Buradasınız
Autoliv İşçisi Neden Mutsuz!
Gebze’den işsiz bir kadın işçi
Yaşanan son krizle birlikte Autoliv Cankor firmasında yaşanan işçi kıyımı ve ardından fabrikada ortaya çıkan çalışma koşullarındaki zorlukları siz sınıf kardeşlerimle daha önce paylaşmıştım. Sizlere bu fabrikada geçtiğimiz günlerde yaşanan bir olayı aktarmak istiyorum.
Autoliv firması patronu takım liderleri ile bir toplantı yapıyor. İşyeri çalışanlarının neden mutsuz olduğunu, yüzlerinin neden gülmediğini merak ettiğini söylüyor. “Çalışanların mutsuzluğunun üretime olumsuz biçimde yansıdığından, standartlara uyulmadığından, kalite problemleri yaşandığından” şikâyet ediyor. Açık bir şekilde de ifade ettiği gibi, aslında derdi gerçekten çalışanlarının ruhsal durumu değil, bunun üretimde yarattığı aksaklıklar tabii ki.
Takım liderlerinden işçilere birer kâğıt dağıtmalarını istiyor. İşçiler “neden mutsuz olduklarını bu kâğıda aktarsın” diye buyuruyor. Buyrulduğu gibi çalışanlara birer kâğıt dağıtılıyor, işçiler memnuniyet duymadıkları her şeyi döküyorlar bu kâğıtlara. Kimi işçiler üzerindeki baskılardan, kimi çalışma saatlerinin uzunluğundan, kimi yemeklerin kötü oluşundan, kısacası rahatsız oldukları her şeyden bahsediyorlar. Yazılan kâğıtları önce takım liderleri okuyor, sonra sendika temsilcisi satır satır gözden geçiriyor. Hangisi patronun eline ulaşacak meçhul. Hoş patronun eline ulaştığında bu sorunların hangisi onun umurunda olacak orası da ayrı bir tartışma konusu.
Kriz bahanesiyle yüzlerce işçisini kapının önüne koyan, kalan işçilere çalışma saatini 12 saate çıkarıp daha az elemanla daha çok iş yapmayı dayatarak neredeyse işkence yapan, krizden etkilendiğini söyleyip işçiler üzerinden olmadık tasarruflara giden, yemekten, ısınmadan kısan, ücretsiz izinlere boğan ve tüm bunlara rağmen pişkin ve utanmaz bir edayla “işçilerim neden mutsuz” diye sorgulayan patron ne kadar önemsiyor olabilir “işçisini”?
Autoliv işçisi mutsuz. Çünkü yanında çalışan arkadaşı gözünün yaşına bakılmadan sokağa atıldı. Autoliv işçisi mutsuz, çünkü uzun çalışma saatlerine mahkûm edildi. Autoliv işçisi mutsuz, çünkü işten atılma korkusu ensesinden inmiyor. Autoliv işçisi mutsuz, çünkü kıt kanaat geçiniyor, hak ettiğini de zaten alamıyor.
Autoliv patronu kendi yarattığı mutsuzluğun nedenini işçilere soradursun, tüm patronlar sınıfı, bıçak kemiğe dayandığında ve işçi sınıfı yumruğunu suratlarına indirdiğinde, kendi mutsuzluğunu ve çaresizliğini gömecek yer bulamayacak. Proletaryanın birleşen ve yenilmez gücü tüm patronlar sınıfını alaşağı edecek ve bizler yaşanası güzel bir dünyaya merhaba diyeceğiz.
Birleşen İşçiler Yenilmezler!
1 Mayıs Tatil Oldu mu?
Mersin Liman İşçileri İşbaşı Yaptılar
- Tarım İşçileri, Devrilen Traktörler, Market Rafları
- Yoğun Bakım Tavanı Çöktü, Kaza Değil Cinayet!
- Bu Düzen İnsana da Canlılara da Değer Vermez
- Bir Kuş Konar, Bir Kuş Yer…
- Bu Kadarı Olmaz Demeyelim!
- Örgütlenmeye İhtiyacımız Var
- Tatili Bile Çok Görüyorlar Bize
- Dönme Dolap Gibiyiz
- Medyanın Gösterdikleri mi, Yaşadığımız Gerçekler mi?
- Duymadıysan Öğren, Unuttuysan Hatırla!
- Telefona Yansıyan Çaresizlik: Asıl Çözüm Nerede?
- Eğitimde Kemer Sıkılamaz
- İsraftan Tasarruf Edilir, Sağlıktan Değil!
- Patronlar Gençliğimize Göz Dikmiş Durumda
- Sınıf Sendikacısı Olmak
- Değişen Dünyam ve Dünyayı Değiştirme İsteğim
- Özel Okul Patronlarının Yalanlarına Cevabımızdır
- Metal ve Petrokimya Fabrikalarında Filistin Halkıyla Dayanışma Eylemleri
- Dağınıklığı Ancak Birleşik Mücadelemiz Aşabilir!
- Patronun Sözüne Güven Olur mu?
Son Eklenenler
- Antep’te Akcanlar Tekstil’de vergi kesintileri ve 7’li vardiya sistemine geçilmesi nedeniyle 17 Ağustosta iş bırakan işçilerin direnişi sürüyor. CarrefourSA’nın İstanbul Esenyurt’ta bulunan deposunda 12 Ağustosta başlayan direniş devam ediyor....
- KESK ve emekli örgütlerinin çağrısıyla 16 Temmuzda Ankara, İstanbul, Eskişehir, Antalya, Bursa ve Diyarbakır gibi büyükşehirler başta olmak üzere pek çok kentte “Sefalete Teslim Olmayacağız!” eylemleri gerçekleştirildi. Ankara ve İstanbul’daki...
- Siyasi iktidarın vergi politikası doğrudan emekçileri hedef alıyor. Hemen her şeye yapılan fahiş zamlar yetmiyormuş gibi bir de durmaksızın vergi ödemek zorunda bırakılıyoruz. Açlık sınırındaki ücretlerle geçim mücadelesi verenleri vergi rekortmeni...
- Dükkânda televizyon açıktı ve haber bülteninde “Kenya’da halk sokaklarda” haberi dönüyordü. O sırada içeri giren bir müşteri bir süre televizyona baktıktan sonra “Ya abi! Şu Kenyalılar bile sokağa çıkıyor, biz halen sesimizi çıkaramıyoruz” dedi ve...
- İzmir, Aydın, Bolu, Uşak, Manisa ve Karabük’te toplam 8 ayrı bölgede çıkan yangınlar nedeniyle ormanlar yine küle döndü. Günlerdir süren orman yangınları, müdahalenin de gecikmesiyle birlikte yerleşim yerlerine sıçradı; çok sayıda ev ve sanayi...
- “Sağlıkta dönüşüm” adı altında gerçekleştirilen saldırı politikalarının sonucu olarak sağlıkta özelleştirmenin önü alabildiğine açıldı. Zamanla kamu hastanelerinde verilen sağlık hizmeti niteliksiz ve yetersiz hale getirildi. Böylelikle iktidarın...
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54. yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...