Buradasınız
Tersane İşçilerinin Sorunları Mücadeleyle Aşılır!
Tuzla’dan tersane işçileri
Hep belirttiğimiz gibi 21. yüzyılda olmamıza rağmen tersane işçilerinin çalışma ve yaşam koşulları 18. yüzyılın vahşi kapitalizm koşullarını aratmıyor. İşyerlerindeki sorunların üzerine bir de barınma sorunlarımız ekleniyor. Pek çok işçi arkadaşımız yatacak yer olarak bekâr evlerini kullanıyor. İş dışında pek vaktimiz kalmasa da, ne kadar kalıyorsa o kadarını evimizde dinlenerek geçirmek istiyoruz. Fakat bekâr evlerinin koşulları hiç de iç açıcı değil. Bir odanın içinde 15 işçi kalıyor ve evin bütün odalarında durum aynı. Üstelik bu kadar işçi arkadaşımız 1 banyo ve mutfağı paylaşıyor. Bu koşullarda nasıl dinlenilebilir ki?
Tersanedeki iş yoğunluğu, baskılar, ağır ve tehlikeli çalışma koşulları ve onun verdiği stres bizi insan olmaktan zaten çıkarıyor. Arkadaşlarımıza tersanede “çalışma koşulları değişir mi” ya da “nasıl değişir” diye sorduğumuzda pek umutlu cevaplar almıyoruz. Biz işçiler birbirimize güvenemiyor, birlikte hareket edemiyoruz. Grev, direniş yapamıyoruz, hakkımızın kavgasını veremiyoruz. Çünkü greve gittiğimizde patron tarafından işten atılıyoruz ve bu korku pek çok işçi arkadaşımızı mücadeleden alıkoyuyor. Oysa bizler birbirimize güvenip bazı şeyleri göze alarak örgütlenirsek kazanırız.
UİD-DER’in İşçi Dayanışması bülteninde çıkan bekâr evleriyle ilgili yazıyı UİD-DER’li tersane işçileri olarak pansiyondaki diğer işçi arkadaşlarımızla birlikte okumak istedik. İşçi arkadaşımızdan biri “dur, okuma” dedi. Biz de bir yandan çaylarımız yudumlarken, diğer taraftan da işçi arkadaşımızın neden okumamızı istemediğini öğrenmek istedik. İşçi arkadaş, “bizim yaşamımızı abartarak yazıyorlar” dedi. Bunun üzerine biz de “yazıyı okuyup ona göre kararı birlikte verelim isterseniz” dedik. Bunun üzerine yazıyı hep beraber okuduk. Çaylar biterken pansiyondan bir işçi arkadaşımız yazı üzerine konuşmaya başladı. “Biz işçilerin yaşamını bizden çok daha güzel anlattığı için UİD-DER’li arkadaşlara çok teşekkürler ederiz. Biz her şeyin yaşadığımız gibi anlatılacağını hiç beklemiyorduk. Onun için tekrar teşekkür ederim” dedi.
Sohbetimiz devam ederken işçi arkadaşlarımız kendi tersanelerinde yaşanan birkaç ilginç olayı anlattılar. Kısa bir süre önce Gisan tersanesinde yaşanan iş kazasının üzerine, Ankara’dan aralarında bakanın da yer aldığı bir heyet geliyor ve işçi arkadaşlar eğitim salonuna toplanıyor. Ankara’dan gelen bakan ve heyeti, “tersanedeki ölümleri, iş kazalarını durdurmanın yollarını arıyoruz” diye başladıkları konuşmalarına tersane bölgesindeki “emniyetli çalışma koşullarını” sıralayarak devam ediyorlar. Cümlelerini tamamladıktan sonra işçi arkadaşlarımıza dönerek “sizlerin soruları var mı” diye soruyorlar.
Bir işçi arkadaş kalkıp “Sizin geleceğinizi biliyorduk. Sizin geleceğiniz gün bu tersanenin her yeri boyandı, yerler yıkandı. Bizlere yeni kıyafetler, baret ve iş güvenliği ekipmanları verildi. Bütün bunlar yetkili biri geldiği zaman olur. Siz gelmeden bizlere hiçbir şey verilmiyor” diyerek, birçok işçi arkadaşımızın aslında içinden geçirdiği düşünceleri yüksek sesle dile getiriyor. Bakan da “o zaman git şikâyet et” cevabını veriyor. İşçi arkadaşımız da “şikâyet edersem işten atılırım” diyor. Salonda bir sessizlik oluyor. Sessizliği bir başka işçi arkadaşımız bir soruyla bozuyor: “Biz işçilerin ücretleri neden banka üzerinden asgari ücret olarak yatıyor. Bankaya yatan para üzerinden sigorta primimiz yatırılıyor. Bizim sigortalarımızdan çalınıyor, bunun için ne yapmayı düşünüyorsunuz?” Devletin bakanları ve heyeti bu arkadaşımıza cevap vermek yerine soruyu geçiştirmeyi tercih ediyorlar.
Bir işçi arkadaşımız da başbakanın RMK tersanesine gelişini anlattı. Tersanedeki 1500 işçinin hemen hepsine yeni elbiseler vermişler ve bir de gemi yoluna kırmızı halı sermişler. Yerler hiçbir tersanede olmadığı kadar temizlenmiş. Eski bütün malzemeler çöpe atılmış. “Başbakan gittikten sonra her şey eski tas, eski hamam oldu” diyor işçi arkadaşımız. Kırmızı halının yerinde şimdi işçi arkadaşlarımızın iş kazalarında akıttığı kanlar durmakta.
Başbakan ya da birtakım heyetler biz işçilerin koşullarını düzeltmek için değil tepkimizi hafifletmek ve bizi kandırmak için geliyorlar tersanelere. Bizler şunu çok iyi kavramalıyız. Bu koşulları değiştirecek olan bizim örgütlü mücadelemizdir. Onun için de tersanedeki çalışma koşullarımızı kanıksamamalı, kaderimiz olarak görmemeliyiz. Tersane patronlarının yazmak istediği bu kadere, bu koşulara dur demeliyiz. Bunu da ancak tersane işçilerinin birbirlerine karşı güvensizliğini kırıp, örgütlü gücüne güvenmesini sağlayarak başarabiliriz.
Yaşasın örgütlü mücadelemiz!
Bizi Deniyorlar
- Hindistan’da 250 Milyon Dolarlık Düğün ve Yoksulluk
- Emek Sömürüsü Kapitalizmin Fıtratında Var
- Sahip Olduğunuz Servet Bizden Çaldıklarınızdır!
- “Sayende Sigortalı Çalıştım, Emekliliğime Az Kaldı”
- Bayramları Bayram Gibi Yaşamak İçin!
- Dünya Üzerinde Yaşayan Herkesin Evi Olmalı
- Onlar Yok Ediyor, Biz Yenisini Yapacağız!
- Suyun Lüksü Olur mu Hiç?
- “Senin Yolundan Gideceğim Amca”
- Her Günü Doğa ve İnsanlık Günü İlan Etmek İçin…
- “Kıpır Kıpırsın, Heyecanın Ne Güzel Ey Yolcu”
- “Bence, Sevgi Emektir”
- Ah, Cemal Ah!
- Bir Fotoğraf Karesinin Hissettirdikleri
- Davulun Sesi Uzaktan Hoş Gelir
- İstanbul’da Yaşam: Deniz Kıyısında Deniz Görememek!
- Bruno’nun Fikri, Benim Fikrim, Senin Fikrin…
- Yüzüncü Maymun Teorisi
- Bir Otobüs, İki Kuşak ve İşçi Sınıfı
- “Hey” Diyen ve UİD-DER Saflarında Büyüyen Çocuklarımız
Son Eklenenler
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...