Buradasınız
Gönlümüzce Bir Gün
Esenler’den bir tekstil işçisi
Merhaba tüm UİD-DER’li dostlar. 30 Mayıs Pazar günü Sefaköy temsilciliği olarak hep beraber pikniğe gittik. Gece gözüme uyku girmedi heyecandan. Nihayet sabah oldu, yola çıktık. Piknik yoldayken başladı bile. Yolda giderken şarkılarımızı türkülerimizi söyledik. Piknik alanına gittiğimizde hemen eşyalarımızı indirip yerleştirdikten sonra kahvaltı ekibindeki arkadaşlarımız kahvaltı hazırlamaya gittiler. Biz de rehber arkadaş eşliğinde ihtiyaçlarımızı karşılayacağımız yerleri öğrenmek için biraz gezdik. Geri döndüğümüzde kahvaltı hazırlanmıştı, hep beraber kahvaltımızı yaptık. Kahvaltı bittikten sonra hep beraber takımlar oluşturup voleybol, ortada sıçan, futbol gibi oyunlar oynadık, şarkılar söyledik, kendimize çiçeklerden taç yaptık. Sohbetler ettik.
Öğlen yemek yedikten sonra da UİD-DER müzik gurubunun şarkılarıyla, Nazım Hikmet ve Ahmed Arif şiirleriyle duygularımızı doyurduk. Her bir şiir, her bir ezgi hayatımızı ve yaşadıklarımızı dile getiriyor, bazen diyardan diyara göç ettiriyor, bir kasırganın içinde çevirip tekrar olduğumuz yere bırakıyordu bizi.
Şiirler ve şarkılardan sonra sınıf kürsümüz vardı. Sınıf kürsüsünde söz alan arkadaşlarımız duygularını, yaşadıkları sıkıntıları ve umutlarını dile getirdiler.
UİD-DER pikniğine ilk defa katılan arkadaşlarımızdan birisi kürsüde duygularını şöyle ifade etti: “Ben ilk defa sizinle bir pikniğe katıldım ve şu an geçmiş günler için pişmanlık duyuyorum. Bu güzel gün için teşekkür ederim”. Şu anda direnişte olan bir işçi arkadaşımızın eşi ise kürsüde eşine olan desteğini bir kere daha ifade etti ve neden desteklediğini şöyle dile getirdi: “Benim eşim asgari ücretle çalışıyor. Ve bu parayla geçinmek çok zor. Çocuğum bir şey istediğinde hep şu gün bugün diye erteliyorum, çocuğum artık bana anne sen beni kandırıyorsun diyor. Bu da zoruma gidiyor.” Bu işçi eşi konuşurken gözyaşlarına hâkim olamadı.
Bu konuşmalar hepimizi duygulandırdı. Benim de bir an çocukluğum gözlerimin önüne geldi. Kendi kazandığım paradan bir kuruş harcayamadığım günler annemden bir şeyler istediğimde o da hep “alırız” der ama alamazdı, çünkü benim isteklerimden çok ekmeğe ihtiyacımız vardı. O yıllardan bu zamana değişen hiçbir şey yok. Hâlâ isteklerimizden çok ekmeğe ihtiyacımız var biz işçilerin. Bu düzen değişmediği sürece de bu hep böyle olacak. İnsanca yaşamak için, işçi sınıfının mücadelesini örgütlemek için yaşadığımız sürece çaba sarf etmek ve elimizden gelen neyse yapmalıyız. Çünkü biz işçilerin başka kurtuluş yolu yok. Ya hep beraber ya da hiçbirimiz! Bunu hiç unutmamalıyız. Sınıf kürsümüzde duygularımızı böyle paylaştıktan sonra UİD-DER müzik gurubunun halay şarkılarıyla halaylar çektik. Sonra piknik yaptığımız alanı temizleyip eşyalarımızı topladık. Artık gitme zamanı gelmişti. Ama bizler bu güzel ortamı bırakmak istemiyorduk, adeta ayaklarımızı sürükleyerek arabalara ilerliyorduk. Bize böyle güzel bir günü yaşatan UİD-DER’e sonsuz teşekkürler. Mektubumu şöyle bitirmek istiyorum:
Yaşasın İşçilerin Birliği!
Yaşasın İşçilerin Uluslararası Mücadelesi!
İnternet Başında Felç Olan Sosyallik
Son Eklenenler
- Siyasi iktidarın vergi politikası doğrudan emekçileri hedef alıyor. Hemen her şeye yapılan fahiş zamlar yetmiyormuş gibi bir de durmaksızın vergi ödemek zorunda bırakılıyoruz. Açlık sınırındaki ücretlerle geçim mücadelesi verenleri vergi rekortmeni...
- Dükkânda televizyon açıktı ve haber bülteninde “Kenya’da halk sokaklarda” haberi dönüyordü. O sırada içeri giren bir müşteri bir süre televizyona baktıktan sonra “Ya abi! Şu Kenyalılar bile sokağa çıkıyor, biz halen sesimizi çıkaramıyoruz” dedi ve...
- İzmir, Aydın, Bolu, Uşak, Manisa ve Karabük’te toplam 8 ayrı bölgede çıkan yangınlar nedeniyle ormanlar yine küle döndü. Günlerdir süren orman yangınları, müdahalenin de gecikmesiyle birlikte yerleşim yerlerine sıçradı; çok sayıda ev ve sanayi...
- “Sağlıkta dönüşüm” adı altında gerçekleştirilen saldırı politikalarının sonucu olarak sağlıkta özelleştirmenin önü alabildiğine açıldı. Zamanla kamu hastanelerinde verilen sağlık hizmeti niteliksiz ve yetersiz hale getirildi. Böylelikle iktidarın...
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.