Buradasınız
Arap Emekçilerinin de Eksiği Bizimkiyle Aynı
Gebze’den bir genç işçi
UİD-DER Gebze temsilciliğinde, 27 Şubat Pazar günü, Arap emekçilerin Kuzey Afrika’da diktatörleri nasıl alaşağı ettiklerini ele alan bir seminer gerçekleştirdik. Soru ve cevap şeklinde tartışmaya biz de dâhil olduk. Tunus, Cezayir, Mısır, Libya gibi ülkelerde yaşayan işçi ve emekçi kardeşlerimizin neler yaşadığı hakkında çeşitli bilgiler edindik. Onlar başlarında bulunan diktatörlere karşı cesaretle isyan ateşini yaktılar. Bölgedeki diğer ülkelere de bu kıvılcımın sıçraması an meselesi.
Tunus’ta üniversite mezunu bir işsiz kardeşimizin, emeğinin ve ekmeğinin elinden alınmasına daha fazla dayanamayarak kendini yakması, Tunus halkının, devletin başındaki diktatörün zorbalığına, işsizliğe, yoksulluğa ve sömürüye karşı ayaklanmasının önünü açmıştı. Bu düzene dur demenin zamanının geldiğini anlayan emekçi kitleler diktatörü tahtından indirmek için alanlara çıktılar. Bu isyan ateşi Cezayir’e, Mısır’a, Ortadoğu’ya ve son olarak da Libya’ya sıçradı. Baştaki diktatörler meydanlara inen işçi ve emekçi kitleleri engellemeye çalışsalar da, onlar bu emek düşmanı diktatörleri tahtından indirmeyi başarmışlardır. Hatta sıkılan kurşunlara rağmen emekçi kitlelerin korkup geri çekilmediklerini, kapitalist egemenlere karşı direndiklerini izledik. Tunus’ta Bin Ali’nin, Mısır’da da Mübarek’in, emekçilerden çalarak büyüttükleri servetlerini yanlarına alıp nasıl kaçtığını gördük. Libya’da da emekçi kitlelerin Kaddafi’ye karşı direnişleri sürmekte. Kadadafi’nin de vakti yakındır. Sunumu anlatan ağabeyimizin de söylediği gibi Arap emekçilerin diğer ülkelerde de olduğu gibi tek eksikleri bilinçli, bağımsız, uluslararası bir işçi örgütüdür.
Arap işçi kardeşlerimiz, birlik olduklarında, mücadele ettiklerinde neleri başarabileceklerini dosta düşmana göstermiş oldular. Bilinçlerimiz biraz daha aydınlandı. Ufuklarımız daha da açıldı. Bu kokuşmuş düzeni artık sonsuza kadar tarihin derinliklerine gömmemiz gerektiğini anladık. Bağımsız, bilinçli işçi örgütlerine uluslararası ölçekte ihtiyaç duyduğumuzu ve daha fazla işçi kardeşimizi egemen sınıfa karşı örgütlememiz gerektiğini gördük. Her zaman diyoruz ya örgütlüysek her şeyiz örgütsüzsek hiçbir şey.
İşçi kardeşlerime söylüyorum, gelin UİD-DER çatısı altında işçi tarihimizi ve kapitalist sisteme nasıl dur dememiz gerektiğini öğrenelim, öğretelim. Bilinçli ve örgütlü sınıf dayanışması nasıl olur patronlar sınıfına gösterelim.
Birleşen İşçiler Yenilmezler!
Torba Torba Götürüyorlar
Son Eklenenler
- Antep’te Akcanlar Tekstil’de vergi kesintileri ve 7’li vardiya sistemine geçilmesi nedeniyle 17 Ağustosta iş bırakan işçilerin direnişi sürüyor. CarrefourSA’nın İstanbul Esenyurt’ta bulunan deposunda 12 Ağustosta başlayan direniş devam ediyor....
- KESK ve emekli örgütlerinin çağrısıyla 16 Temmuzda Ankara, İstanbul, Eskişehir, Antalya, Bursa ve Diyarbakır gibi büyükşehirler başta olmak üzere pek çok kentte “Sefalete Teslim Olmayacağız!” eylemleri gerçekleştirildi. Ankara ve İstanbul’daki...
- Siyasi iktidarın vergi politikası doğrudan emekçileri hedef alıyor. Hemen her şeye yapılan fahiş zamlar yetmiyormuş gibi bir de durmaksızın vergi ödemek zorunda bırakılıyoruz. Açlık sınırındaki ücretlerle geçim mücadelesi verenleri vergi rekortmeni...
- Dükkânda televizyon açıktı ve haber bülteninde “Kenya’da halk sokaklarda” haberi dönüyordü. O sırada içeri giren bir müşteri bir süre televizyona baktıktan sonra “Ya abi! Şu Kenyalılar bile sokağa çıkıyor, biz halen sesimizi çıkaramıyoruz” dedi ve...
- İzmir, Aydın, Bolu, Uşak, Manisa ve Karabük’te toplam 8 ayrı bölgede çıkan yangınlar nedeniyle ormanlar yine küle döndü. Günlerdir süren orman yangınları, müdahalenin de gecikmesiyle birlikte yerleşim yerlerine sıçradı; çok sayıda ev ve sanayi...
- “Sağlıkta dönüşüm” adı altında gerçekleştirilen saldırı politikalarının sonucu olarak sağlıkta özelleştirmenin önü alabildiğine açıldı. Zamanla kamu hastanelerinde verilen sağlık hizmeti niteliksiz ve yetersiz hale getirildi. Böylelikle iktidarın...
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...