Buradasınız
Yeni Yıla Enternasyonalle Merhaba
Beylikdüzü’nden bir tekstil işçisi
Yaptığı bütün etkinliklerde ve çalışmalarda biz işçilerin birliğini sağlayan Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği yeni yıla da işçi kardeşleriyle, sınıf ailesiyle girdi. Ben işten geç gelenlerdendim, yapılan hazırlıklara katılamadığım için üzgündüm. Hazırlığı yapan arkadaşların yüzündeki mutluluğu görünce üzüntüden kurtuldum. Her şeyi hazırlamış coşkuyla bizleri bekliyorlardı. Kuşkusuz ki UİD-DER’li işçilerin mutluluğunun sebebi, ne 2008’in bitişi ne de 2009’un gelişiydi. Eğer öyle olsaydı, herkes evinde kutlardı.
UİD-DER’liler için önemli olan işçilerin birliği ve beraberliği. Çünkü işçiler birlik olmadığı sürece işçi sınıfı için eski yıl patronlara çalıştığımız koca bir yılın bitişi, yeni yıl da devamı olacaktır. Bugün sınıfsal olarak bu böyle ama bireysel olarak böyle değil. Yeni yıla UİD-DER’le girmek gerçekten yeni bir şeylerin oluşu demek. Daha önce hiç yaşayamadığımız güzellikleri ancak UİD-DER’de yaşayabiliriz. UİD-DER’de kendinden başkasının iyiliğini, mutluluğunu düşünen, işçiler için zaman ayıran, emek harcayan insanlar var.
Bütün etkinliklerde olduğu gibi bu gecenin de daha verimli ve güzel olması için ne kadar çok emek harcandığını içeri girer girmez gördüm. Masalar hazırlanmış, kekler, börekler, sarmalar, adını yazmadığım daha bir sürü yiyeceklerle dolu, meyveler soyulmuş, içecekler hazırlanmış. Sözün kısası geç gelenlere yemek, içmek, eğlenmek kalmış.
Hep birlikte yemeğimizi yedik, marşlar, şiirler, şarkılar okuduk. Hem büyüklerin hem de çocukların tiyatro gösterisini seyrettik. İki tiyatronun konusu da yaşadığımız ekonomik krizdi. Biz işçileri nasıl sömürdüklerini, krizin faturasını bizlere nasıl ödetmeye çalıştıklarını ve ödettiklerini bir kere daha gördüm. Eğlendirici, düşündürücü ve öğretici bir şekilde hazırlanmıştı. Gariban işçi Niyazi çok çalışmaktan çocukları olduğunu unutmuş, krizin faturası ona kesilerek işten atıldığında yüzlerini görüyor. Cemile Ana işten atılma korkusuyla ücretsiz izninin bitmesini beklerken, her kapı çalışında “kriz geldi” diye dokuz doğuruyor. Öğrenci Cemil, işten atılan babasına bu duruma sessiz kaldığı için isyan edip patronların, işçilerin hakkını asla kendiliğinden vermeyeceklerini, bunun için baş kaldırmak, yeter demek gerektiğini anlatıyor. İşçi olan Atilla, işyerlerinde birlik olup işten atılmalara izin verilmemesi gerektiğini anlatıyor. Evin kızı Neşe, bütün bu olayların içinde yaşananları anlamaya çalışıyor. Çocuklar ise tiyatroda, işçileri ve patronu müzikal bir oyunla oynadılar. “Krizin faturası patronlara” sloganıyla patronun odasına girip, “ah patron, biz senden çok çektik, söyle nedir bu halin, valla sen delisin”, “ekonomi tıkırında kriz var kriz, köyden indim şehre patron bizi sömüre” gibi sözlerle, elinde purosunu içen patrondan hesap sordular. Tabii patron da boş durmayıp, “ömrünüzde ilk sömürüldüğünüz fabrika bu mu” diyerek karşılık verdi.
Biz işçiler bilinçlenip birlik olmadığımız sürece, çalıştığımız bütün işyerlerinde sömürülmeye mahkûmuz. Yapmamız gereken işimizi değil kafamızı değiştirmek. Bunun için de UİD-DER’e gelmek gerek. Aradığımız her şey burada var. Ancak burada dertlerimizi anlatıp çözümlerini bulabiliriz. Biz işçilerin zaten pek fazla söz hakkı yok. Hep birileri bizlerin adına karar verip bizlerin yerine konuşuyor ya da bizler rahat olamayıp konuşmaktan çekiniyoruz. UİD-DER’de rahat olabileceğimiz, çekinmeden konuşabileceğimiz işçi kürsümüz var. Bizim için kuruluyor, bizim kürsümüz. Biz çıkıp konuştuğumuzda bir anlam taşıyor, istediğimiz her şeyi anlatabiliriz. Gecemizde de kürsümüz vardı; işyerlerindeki sorunlarımızı anlatanlar, şiir okuyanlar, işçilerin birlik olması gerektiğini söyleyenler, UİD-DER’in bizler için önemini anlatanlar oldu. 2009 mücadele dolu bir yıl olsun herkesin ortak sözüydü. Halaylar çektik ve işçi sınıfının uluslararası mücadelesinin simgesi olan, nasıl kurtulacağımızı anlatan, kavgamızın marşı “Enternasyonal” ile gecemizi bitirdik.
Evet dostlar, 2009’un mücadele dolu bir yıl olarak geçmesi bizlerin ellerinde ve hiç unutmamamız gereken şey, biz istersek yapamayacağımız hiçbir şey yok. Yeter ki gerçekten isteyelim.
Merhaba Dostlar
UİD-DER’le Yeni Bir Yıl Daha!
- UİD-DER Mersin’de 1 Mayıs Etkinliği Düzenledi
- UİD-DER’de “Sermayenin ve İktidarın Saldırılarına Karşı 1 Mayıs Ruhuyla Mücadeleye!” Etkinlikleri
- UİD-DER’de Bir Kez Daha 8 Mart Coşkusu
- UİD-DER’de 8 Mart Etkinlikleri: Geçmişten Geleceğe Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü!
- “Ben Rosa Luxemburg” Oyunu İşçilerle Buluştu
- UİD-DER’in Coşkulu 1 Mayıs Etkinlikleri Devam Ediyor
- UİD-DER’den Coşkulu Etkinlik: 1 Mayıs’ta ve 14 Mayıs’ta Değişim İrademizi Gösterelim!
- Rosa Luxemburg: İnsanlığın Büyük Davasına Adanmış Bir Ömür, Yaşam Dolu Cesur Bir Yürek!
- Bu Heyecan Farklı Bir Heyecan
- Heyecan ve Duygu Dolu Bir Film Şeridiydi
- İşçi Sınıfının Aktarma Kayışı UİD-DER’e Teşekkürler
- Gerçeğin Işığını Taşıyanlara Selam Olsun!
- Ekim’in İzinde: Yeni Bir Dünyaya Mecburuz
- The Strike/Grev Resmi Bana Üniversitedeki Eğitim Seviyesini Hatırlattı
- Geçmişe ve Bugüne UİD-DER’le Bakmak
- 50. Yılında Geleneğimiz UİD-DER İle Sürüyor!
- “Şiirlerle Fotoğraflarla İşçi Sınıfının Tarihini Bizlere Aktaran UİD-DER’e Teşekkür Ederim”
- Tarih Bizim Rehberimizdir
- Sınıf Penceresinden Gerçekleri Öğreniyoruz
- İşçi Sınıfının Çocukları UİD-DER’le Daha Mutlu!
Son Eklenenler
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...