları bizi muayene ederken kasabın keçiyi sevdiği gibi sevgi seli yaşıyoruz!      

Şimdi başlığa gelelim. O sözler 77 yaşında olan anama ait. Evet, anam 77 yaşında ve yaşı kadar da hastalığı var! Ama hastanelere gitmekten nefret ediyor. Hem kim sever ki hastaneye gitmeyi mecbur kalmazsa? Devlet hastanesinde muayene olduktan ve MR, ultrason, röntgen vs çektirdikten, ayrıca makine olmadığı için o hastane bu hastane üç ay dolaştıktan sonra sonuçlarla birlikte doktora geri dönebildi. Doktor “karaciğerde yağlanma var. Kalpte büyüme var. Böbreklerde kist görünüyor. Akciğerde sorun olduğu için çok terliyor hasta” demiş. Kardeşim “ne yapılması gerekiyor?” diye sorduğunda, “yapacak bir şey yok. Yazdığım ilaçları kullansın. Bir ay sonra getirin” deyivermiş. Anam bildiği bütün bedduaları ve kendi ağzında küfürlerin tamamını sayıp dökmüş. Odadan çıkarken de “abad olmayın, gaynar gazannarda cızır cızır yanasız. Netör de yassardı (çirkindir) döylet geversin sen de böyrüne uzan” demiş tükürür gibi. 

Geçen ay takma dişi kırıldığı için zoraki hastaneye ben götürmüştüm. İsmi okununca içeri girdik. Dişçi koltuğunda yaşlı biri vardı. Takma dişinin damağına oturmadığını anlatmaya çalışıyordu. İşte o an hani “gözümle görmesem inanmam” misali doktor takma dişi adamın ağzından çıkarttı. Duvara bastırarak kancasını eğdikten sonra adamın ağzına yerleştirdi. Adam “çok acıyor, canım çok yanıyor” diye sızlanıyordu. Doktor “bir şey olmaz, düzelir, düzelir. 15 gün sonra bana randevu al gel” diyerek kalkmasını söyledi. Anam kolumdan çekerek “oğul tövbe men bu doğtura tişime bağtırmaram” dedi. Doktor “hadi teyze hadi” dedi boz bir yüzle. Anam “seni kim doğtur gayırdı (yaptı)? Lazım döyül, eysik olasan” dedi. Anam ağır gövdesiyle benden önde hastaneden dışarı çıktık. Doktora sayıp döküyordu hâlâ!

Anam dün beni aradı. Aramayı bilmediğinden ben ararım onu. Şaşırdım. Hızlıca hal hatır faslını geçti:   “Oğul ele yağşı, ele gözel, ele temiziydi ki” dedi. Ne olduğunu sormama fırsat vermeden başladı anlatmaya. “Böyün Melaha meni yasdanadaki (tepedeki) ğesteğaya apardı. Ele döylet ğesteğnanası kimi yeke (büyük) döyül. Balaja (küçük) ğesteğana. Boy neter gözeldiydi. Eyeğime laylon geydirdi özderi. Doğtur mana ‘anne’ deyir, hemşire gavağımda (önümde) dört dönür. Hamsı ‘anne, anne’ deyirdi. Ne lazımdısa, hamsını gayırdılar. Cıyar şeyini (ciğer röntgenini) çehdiler. Ğır ha ğır çalışan maşnaya (MR) bile soğdular. Beş guruş da para almadılar. ‘Size özel, dedi göyçek (güzel) gız. Neter (ne kadar) gözeliydi, oğul görsen ağzın açığ kalardı vallah. Daha döylet ğesteğanasına getmerem töbeler olsun. Neter gözeliydi. Para mara da almıllar. Doğtura, guvetim oloydu, seni dalıma (sırtıma) alardım oğul dedim” diyerek devlet hastanelerinde zerresini görmediği ihtimamın nasıl da gösterildiğini anlattı.

Özel hastanenin kendisine bu ihtimamı göstermesinin arka planını elbette bilmiyor. Anam öyle bir keyifliydi ki, özel hastaneye toz kondurmayacağı aşikârdı! “Anacığım sizin köyde koyun, kuzu, keçi ve gıdikleriniz (oğlak) vardı değil mi?” “He varıydı” dedi. Hani sen gıdiklerin bellerini sıvazlayıp mani söylerdin. Nasıldı o mani?” diye sordum. “Gıdikler cana, gana gelifler mi deye dallarını yoğluyanda mani deyirdim: Gıdiyim gıdiyim güleser, cırttik atar yan gezer. Böyün gıdik dağdadı, ağşam gazanda pişejeh” dediğini anlattı kazandan etin kokusu burnuna vurmuş gibi. “İşte özel hastane de senin bütün işlerini birkaç saatte yaptı ve senden hiç para almadı ki, tekrar gidesin diye. Ayrıca senin adına devletten alıyor zaten tonla parayı. Bir dahaki sefere bir tek muayeneden bile senin aylığının yarısı kadar para alacaklar” dedim. Anam “boy oğul demey ele he? Men ne bilem oğul… Oğul, anamın goru (mezarı) hakı ele yağşıydı ki” dedi bir parçacık insan muamelesi gördüğünü sandığı için.

20 Kasım 2018

UİD-DER Aylık Bülteni

Son Eklenenler

  • Otomotiv devi General Motors, geçtiğimiz yıl Kasım ayında ABD ve Kanada’daki 5 fabrikasını kapatacağını ve 14 bin işçiyi işten çıkaracağını duyurmuştu. Bunun üzerine ABD Başkanı Trump hayal kırıklığına uğradığını belirtmiş, devletin şirkete...
  • 17 Ağustos 1999’da 7,4 şiddetinde yaşanan korkunç depremden sonra pek çok artçı sarsıntı yaşandı. Ama sadece artçı depremler değil artçı saldırılar da geldi. O gün hem bastığımız toprak korkunç şekilde sarsılıyor hem de emekçiler olarak geleceğimizi...
  • Türkiye İş Bankasının sanayi ve hizmet grubu iştiraklerinden Erişim Müşteri Hizmetleri A.Ş.’de çalışan işçiler Tez-Koop-İş Sendikasında örgütlendiler. Bunun üzerine yöneticiler işçilere dönük baskılarını arttırdılar. İşçilere yapılan baskı bir basın...
  • Gümüşhane’de 17 Temmuzda atık su borusunun kopması nedeniyle faaliyetleri durdurulan Yıldız Bakır Madencilik firmasında çalışan işçiler, biriken alacaklarının ödenmesi talebiyle eylem gerçekleştirdiler.
  • UİD-DER’li işçiler, işlerine sendikalı olarak geri dönmek için mücadele yürüten Cargill işçilerini direnişlerinin 517’inci gününde ziyaret etti. Sıcak bir selamlaşmanın ardından, UİD-DER’li işçilerin hazırlayıp götürdüğü yemeklerle, hep beraber...
  • TÜİK Haziran 2019 işsizlik rakamlarına göre Haziran ayı itibariyle işsizlik yüzde 13’e yükselirken, işsizlerin sayısı 4 milyon 233 bine çıktı. Gerçekte işsizlerin sayısı çok daha fazladır. Çünkü TÜİK, işsiz kalıp da bir ay içinde iş başvurusu...
  • Merhaba arkadaşlar, çalıştığım fabrikada her ay mutlaka maaşta kesinti oluyor. Bazı işçi arkadaşlarımız insan kaynaklarına maaşların neden kesildiğini sorduklarında şu cevabı alıyor: “Geç gelmişsindir ya da işe gelmediğin olmuştur, ondan dolayı...
  • Fransa’nın başkenti Paris’te işçiler emeklilik hakkına yönelik saldırıları grevlerle protesto ediyor. Genel İşçi Konfederasyonu (CGT) üyesi taşıma işçileri, “reform” adı altında emeklilik hakkının tırpanlanmasına karşı 13 Eylülde grev gerçekleştirdi...
  • DERİTEKS, 14 Eylülde VIP Tekstil önünde işten atmaları, artan baskıları protesto etmek için bir basın açıklaması yaptı. Basın açıklamasına TÜMTİS, Petrol-İş, Koop-İş, Türk Metal, Tekgıda-İş, Basın-İş sendikalarının temsilci ve yöneticilerinin yanı...
  • Her gün aydınlanan güne uyanıp, günlük hayat koşturmamıza başlıyoruz. İşe, okula giderken bir kısmımız yolu haber okuyarak, bir kısmımız da sosyal medyaya bakarak geçiriyor. Peki, hangi sabah bu haberlere ve gelişmelere bakarken bir cinayet veya...
  • Merhaba dostlar, işçi ve emekçiler olarak hayatımızın her alanında kapitalist sistemin bize dayattığı ağır şartları yaşıyoruz. Bu sistem bizi hayatın her alanında eziyor. Yıllarca okuyup aylarca işsiz kalan ve henüz yeni iş bulabilmiş genç bir...
  • MESS ile işçi sendikaları arasında sürecek grup toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin başlamasına kısa bir süre kaldı. Yetkili sendikalar işçilerin ücret ve sosyal haklarına yapılmasını talep ettikleri zam oranlarını açıklamaya başladılar. Gerek...
  • General Motors’un Güney Kore’deki 3 fabrikasında çalışan yaklaşık 8 bin işçi, 9 Eylülde greve çıktı. Kore Metal İşçileri Sendikası (KMWU) üyesi işçiler ücret artışı talebiyle üç günlük bir grev gerçekleştirdiler. Arjantin’de Başta kamu çalışanları...