Buradasınız
Konveyör İşçileriyle Dayanışma Şenliği
Bir buçuk aydan fazladır kuralsız çalışmaya ve işten atmalara karşı direnişte olan Konveyör işçileriyle bir dayanışma şenliği yapıldı. Direnişçi işçiler, UİD-DER Tuzla temsilciliğinde 30 Ocakta gerçekleştirilen dayanışma şenliğinde mücadelelerini değerlendirdiler, tartıştılar, deneyimlerini paylaştılar; türkü ve halaylarla moral buldular.
Konveyör işçileriyle dayanışma etkinliğine, başından bu yana mücadeleci işçileri yalnız bırakmayan UİD-DER’li işçiler, Rimaks işçileri, İleri Elektrokimya işçileri, Tuzla deri işçileri, tersane ve tekstil işçileri katıldı. Etkinlik, Konveyör işçilerinin eylemlerinden, Sa-Ba ve Bericap direnişçilerinin ziyaretlerinden, Gebze’de katıldıkları “Torba Yasa”ya karşı mitingden derlenen video görüntüleriyle başladı. Görüntülerin ardından Konveyör işçileri direnişlerini özetlediler ve neler yapacaklarına dair değerlendirmelerde bulundular.
Direnişçi kadın işçilerden biri geçen süreci şöyle değerlendirdi: “Direnişimiz sonucu işten atmalar durdu. Ücretsiz izinler ücretli izinlere çevrildi. Çalışma ortamı kısmen düzeltildi. Konveyör içinde yaptığımız bu değişikliklere ek olarak bizler de direniş boyunca değiştik. Asıl olarak birbirimizi kazandık. Kendimize olan güvenimiz arttı. Diğer direnişleri ziyaret ettiğimizde sorunlarımızın ortak olduğunu gördük. Mücadeleyi bundan sonra da sürdürmek gerektiğini öğrendik.”
Sözlerine UİD-DER’e teşekkür ederek başlayan bir diğer Konveyör işçisi ise, “ilk kez bir direniş yaşadım. Örgütlenmenin, dayanışmanın önemini öğrendim. Bizlere destek veren direnişçi işçilere teşekkür ediyorum. Fabrikadaki çok kötü koşulları değiştirdiğimize inanıyorum. Patronlar bizi yıldırmak için saldırdı fakat hiçbir şey bizi yıldırmadı. Korkmadan ayakta kaldık” diyerek mücadelenin önemini vurguladı.
Alkışlarla dinlenen bir başka Konveyör işçisi de, “ilk kez bir direniş yaşadım. İşten atıldığımda eskisi gibi sessizce boyun eğmedim. Karşı durdum. Patronların bilinçli işçilerden nasıl korktuklarını gördüm. Birlik olmaya, direnmeye ve moralimi bozmadan her çalıştığım işyerinde mücadeleye devam edeceğim.”
İlk kez bir fabrikada çalışan diğer bir kadın işçiyse, “Konveyör bir amele fabrikası, sabah 8’de işe başlıyorduk, gece 11’de çıkıyorduk. Eldiven dahi istediğimizde vermiyorlardı. Ben sırf işten atılmamak için kaynak yapmasını öğrendim. Buna rağmen haksızlıklara karşı sessiz kalmıyordum. İşten atıldığımda hiçbir belgeye imza atmadım. Hakkımı istedim. Daha önceleri televizyonlarda gördüğüm işçi mücadelelerini kendim yaşayınca çok daha iyi öğrendim. Özgüven, arkadaşlık, işçi haklarını, kardeşliği bu mücadele sayesinde öğrendim. Bundan sonra bu direnişte öğrendiklerimizi fabrikalarda işçilere anlatmaya, bilmediklerimi de UİD-DER’li arkadaşlardan sabırla öğrenmeye ve anlatmaya devam edeceğim” dedi.
Söz alan bir başka kadın işçi de şunları söyledi: “Aslında bu durumları arkadaşımla fabrikada sürekli konuşuyorduk, fakat ben nasıl slogan atarım, nasıl direnirim diye düşünüp duruyordum. Direniş sayesinde öğrendiklerimi pratikte de pekiştirmiş oldum. Patron bizden servisleri kaçırdı, üstümüze itlerini saldırdı fakat hiçbir korku ve yılgınlık duymadım. Akşam eve gittiğimde canım sıkılıyordu, bir an önce işçi arkadaşlarımın yanına, direniş yerine gitmek istiyordum. Bu mücadelede sendikacıların sözde kalan destekleriyle gerçekten işçi mücadelesine destek veren deri işçilerini, UPS işçilerini, UİD-DER gibi işçi örgütlerini tanımış oldum. Bundan sonra da mücadele etmeye devam edeceğim.”
Konveyör işçilerinin ardından İleri Elektrokimya ve Rimaks Tekstil işçileri söz alarak, Konveyör işçilerinin sürdürdüğü direnişin önemini, kendilerinin bu direnişten neler öğrendiklerini, çıkardıkları dersleri anlattılar. Konveyör direnişçilerinin kararlılıklarından etkilendiklerini söyleyen işçiler, “sınıf dayanışmasını yükselterek ve birlikte mücadele ederek patronlardan haklarımızı alabiliriz” dediler.
UİD-DER sofrasında hazırlanan yemeklerin ardından UİD-DER Müzik Grubu dostluk ve dayanışmayı anlatan türküler söylemeye başladı. Konveyör işçileriyle dayanışma etkinliği işçilerin hep birlikte çektikleri halay ve horonlarla bitti.
- UİD-DER Mersin’de 1 Mayıs Etkinliği Düzenledi
- UİD-DER’de “Sermayenin ve İktidarın Saldırılarına Karşı 1 Mayıs Ruhuyla Mücadeleye!” Etkinlikleri
- UİD-DER’de Bir Kez Daha 8 Mart Coşkusu
- UİD-DER’de 8 Mart Etkinlikleri: Geçmişten Geleceğe Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü!
- “Ben Rosa Luxemburg” Oyunu İşçilerle Buluştu
- UİD-DER’in Coşkulu 1 Mayıs Etkinlikleri Devam Ediyor
- UİD-DER’den Coşkulu Etkinlik: 1 Mayıs’ta ve 14 Mayıs’ta Değişim İrademizi Gösterelim!
- Rosa Luxemburg: İnsanlığın Büyük Davasına Adanmış Bir Ömür, Yaşam Dolu Cesur Bir Yürek!
- Bu Heyecan Farklı Bir Heyecan
- Heyecan ve Duygu Dolu Bir Film Şeridiydi
- İşçi Sınıfının Aktarma Kayışı UİD-DER’e Teşekkürler
- Gerçeğin Işığını Taşıyanlara Selam Olsun!
- Ekim’in İzinde: Yeni Bir Dünyaya Mecburuz
- The Strike/Grev Resmi Bana Üniversitedeki Eğitim Seviyesini Hatırlattı
- Geçmişe ve Bugüne UİD-DER’le Bakmak
- 50. Yılında Geleneğimiz UİD-DER İle Sürüyor!
- “Şiirlerle Fotoğraflarla İşçi Sınıfının Tarihini Bizlere Aktaran UİD-DER’e Teşekkür Ederim”
- Tarih Bizim Rehberimizdir
- Sınıf Penceresinden Gerçekleri Öğreniyoruz
- İşçi Sınıfının Çocukları UİD-DER’le Daha Mutlu!
Son Eklenenler
- İzmir, Aydın, Bolu, Uşak, Manisa ve Karabük’te toplam 8 ayrı bölgede çıkan yangınlar nedeniyle ormanlar yine küle döndü. Günlerdir süren orman yangınları, müdahalenin de gecikmesiyle birlikte yerleşim yerlerine sıçradı; çok sayıda ev ve sanayi...
- “Sağlıkta dönüşüm” adı altında gerçekleştirilen saldırı politikalarının sonucu olarak sağlıkta özelleştirmenin önü alabildiğine açıldı. Zamanla kamu hastanelerinde verilen sağlık hizmeti niteliksiz ve yetersiz hale getirildi. Böylelikle iktidarın...
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...