Buradasınız
İşçi Dayanışması’nı Neden Okumalıyız?
Gebze’den bir kadın işçi
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
İşçi kardeşim; gözünün yaşına bile bakılmadan alnının terini, gözünün nurunu akıttığın fabrikada kapının önüne konduğunda “ne yapalım rızkımız bu kadarmış” demekle yetiniyorsan, iş cinayetlerine “kader” diyorsan, sendikanın “s” sini dahi bilmiyorsan, haksızlığa uğradığında ne yapacağını bilmiyorsan eğer, sen daha “İşçi Dayanışması” ile tanışmamışsın demektir. Sen daha İşçi Dayanışması’nı okumamışsın demektir.
UİD-DER’li işçiler fabrika önlerinde, işçi duraklarında, işçi mahallerinde stantlar açarak sana sesleniyorlar; “Böyle Gelmedi, Böyle de Gitmeyecek” diyorlar. “Aman siz de… Her ay dağıtıyorsunuz da ne oluyor, bu işçilerden bir şey olmaz. Emeğinize yazık” diyerek sana uzatılan bülteni almayan kardeşim, sanadır sözümüz. Sen İşçi Dayanışması okumadığında, “amaan” dediğinde, yaşadığın koşullar daha iyi mi olacak? İşçi Dayanışması seni, beni, onu, bizi tüm işçileri anlatıyor. Dünyanın bir ucunda herhangi bir ülkedeki işçinin mücadelesini, yanı başındaki sanayi bölgesinde işçilerin haksızlıklara karşı nasıl birbirlerine güvendiklerini, nasıl birbirlerine kenetlendiklerini anlatıyor. İş kazası geçirmiş işçilerin, onların ailelerinin sesi oluyor. İşçilerin merak ettikleri, bilmedikleri hakları konusunda işçilere yol gösteriyor. İşçi Dayanışması tıpkı senin-benim gibi işçilerin, patronların saldırıları karşısında susmayıp bir araya geldiğinde neleri başardığını yazıyor. İşçi Dayanışması her şeyin kötüye gittiği günümüzde umutsuzluğa ve karamsarlığa karşı dünyada ve Türkiye’de bu karamsarlığı yırtan işçilerin mücadelesini yazıyor. Birbirine güvenen, kenetlenen işçilerin işyerlerindeki haksızlıklara karşı nasıl örgütlendiklerini ve haklarını nasıl da söke söke aldıklarını yazıyor.
“Bu devirde babana bile güvenmeyeceksin” diyorsun. Kızamam sana kardeşim. Çünkü daha oyun çağımızda öğretildi bu zihniyet bizlere. Çünkü bu düşünceleri bizlere aşılayanlar, biz işçilerin birbirimize güvendiğimizde, bir araya gelip saltanatlarını nasıl tepelerine yıkacağımızın farkındalar. Ya sen? Şöyle kaldır başını bak etrafına kardeşim. Ne görüyorsun? Devasa gökdelenler, allı pullu elbiseler, kuyumcuların vitrinlerini süsleyen altınlar, başını soktuğun ev, işine gitmek için bindiğin araba ve kısacası her şey, yani, gözünün gördüğü, bildiğin, bilemediğin her şey. İşte bunların hepsi senin, benim, bizim eserimiz. Dünyada ne kadar zenginlik varsa gözle görülen, elle tutulan hepsi ama hepsi bizim alınterimizin ürünü. Dünya öküzün boynuzunda değil kardeşim, biz işçilerin nasırlı elleriyle dönüyor.
Sen hiç şu meşhur gazetelerin grevdeki işçileri yazdığını gördün mü? Ya da sendikalı oldukları için işten atılan işçileri yazdığını. Peki, patronların çıkarları doğrultusunda çıkarılan yasaları “işçiye müjde” diye ikiyüzlüce yazmayan bir gazete gördün mü?
Belki içten içe öfkelendiğin, tüm bu olumsuzluklara karşı bir şeyler yapmak gerektiğini düşündüğün zamanlar oluyor. Sonra da yalnız olduğun hissine kapılıp vazgeçiyorsun. Değilsin kardeşim, yalnız değilsin. Birlik olup hakkını arayan işçilerden haberdar olmazsan kendini biçare ve yalnız hissedersin. Ama İşçi Dayanışması okuyup örgütlenirsen, dünyanın dört bir yanında mücadeleye devam eden işçilerden haberdar olursan kendini güçlü hissedersin. “Bu işçilerden çok şey olur” dersin. “Yıllarca kanımızı emen, işçileri iş cinayetlerinde katleden bu sömürü düzeninden, bu düzenin sahibi olan patronlardan hesabı biz işçiler soracağız” dersin. Patronların oyununa gelmemek, “artık yeter, söyleyecek sözümüz var” demek için İşçi Dayanışması okumalıyız, okutmalıyız.
Son Eklenenler
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...
- Paris’te tekstil işçiliği yapan Eugène Pottier, bundan 154 yıl önce bir şiir yazdı. Sömürünün, sınıfların, savaşların olmadığı bir dünya için mücadele eden Pottier’in yazdığı şiir, bir başka işçi olan Pierre De Geyter tarafından 18 yıl sonra...