Buradasınız
Yaşasın Birleşik ve Kitlesel 1 Mayıs!
Bir kamu emekçisi
İşçi sınıfının uluslararası birlik, mücadele ve dayanışma günü 1 Mayıs’a bir aydan daha kısa bir zaman kaldı. Derneğimizin birleşik ve geniş katılımlı 1 Mayıs için çalışmaları yıl boyunca devam etti. Geçen sene ve ondan önceki senelerdeki gibi bir ay kala çalışma temposu daha da hummalı bir hal aldı. Dernek faaliyetlerimizden olan “İşçi Dayanışması” bültenini sınıf kardeşlerimize ulaştırırken, dağıtım sırasındaki sohbetlerimizde 1 Mayıs vurgusunu ön plana çıkardık.
Bu mektup vesilesiyle önce sizlerle duygu ve düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Son birkaç yıldır 1 Mayıslar ne birleşik ne de geniş katılımlı oldu. Sendika ağalarının dar çıkar hesapları yüzünden 1 Mayıslar heba edildi. Oysa biz işçilerin ihtiyacı birlik, mücadele ve dayanışmadır. Bunu da sağlayacak olan örgütlerimiz, yani sendikalarımız, işçi derneklerimizdir. Ama bunların yanında çok daha önemli olan bir şey var. O da kendi devasa kitleselliğimizdir. Geçen senelerde diğer ülkelerdeki 1 Mayıslardan televizyonlara, gazetelere yansıyan görüntülere hangimiz iç geçirerek bakmadık? Hangimiz kendi kendimize “Keşke bizde de böyle kitlesel kutlansaydı” demedik? Diğer ülkelerdeki işçi kardeşlerimizin milyonlar halinde katıldığı 1 Mayıslar bizler için de bir özlem olmaktan çıkıp gerçeğe dönüşmelidir. Bunu da bizlerden başka kimse yapamaz. Eğer bu yıl kitlesel ve birleşik bir 1 Mayıs kutlarsak, gelecek senelerde özlemini duyduğumuz milyonluk 1 Mayıs kutlamaları hayal olmaktan çıkıp gerçeğe dönüşecektir. Kitleselliğimiz bizi örgütleyen önemli unsurlardan biridir. Tek başımıza olmadığımızı, sınıf kardeşlerimizin var olduğunu 1 Mayıs alanlarında bir kere daha anlarız.
Bugüne kadar birçok 1 Mayıs’a katıldım. 1 Mayıs alanlarındaki gözlemlerimden biri şudur: Kortejlerdekinden belki de daha çok sayıda işçi kardeşimizi kortejlerin dışında gördüm. Kortejlere girip birlikte örgütlü, disiplinli yürüyüşün bu kardeşlerimiz için zor olmadığını biliyorum. Fabrikalarımızda ve işyerlerimizde çok daha disiplinli ve örgütlü davrandığımızı sizlere anlatmama gerek yok, ama bir kere daha vurgulamak istiyorum: Bizler hayatı disiplinli ve örgütlü olarak yeniden üretiyoruz. Neden 1 Mayıs alanlarında kortej dışında kalıyoruz? Eminim 1 Mayıs’a katılan örgütlerimiz, kortej dışında kalan işçi kardeşlerimizi ve ileride işçi olacak genç öğrenci kardeşlerimizi kortejlerine katmaktan büyük bir mutluluk duyacaktır. Örgütlü bir biçimde slogan atmak kadar güzel bir şey var mı?
“İşçi Dayanışması” bültenin dağıtımında yaşadığım birkaç konuşmayı özetle sizlerle paylaşmak istiyorum. Sendikalı bir fabrikanın önünde, vardiya değişiminde hem çalışmaya gelen hem de çalışmaktan çıkıp evine giden iş kardeşlerimize derneğimizi, bültenimizi tanıtıyorduk. Konu dönüp dolaşıp yaklaşan 1 Mayıs’a geldi. “Sendika yönetiminiz ve temsilcilerinizle 1 Mayıs toplantısı yaptınız mı?” diye sordum. İşçi kardeşim, “Henüz toplantı yapmadık, yakın bir zaman içinde gelirler” dedi. “Geçen sene nasıl katılmıştınız? İşyerindeki bütün arkadaşlarınızla birlikte mi katıldınız? Sendikanız otobüs ayarladı mı?” yönündeki soruma kısa bir cevap geldi: “Hayır!” Devam ettim: “Peki siz bunu sendikanızdan talep ettiniz mi?” Yine kısa cevap: “Hayır!” Bu kez, “bu yıl nasıl katılacaksınız” diye sordum. “Bilmiyorum. Herhalde kendi başıma ya da birkaç arkadaşımla gideceğim” dedi işçi kardeşim. Konuşmalar diğer işçi kardeşlerimle de benzer şekilde geçiyordu. Çıkardığım sonuç ise şu oldu: bizler henüz talep etmesini bilmiyoruz ve taleplerimizde ısrarcı olamıyoruz. Fakat bu sorun ardı ardına gelecek kitlesel 1 Mayıs kutlamalarıyla halledilecektir diye düşünüyorum. Bu yüzden sınıf bilincine varmış işçi kardeşlerime bu 1 aydan az kalan sürede çok iş düşmektedir. Daha önce 1 Mayıs’a katılmamış olan işyerindeki kardeşlerimizle 1 Mayıs’ın anlamı ve önemi üzerine konuşmamız ve onları 1 Mayıs alanına davet etmemiz şart.
Sendikalı kardeşlerimden talebim, sendikalarını işyerlerindeki bütün arkadaşlarını katacak şekilde harekete geçirmeleridir. Sendikasız ve örgütsüz olan 1 Mayıslarda kortej dışında alanda olan işçi kardeşlerimi de UİD-DER kortejine davet ediyorum. Ayrıca ilk kez katılan ve herhangi bir örgütü olmayan işçi kardeşlerimi de kortejimizde görmek benim kadar bütün UİD-DER üyelerini de sevindirecektir. Bu yıl gerçekleşecek birleşik ve kitlesel 1 Mayıs biz işçiler için bir dönüm noktası olacaktır.
Sınıfsal Mirasımıza Sahip Çıkalım
Son Eklenenler
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...
- UİD-DER’e gelmeden önce de bu dünyada olup bitenlere karşı öfkeliydim. Bir şeyler yapmak istiyordum fakat ne yapacağımı bilmiyordum. Yani öfkemi doğru yerekanalize edebilmiş değildim. UİD-DER sayesinde kapitalist bir sistemde yaşadığımızı ve tüm...
- 31 Mart yerel seçimleri sonrası belediye işçilerine yönelik işten atma ve ücret gaspı saldırıları devam ediyor. İşten atılan işçiler işe iade talebiyle direnişe başlarken ücretleri gasp edilen, düşük ücret dayatılan işçiler de çeşitli eylemlerle hak...
- Sokak köpeklerinin katledilmesinin önünü açan yasa geçtiğimiz günlerde AKP’li ve MHP’li vekillerin oylarıyla Meclisten geçti. Yasa hazırlanırken ve oylanırken yaşananlara baktığımızda nasıl bir düzende yaşadığımızı daha iyi anlıyoruz. Yasa gündeme...
- 6 Şubat depremlerinin üzerinden bir buçuk yıl geçmesine rağmen deprem bölgelerinde barınma sorunu bile çözülmüş değil. Depremden sonra TOKİ, 18 ilde 674 bin 238 konut yapılmasını hedeflediğini açıklamıştı. Şimdiye kadar teslim edilen konut sayısı...
- İkinci Dünya Savaşının son aylarında ABD’nin Hiroşima’ya atom bombası atması ve yüzbinlerce insanın ölümüne neden olması insanlık tarihinin en büyük katliamlarından biri olarak acıyla hatırlanmaya devam ediyor. Bu büyük katliamın 79. yıldönümü olan...
- 28 Temmuz 1914’te dünyanın o güne kadar gördüğü en kanlı savaş başladı. Tam dört yıl süren ve 20 milyon insanın ölümüne, milyonlarcasının yaralanmasına ve sakatlanmasına, kentlerin yakılıp yıkılmasına yol açan bu savaş tarihe Birinci Dünya Savaşı...
- İspanya’da bir duvarda şöyle yazıyor: “El que nos roba es de aqui y rico no inmigrante y pobre.” Yani “Bizi soyanlar göçmen ve yoksul değil, buralı ve zengin.” Bu kısacık bir duvar yazısı içinde bulunduğumuz durumu çok çarpıcı bir şekilde anlatıyor...