Navigation

Buradasınız

Omuz Omuza Verirsek Sermayenin Saldırılarını Durdurabiliriz!

İşçi Dayanışması Bülteni, No: 134
Bugün işçilerin karşı karşıya kaldığı en büyük sorun, birlik olamamaktır. Kriz, hayat pahalılığı, eriyen ücretler, yoksulluk, işsizlik… Bunlar canımızı yakan sorunlardır. Ama tüm bu sorunların üstesinden gelemiyorsak, bunun nedeni birliğimizi ve dayanışmamızı güçlendiremiyor oluşumuzdur. Oysa haklarımızı korumak ve geliştirmek için örgütlenebiliriz. Biz kaderi bir olan bir sınıfız, işçi sınıfıyız. Biz, hayatın her alanında emek veren, alın teri döken milyonlarız.

İşçiler, emekçiler, kardeşler!

Bugün işçilerin karşı karşıya kaldığı en büyük sorun, birlik olamamaktır. Kriz, hayat pahalılığı, eriyen ücretler, yoksulluk, işsizlik… Bunlar canımızı yakan sorunlardır. Ama tüm bu sorunların üstesinden gelemiyorsak, bunun nedeni birliğimizi ve dayanışmamızı güçlendiremiyor oluşumuzdur. Oysa haklarımızı korumak ve geliştirmek için örgütlenebiliriz. Biz kaderi bir olan bir sınıfız, işçi sınıfıyız. Biz, hayatın her alanında emek veren, alın teri döken milyonlarız. Biz, emeğin sınıfıyız. Bizi birbirimize bağlayan sınıf kimliği ve sınıf kardeşliğimizdir. Sınıf kimliği, diğer tüm kimliklerin üzerine çıkarak birleştirici bir güce dönüşür. Türk ya da Kürt olabiliriz ama her şeyden önce işçiyiz, emekçiyiz. Sünni ya da Alevi olabiliriz ama her şeyden önce işçiyiz, emekçiyiz. Tek tek işçiler hangi düşünce ve inanca mensup olurlarsa olsunlar, büyük işçi sınıfı ailesi içinde yer alırlar. Ve bu dev aile gücünü birleştirdiği zaman önüne çıkan engelleri aşıp geçer.

Ekonomi Bakanı Albayrak’ın açıkladığı Yeni Ekonomi Programı, işçilerin değil patronların programıdır. Kıdem tazminatımız fona devredilerek yok edilmek, BES zorunlu hale getirilmek, emekçilerin sırtındaki vergi yükü daha da ağırlaştırılmak isteniyor. Sermaye sınıfının taleplerini yerine getiren bu siyasi iktidar, milyonlarca EYT’liye kulak tıkıyor.

Peki, şu anda işçi sınıfı neden tüm gücünü birleştiremiyor? Neden sınıf kimliği kuşatıcı ve birleştirici olamıyor? Çünkü işçi sınıfı yani büyük ailemiz egemenler tarafından bölünüp parçalanmış durumda. Geçmişten günümüze dek iktidar sahiplerinin yöntemi aynıdır: Denetim altında tutmak istedikleri toplulukları ya da yoksulları bölüp parçalamışlardır. Bölünmeyle birlikte aynı toplumun üyeleri birbirine yabancılaşır, birbirini anlamaz olur. Bölünmek, aslında dilsizleşmektir. Oysa insanın en üstün yanı dilini kullanarak anlaşması, organize olması ve en büyük sorunların üstesinden gelmesidir. Egemenler, işçi sınıfının evlatları birbirlerini anlamasın ve örgütlenmesin istiyorlar.

Kardeşler!

Tarih bilgisi, insanlar için pusuladır. Pusulası olmayanlar yollarını bulamazlar. Bu yüzden, bugünü anlamak için kısaca geriye gitmekte fayda var. Türkiye işçi sınıfının birliği, 12 Eylül 1980’de yapılan askeri darbeyle parçalanmıştır. Darbe öncesinde işçi sınıfı örgütlü ve güçlüydü. İşçiler sınıf kimliği temelinde birleşmişlerdi; korkmuyor, kendilerini yalnız hissetmiyor ve haklarını almak için asla mücadele etmekten çekinmiyorlardı. En önemlisi, işçi sınıfı patronlar sınıfı karşısında psikolojik üstünlüğü elinde tutuyordu. O zamanın hükümetleri, işçi sınıfının haklarını hedef alan yasaları Meclis’ten geçiremiyorlardı. Çünkü yüz binlerce işçi anında üretimi durdurarak yanıt verebiliyordu.

İktidar sahipleriyle işçilerin çıkarı bir ve aynı olamaz. İşçilerin bu sahte kutuplaşma tuzağına düşmesi, kendi sınıf kimliklerini unutmaları ve iktidar sahiplerinin diliyle konuşmaları anlamına gelir. Nitekim bugün pek çok işçi, kendi konumunu unutup iktidarın ya da yandaş medyanın diliyle konuşuyor, muhalefet partilerini destekleyen arkadaşlarını suçlayabiliyor.

İşte Kenan Evren liderliğindeki 12 Eylül askeri darbesi, bu durumu tersine çevirdi. Askeri yönetim mücadeleci sendikaları kapattı ve işçilerin birliğini parçaladı. 3 Ekimde Kenan Evren’e bir mektup yazan Vehbi Koç, askeri darbenin liderine teşekkür ediyor ve o dönem işçileri birleştirmiş olan DİSK’in ezilmesini istiyordu. Bu sermayedara göre işçilerin birliğinin önü kesilmeliydi. Nitekim bu doğrultuda, işçi sınıfını bölüp parçalamak için dinsel, mezhepsel ve kültürel kimlikleri daha fazla kışkırtıp öne çıkardılar. Sendikalaşmak, hakkını aramak kötülendi, suçmuş gibi gösterildi. Mücadeleci sendikacılar ve işçiler karalandı, “terörist” muamelesi yapıldı. Böylece eski deneyimli işçi kuşakları geri çekilirken, yeni kuşak işçiler bu yalan ve safsatalarla büyüdü. Zaman içinde hak arama bilinci zayıfladı, diplere vurdu.

Egemenler, medyayı da kullanarak öylesine kara propaganda yürüttüler ki, kimi işçiler kendi örgütleri olan sendikalara üye olmaktan korkar hale geldi. “Başınıza bir iş gelir” denerek işçiler korkutulmak, hak arama mücadelesinden uzak tutulmak istendi. İşçi sınıfının birliği zayıfladıkça, iktidar sahiplerinin kara propagandası daha fazla etkili oldu. Meselâ bugünkü siyasi iktidar, yani AKP, yıllardır toplumu yapay temelde kutuplaştırıyor. İnsanların dini inançlarını, kültür ve ahlâk anlayışlarını, başörtüsünü istismar ediyor. Muhalefeti ve muhalif kesimleri vatan haini ilan etmekten geri durmuyor. Yandaş medya, zehir saçan, nefret ve kin kusan bir dil kullanıyor. İnsanlar birbirlerinden nefret etsin, düşünmesin, sorgulamasın, karşı tarafı dinlemesin, anlamasın isteniyor. Böylece aynı tezgâhta çalışan ve birlikte sömürülen işçiler, bu şekilde bölünüp parçalanıyor.

Kardeşler!

Siyasi iktidar, sonuçlarını tanımayarak yenilettiği İstanbul seçimleri üzerinden kutuplaştırma siyasetine devam ediyor. İktidar eliyle kışkırtılan bu kutuplaşma, sahte bir kutuplaşmadır. İktidar sahipleriyle işçilerin çıkarı bir ve aynı olamaz. İşçilerin bu sahte kutuplaşma tuzağına düşmesi, kendi sınıf kimliklerini unutmaları ve iktidar sahiplerinin diliyle konuşmaları anlamına gelir. Nitekim bugün pek çok işçi, kendi konumunu unutup iktidarın ya da yandaş medyanın diliyle konuşuyor, muhalefet partilerini destekleyen arkadaşlarını suçlayabiliyor. Muhalif işçiler de aynı şekilde cevap veriyor, onları koyun olmakla itham ediyor. Böylece aynı tezgâhta çalışan işçiler birbirlerini anlamıyor, dinlemiyorlar. Çünkü aynı dili, işçi sınıfının dilini konuşmuyorlar. Bu yüzden birbirlerine karşı kör ve sağır olabiliyorlar.

Bu sahte kutuplaşmayı aşmanın yolu, haklarımız temelinde birleşmekten geçiyor. Unutmayalım kardeşler, siyasi iktidar ve patronlar sınıfı karşımızda birleşmiş durumda. Ekonomi Bakanı Albayrak’ın açıkladığı Yeni Ekonomi Programı, işçilerin değil patronların programıdır. Kıdem tazminatımız fona devredilerek yok edilmek, BES zorunlu hale getirilmek, emekçilerin sırtındaki vergi yükü daha da ağırlaştırılmak isteniyor. Sermaye sınıfının taleplerini yerine getiren bu siyasi iktidar, milyonlarca EYT’liye kulak tıkıyor. Sadece son bir yılda 1 milyon 376 bin kişi işsizliğin kucağına itildi. Resmi rakamlara göre bile işsiz sayısı 4 milyon 730 bine yükselmiştir. İşsizlik çaresizlik, değersizleşme, psikolojik sorunlar ve toplumsal yıkım demektir.

Tüm işçiler olarak sahte kutuplaşmaya ve bu iktidarın haklarımıza saldırmasına HAYIR demeliyiz! Gerçek sorunlarımızın üzerinin örtülmesine izin vermemeliyiz. Biz birleşmeden, omuz omuza vermeden bu gidişata dur diyemeyiz. Bizi birleştirecek olan sınıf kimliğimiz ve sınıf kardeşliğimizidir. Öyleyse işçi sınıfının bayrağı altında toplanalım, örgütlenelim, haklarımız için mücadele edelim!

20 Mayıs 2019

UİD-DER Aylık Bülteni

Son Eklenenler

  • Bir lise öğrencisi: Bir öğrenci olarak az çok tahmin edeceğiniz masraflarım var, ancak aynı masrafları karşılamak için artık daha fazla para gerekiyor. Ailem ve ben okul masraflarının pahalılığından şikâyetçiyiz. Örneğin benim okulum devlet okulu...
  • Birçok ülkede, farklı tarihlerde “çocuk günü” vardır ve o günlerde çocuklar hatırlanır, iyi dileklerde bulunulur. UNICEF ise 191 ülke tarafından kabul edilen Çocuk Hakları Sözleşmesinin imzalandığı gün olan 20 Kasımı Dünya Çocuk günü olarak kutluyor...
  • TÜİK’in Ağustos ayına ait işgücü istatistikleri, işsizliğin her geçen ay daha da arttığını gösteriyor. TÜİK’in rakamlarına göre, 2019 Ağustos döneminde, geçen yılın aynı dönemine göre işsiz sayısı 980 bin kişi artarak 4 milyon 650 bine yükseldi....
  • UİD-DER’li bir emekçi kadın çalıştığı işyerinde kadın arkadaşlarıyla yaptığı bir sohbeti şöyle aktarıyor: “İsviçre’de kadınların eşit işe eşit ücret talebiyle yaptığı grev üzerine sohbet ediyorduk. Arkadaşlarımın bu grevden haberi yoktu....
  • DİSK’e bağlı işyerlerinde çalışan işçiler, yarım gün iş bırakarak “kıdem tazminatının gaspına hayır, vergi adaleti istiyoruz” sloganıyla Konak Meydanına yürüdü. 181 gündür işlerine dönmek için direnen Aliağa Belediyesi işçileri de kendi...
  • DİSK, Türk-İş ve Hak-İş genel başkanları, vergi adaletinin sağlanması talebiyle Türk-İş Genel Merkezinde bir araya gelerek ortak bir basın açıklaması gerçekleştirdi. DİSK Genel Başkanı Arzu Çerkezoğlu, Türk-İş Genel Başkanı Ergün Atalay ve Hak-İş...
  • Başarıya giden yol nedir, hiç düşündünüz mü? Şimdi bu soruyu niye sordum merak ediyor olabilirsiniz. Kurbağalar ile ilgili bir hikâye okudum. Bu hikâye çok hoşuma gitti ve sizlerle paylaşmak istedim. Üzerine biraz düşününce hayatımızda da bu...
  • İstanbul Fatih’te 6 Kasım Çarşamba günü dört kardeş evlerinde ölü bulundu. Tanıdıkları haber alamayınca evlerine gittiler ve kapıda “Dikkat siyanür var, polisi arayın, içeri girmeyin” notu ile karşılaştılar. Notu gören kardeşlerin tanıdıkları polise...
  • Milyonlarca işçinin brüt ücretinden yapılan kesintiler, işçinin yıllık gelirine göre değişiyor. Geliri 18 bin liraya kadar olanlardan yüzde 15, 18 binle 40 bin lira arasında olanlardan yüzde 20, 40 binle 148 bin lira arsında olanlardan ise yüzde 27...
  • TMMOB İstanbul İl Koordinasyon Kurulu, beklenen büyük İstanbul depreminin olası sonuçlarına ilişkin 11 Kasımda bir çalıştay düzenledi. Düzce depreminin 20. yılında Kadıköy’de düzenlenen İstanbul Deprem Çalıştayında, 20 milyonluk mega kentin depreme...
  • Zeytinoğlu Grubu’na bağlı Entil Endüstri, Halpaki Döküm ve Tarkon Makine işçilerinin kıdem tazminatları ve 5 aylık ücretlerinin ödenmesi talebiyle 4 Kasımda başlattıkları nöbet eylemi devam ediyor. 3 fabrikada çalışan işçiler, taleplerini duyurmak...
  • 17 Ağustos depremini Kocaeli Karamürsel’de yaşamış birisi olarak, o gece ve sonrasında yaşadıklarımı sizlerle paylaşmak istedim. O zamanlar eşim İstanbul’da çalışıyor, ben 1 yaşındaki kızım ve 4 yaşındaki oğlumla annemde kalıyordum. 17 Ağustos...
  • Genç yaşlı, evli bekâr, köylü, şehirli, Avrupalı, Asyalı fark etmiyor. Dünyanın her yerinde baskı altına alınıyor, şiddet görüyoruz. Kadınların emek gücü ucuzdur. Bu düzende söz hakkımızı erkekler belirlemek istiyor. Çalışıyor ve ev geçindiriyoruz...