Navigation

Buradasınız

Mısır’dan Hindistan’a, Yunanistan’dan Libya’ya Mücadele Sürüyor

Mart 2011, No: 36

Arap emekçilerin isyanı sürüyor

Tunus’ta başlayan, Mısır’da devam eden halk ayaklanması şimdi Libya’da sürüyor. Tunus ve Mısır emekçileri başlarındaki diktatörleri alaşağı ettiler, şimdi Libya halkı Kaddafi diktatörlüğüne karşı mücadele veriyor. Birkaç ay öncesine kadar cani diktatörlerin adlarını fısıltıyla bile söylemekten korkan emekçi kitleler, birkaç hafta içinde korku duvarını aşarak diktatörleri tahtlarından indirdiler. 42 yıldır halkı inim inim inleten Kaddafi, diktatörlüğünü sürdürmek için emekçilerin üzerine savaş uçakları göndermekten, halkı bombalatmaktan geri durmayacak kadar canileşmiş durumda. Fakat emekçi halk tüm bunlara rağmen pes etmiyor. İsyan diğer Arap ülkelerine de sıçramış durumda. Yemenli emekçiler de Tunus, Mısır ve Libya halkının yolundan yürüyor. Ayrıca Bahreyn, Umman, Suudi Arabistan, Irak ve Suriye’de de gösteriler yükseliyor.

Tunus’ta Bin Ali’nin devrilmesinin ardından iktidara gelen ve Bin Ali’nin devamı olan Ganuşi hükümetinin ömrü 27 Şubata kadar sürdü. İsyanı sürdüren Tunuslu emekçiler Ganuşi hükümetini düşürdüler. Onun yerine yeni bir hükümet kuruldu. Yeni hükümet Tunus halkının nefret ettiği Bin Ali’nin siyasi polis örgütü ve istihbarat dairesini feshetmek zorunda kaldı. Baskı ve işkencelerle öne çıkan bu iki kurum, isyan eden halkın öfkesinin hedefi olmuştu.

Mısır’da ise Mübarek’in devrilmesinden sonra 8 Martta Mısırlı kadınlar Dünya Emekçi Kadınlar Günü vesilesiyle Tahrir Meydanında bir araya geldiler. Sokaklarda taleplerini dile getiren bildiriler dağıttılar. Mısırlı kadınlar haklarının anayasal güvence altına alınmasını talep ediyorlar. Politik alanda yer almak istediklerini söyleyen kadınlar, daha fazla özgürlük ve demokratik hak talebinde bulunuyorlar. İşçiler ise asgari ücretin yükseltilmesi, fazla mesailerin ödenmesi, iş saatlerinin düşürülmesi, işçilere daha saygılı davranılması, yolsuzluk yapan yöneticilerin görevden alınması gibi taleplerle grevlere devam ediyorlar.

İsyan dalgasının ulaştığı Yemen’de ise Ali Abdullah Salih’in 32 yıllık iktidarı sallantıda. Emekçiler protesto mitingleri düzenliyorlar. İşçiler ve emekçiler yolsuzluğun ve çürümenin artık bitmesini istiyorlar. İş, eşit ve adil sağlık sistemi, kapsamlı bir reform talep ediyorlar. 12 Martta yapılan gösterilerde, polisin göstericiler üzerine ateş açması üzerine 7 kişi, 13 Martta yapılan gösterilerde ise 1 kişi yaşamını kaybetti. Ancak emekçi kitleler devlet terörüne rağmen korkup evlerine çekilmiyorlar, mücadele etmeye devam ediyorlar.

13 Martta Bahreyn’de yapılan gösterilerde polis kitlelere saldırdı. Yönetimi protesto eden halk aynı Mısır’daki gibi başkentin ana meydanına çadırlar kurmuş durumda. Pazar günkü gösteri oldukça kalabalıktı. Yolları kapatan emekçi kitlelere polis plastik mermi ve gaz bombalarıyla saldırdı. Halk, “güç ve iktidar bir ailenin elinde olmamalı” diyor ve eylemlerine devam ediyor.

İsyan ateşinin sıçradığı ülkelerden biri olan Irak’ta özellikle gençler işsizliğe, kötü yaşam koşullarına ve yolsuzluğa son verilmesini istiyorlar. Fas’ta ise tepkilerden korkan kral reform sözü vermek zorunda kaldı. Suudi Arabistan’da yapılan gösterilerde polis ateş açarak kitleleri durdurmaya çalışıyor. Ancak bu da kitleleri durdurmaya yetmiyor ve gösteriler birbirini izliyor. Umman’daysa kitleler sosyal adaletsizliği, işsizliği ve yoksulluğu protesto ediyorlar. Ülkenin en büyük limanı Sohar’da bir araya gelen on binlerce kişi liman ve petrol rafinerilerini işgal ettiler. Suriye’de de binlerce kadın emekçi, hayat pahalılığını protesto etmek için sokağa çıktı. Diğer bir Arap ülkesi olan Lübnan’da ise 8 binden fazla işçi “Ekmek, Eğitim ve Özgürlük” talebiyle sokaklara çıktı, gösteri yaptı.

ABD’den Avrupa’ya gösteriler

Krizden dolayı işçi sınıfına dönük saldırılar artarken, dünyanın birçok yerinde mücadeleler de yükseliyor. ABD’nin Wisconsin eyaletinde, sendikaların toplu pazarlık yapma hakkını gasp eden yasa meclisten geçti. Ancak buna sessiz kalmayan işçiler, Tunus ve Mısır emekçilerini selamlayarak meclis binasını işgal ettiler. Ohio’da da Senato sendikaların pazarlık hakkını kısıtlayan benzer bir yasayı kabul etti. Bu yasa kamu sektöründe çalışan işçilerin toplu pazarlık yapma hakkını elinden alıyor. Yani sendikaları tasfiye olma noktasına getiriyor. Amerikalı işçiler bu saldırıya öfkeyle tepki gösteriyorlar.

Yunanistan ise genel grevlerle sarsılıyor. Yunanistan’da 23 Şubatta yeniden genel grev yaşandı. Yunanistan’ın kalbi Atina’da hayat edata durdu. İşçiler Sintigma Meydanını Tahrir Meydanına çevirelim dediler. Krize karşı en yoğun genel grevlerin yaşandığı Yunanistan’da işçi sınıfı pes etmiyor. 

Beri taraftan Almanya’da da uyarı grevleri gerçekleşiyor. 1 Martta kamu çalışanları uyarı grevi yaptı. 600 bin kamu çalışanı, maaşlarına aylık 50 euro prim ve %3 zam yapılmasını istiyorlar. Almanya’da GDL sendikasına üye makinistler de zam talebiyle 4 Martta uyarı grevi yaptılar. 7 Martta da süresiz grev oylaması yaptılar ve makinistlerin %90’ı süresiz grev kararı aldılar. Özellikle demiryolu ve yük taşımacılığında ciddi aksama yaşandı. Aynı zamanda öğretmenler de greve çıktılar. Öğretmenler de maaşlarına %3 zam ve 50 euro prim talep ediyorlar. Telekom işçileri de kitlesel olarak grevlere katılıyorlar.

Hindistan’da gösteriler

23 Şubatta, Yeni Delhi’de, yüz binlerce işçi, temel ürünlerdeki fiyat artışlarının kontrol altına alınması, sosyal güvenliğin kayıt dışı çalışan işçileri de kapsayacak şekilde yaygınlaştırılması, güvencesiz çalışmanın engellenmesi, işsizliğin önüne geçilmesi, özelleştirmelerin durdurulması gibi taleplerle parlamentoya yürüdü.

Çok sayıda sendikanın ortaklaşa organize ettiği mitingde, işçiler, işsizliğin ciddi boyutlara ulaştığı, buna karşılık 12 saat çalışmanın kural haline geldiği, ücretlerin sefalet ücreti düzeyinde seyrettiği, sosyal güvencenin ve iş güvencesinin bulunmadığı, iş kazalarının tırmanışa geçtiği, kuralsızlığın ve kanunsuzluğun diz boyu olduğu bu koşulların kendilerine yaşam olanağı tanımadığını haykırdılar ve hükümeti uyardılar.

Özel ve kamu sektöründeki işçilerin birlikte gerçekleştirdiği eyleme, sadece sendikal örgütlülüğün görece yüksek olduğu işkollarında çalışan işçiler (kamu çalışanları, banka ve sigorta çalışanları, Telekom işçileri) katılmadılar; onların yanı sıra, inşaat işçileri, hamallar, şoförler, oto yıkayıcıları, dokuma işçileri gibi sendikal örgütlülükten yoksun işçiler de yoğun bir katılım sergilediler.

İşçi sınıfı tüm dünyada ağır çalışma koşulları altında eziliyor ve dizginsizce sömürülüyor. Sermaye, sanki bir kalemden çıkan politikalarla saldırıyor işçilere. Bu Türkiye’de ne kadar böyleyse ABD’de, Hindistan’da, Almanya’da ya da Yunanistan’da da böyledir. Bugün Arap emekçileri suskunluklarını bozarak tepelerindeki diktatörleri isyanlarla alaşağı ediyorlar. Dünyanın birçok yerinden mücadele sesleri yükseliyor. Dünya işçi sınıfı olarak kurtuluşumuz aynı hedef doğrultusunda mücadele yürütmekten geçiyor.

15 Mart 2011

UİD-DER Aylık Bülteni

Son Eklenenler

  • MESS ile işçi sendikaları arasında sürecek grup toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin başlamasına kısa bir süre kaldı. Yetkili sendikalar işçilerin ücret ve sosyal haklarına yapılmasını talep ettikleri zam oranlarını açıklamaya başladılar. Gerek...
  • General Motors’un Güney Kore’deki 3 fabrikasında çalışan yaklaşık 8 bin işçi, 9 Eylülde greve çıktı. Kore Metal İşçileri Sendikası (KMWU) üyesi işçiler ücret artışı talebiyle üç günlük bir grev gerçekleştirdiler. Arjantin’de Başta kamu çalışanları...
  • 12 Eylül 1980 askeri faşist darbesinin üzerinden 39 yıl geçti. Ama darbecilerle ve onları işbaşına çağıran sermaye sınıfıyla davamız kapanmadı. İşçi sınıfının mücadele örgütleri 12 Eylül’ü asla unutmamalı ve unutturmamalı. Çünkü Türkiye işçi...
  • Geçtiğimiz günlerde UİD-DER olarak Cargill direnişçilerini ziyarete gittik. Cargill işçileri Tek Gıda-İş sendikasına üye oldukları için haksız yere işten çıkarılmışlardı. O günden sonra mücadeleye başladılar. Şu an ise 500 günü aşkın bir süredir...
  • Güney Afrikalı binlerce kadın giderek artan kadına yönelik şiddeti protesto etmek için 4 Eylülde sokaklara döküldü. Emekçi kadının ezilmişliğini besleyerek büyüten kapitalist sisteme ve temsilcilerine tepki gösteren kadınlar, eylemlerini Dünya...
  • İngiltere’de South Western Demiryolu Şirketine bağlı çalışan işçiler 30 Ağustosta greve çıktı. İşçiler şirketin istasyonlarda ve trenlerde güvenlik işçilerini işten çıkarma planını engellemek için uzun süredir mücadele yürütüyor. Haziran ayında 5...
  • Geçtiğimiz günlerde yeni yönetimini belirleyen Petrol-İş Sendikası, Cargill direnişini 512. gününde (11 Eylül) ziyaret etti. Genel Başkan Süleyman Akyüz ve sendikanın merkez yöneticileri ile Gebze’deki işyerlerinden gelen işçi temsilcilerinin...
  • Ben özel bir hastanede çalışan, sizler gibi alın terimi, emeğimi ortaya koyarak geçinmeye çalışan genç bir işçiyim. Zorluklara, patronlara ve onların sömürü sistemine karşı mücadele veriyorum aynı sizler gibi… Bağlı olduğum, bundan da mutlu ve...
  • Geçtiğimiz günlerde devlete bağlı işletmelerde çalışan binlerce işçiyi yakından ilgilendiren toplu iş sözleşmesi imzalandı. Türk-İş ile Aile ve Çalışma Bakanlığı arasında imzalanan sözleşmede binlerce işçi sefalet ücretine mahkûm edildi. Binlerce...
  • Daha doğar doğmaz salgın hastalıklara karşı aşılanırız. Verem, çocuk felci, boğmaca, kızamık, tetanos gibi olası hastalıklar karşısında önleyici sağlık hizmeti almış oluruz. Böylelikle daha baştan mikroplara ve virüslere karşı direnç geliştiren...
  • EYT Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği taleplerini haykırmak için 8 Eylülde Tandoğan Meydanında toplandı. Çeşitli illerden binlerce işçi ve emekçi bir araya gelerek emeklilik hakları için mücadelede kararlı olduklarını bir kez daha gösterdiler...
  • Günden güne kadına yönelik şiddet artıyor. Her gün birkaç kadının kocası tarafından silahla vurulduğu, bıçaklandığı haberlerini okuyoruz. Okunan haberlerdeki vahşet önce insanları üzüyor sonra öfkesini artırıyor. İnsanlar, sosyal medyada birkaç şey...
  • Enflasyon gibi işsizlik oranları da kasıtlı olarak düşük gösteriliyor. Aslında ekonomik alandaki tüm veriler, toplumun gözünden saklanıyor. Çünkü gerçeğin tam olarak görülmesi istenmiyor. Siyasi iktidar, verilerle oynayarak ve medyayı kullanarak...