Buradasınız
Örgütlü Olmak Her Şeydir
Ankara’dan UİD-DER’li bir aile
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Erkek egemen zihniyetten payını alan bir anne ve kız olarak yaşadığımız psikolojik süreci sizlerle paylaşmak istedik.
11 yıllık evlilik hayatım oldu. Boşandığımda kızım 10 yaşındaydı. Yaşadığım sorunların gerçek sorumlusunu bilmeden bütün acılara katlanmak zorunda kaldım. Hep düzelir umuduyla bekledim. Ama gördüm ki düzeleceği yoktu. İş bulamadığı için, bizlere bu sıkıntıları yaşattığı için hep ayrıldığım kişiyi suçladım. Maalesef bizlere bu acıları bu sistemin yaşattığını bilemedim. İçimde biriken öfke yanlış yerlere savruluyordu. Boşandıktan sonra kendime iş bulup ayakta kalmam, kızıma aynı şeyleri yaşatmamam gerekiyordu. Önce psikiyatriye gidip tekrar gücümü toplamam lazımdı. Ama maalesef öyle olmadı. Aldığım ilaçlar beni sadece uyutuyordu. Bir süre sonra işe başlayıp, kendimi düzeltmeye çalıştım. İçime kapanık, her şeye eyvallah diyen, kafama vursalar sesi çıkmayan bir işçi oluverdim. Ta ki, UİD-DER’le tanışana kadar...
Aslında UİD-DER’le kendime yeni bir sayfa açtım. Yeniden doğdum. Çünkü UİD-DER içimde biriken öfkenin yönelmesi gereken yeri gösterdi bana. Onun içimde yeşerttiği umut, beni hayata geri döndürdü. Bir anda hakkını arayan, patronların korktuğu bir işçi oluverdim. Beni derin bir psikolojik bunalımdan çekip çıkaran ve tedavi eden UİD-DER oldu. Anladım ki, örgütlü olmak her şeymiş.
Anne ve babasının boşandığı 10 yaşındaki bir çocuğun duygularını paylaşacağım. O zamanki çocuk aklımda hep annemi suçlamıştım. Annemin babamla barışması için elimden geleni yapmıştım ama çabalarım boşa gitti. Bu boşanmanın doğru olup olmadığını algılayamıyordum. Babamın anneme yaptıklarını görüyordum fakat yine de ikisini yanımdan ayırmak istemiyordum. Hangi çocuk ister ki annesiz ya da babasız büyümeyi? Sürekli arada gidip geldim. Ağlayıp zırlıyordum. Psikolojim altüst olmuştu. Bu boşanmadan dolayı üç kere okul değiştirdim. Arkadaşlarım anne ve babalarıyla gezmelere giderken ben isyan ederdim “neden benim ailem yok” diye. Neden-sonuç ilişkisini kuramıyordum. Psikiyatriye gittim bir yıl, ilaç kullandım. İçime kapandım iyice. Okulda derslere katılmıyordum. Sessizliğimden şikâyetçiydi öğretmenler... Büyüdüm, büyüdüm ama bir de bana sorun dostlar! Şu an 19 yaşımdayım. UİD-DER ile tanışalı 4 yıl oldu. İlk başlarda anneme kızıyordum UİD-DER’e gidiyor, beni ihmal ediyor diye. Etkinliklere gidip geliyordum. Annem dışarıda kurtlara yem olurum diye tedirgin oluyordu. Sık sık UİD-DER’e gidip gelmeye başladığımı fark ettim. Ben de günden güne değişiyor, hayata farklı bakmaya başlıyordum. Aslında bütün yaşadığım sorunların kaynağını gördüm ve buna karşı mücadele etmek gerektiğini algıladım. UİD-DER’i tanımamış olsaydım, içinde yaşadığımız bu sistem beni de o pis bataklığına çekebilirdi. UİD-DER benim ailem oldu. Hayata gözlerimi yeniden açtım.
Evet, kardeşler, anne kız olarak yaşadığımız sorunları ve bu sorunların nasıl üstesinden gelebildiğimizi kısaca anlatmaya çalıştık. Tüm bu sorunların ancak örgütlü mücadele içerisinde çözümünün mümkün olduğunu UİD-DER’de öğrenip, içimizde filizlenen umudumuzu büyüttük. Anladık ki, kapitalist sistem yıkılmadıkça bundan kaynaklı sorunlar da son bulmayacak. Biz kadınlar olarak, erkek sınıf kardeşlerimizle birlikte mücadeleye atılıp, erkek egemen zihniyeti içinde barındıran, kadınların hayatını cehenneme çeviren bu sistemi tarihin çöp tenekesine fırlatıp atmalıyız. Ama bunun için önce gücümüzün farkına varmalıyız.
- Sömürü Düzenini Uçurumdan Atmak İçin Örgütlenelim
- Hindistan’da 250 Milyon Dolarlık Düğün ve Yoksulluk
- Emek Sömürüsü Kapitalizmin Fıtratında Var
- Sahip Olduğunuz Servet Bizden Çaldıklarınızdır!
- “Sayende Sigortalı Çalıştım, Emekliliğime Az Kaldı”
- Bayramları Bayram Gibi Yaşamak İçin!
- Dünya Üzerinde Yaşayan Herkesin Evi Olmalı
- Onlar Yok Ediyor, Biz Yenisini Yapacağız!
- Suyun Lüksü Olur mu Hiç?
- “Senin Yolundan Gideceğim Amca”
- Her Günü Doğa ve İnsanlık Günü İlan Etmek İçin…
- “Kıpır Kıpırsın, Heyecanın Ne Güzel Ey Yolcu”
- “Bence, Sevgi Emektir”
- Ah, Cemal Ah!
- Bir Fotoğraf Karesinin Hissettirdikleri
- Davulun Sesi Uzaktan Hoş Gelir
- İstanbul’da Yaşam: Deniz Kıyısında Deniz Görememek!
- Bruno’nun Fikri, Benim Fikrim, Senin Fikrin…
- Yüzüncü Maymun Teorisi
- Bir Otobüs, İki Kuşak ve İşçi Sınıfı
Son Eklenenler
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...
- Paris’te tekstil işçiliği yapan Eugène Pottier, bundan 154 yıl önce bir şiir yazdı. Sömürünün, sınıfların, savaşların olmadığı bir dünya için mücadele eden Pottier’in yazdığı şiir, bir başka işçi olan Pierre De Geyter tarafından 18 yıl sonra...