Buradasınız
Dakikada 100 dolar kazanmak
Kıraç'tan bir işçi
Sizlerle gazete manşetlerinde övgüyle bahsedilen bir haberi paylaşmak istiyorum: “Flaş, flaş, flaş… Dakikada 100 dolar kazanmak! Evet, yanlış duymadınız, dakikada 100 dolar kazanmak!”
Burjuvaların kurduğu sistemde, burjuvazi adına çalışan bir futbolcunun kazandığı para bu. Dakikada 100 dolar, senede 50 milyon, beş senedeyse 250 milyon dolar kazanıyormuş. Peki hiç düşündük mü bu parayı veren patronlar onu nasıl ve ne şekilde kazanıyorlar? Tabii ki biz işçileri sömürerek kazanıyorlar. Bizleri gece gündüz çalıştırıp karşılığında ise komik sayılacak bir ücret ödüyorlar. Çünkü biz işçiler onların gözünde bu kadarına layığız.
Burjuvazi öyle bir çark kurmuş ki yaptığı her şey onun lehine çalışıyor ve sonuçta sermayesine sermaye katıyor. Bizlere verdiği komik ücretleri de kolaylıkla tekrar elimizden alıyor. Nasıl mı? Bir futbolcuya bu kadar parayı eğer burjuvazi veriyorsa karşılığını da alacaktır. Onu da biz işçilerin kölece çalışıp kazandığımız birkaç kuruşu gidip statlarda, kahvehanelerde ve benzeri yerlerde o futbolcuyu izlemek için verdiğimiz parayla alıyor. Bunu da öyle güzel bir şekilde yapıyor ki ruhumuz bile duymuyor. Burjuvazi reklamını o kadar iyi yapıyor ki bu tür yerlere kendi isteğimizle gitmemizi sağlıyor. Burjuvazi en büyük silahı olan milliyetçilikle bizleri nasıl birbirimize düşürüp bir araya gelmemizi engelliyorsa, birbirimize düşman ediyorsa, futbolda da aynı taktiği kullanıp sen A takımısın, sen B takımısın deyip bizleri gruplara bölüp, bu şekilde uyutup stadlarda bölücülük, ayrımcılık yapıp, kardeşi bile kardeşe düşman edip birbirlerini öldürmesine sebep oluyor. Daha sonra da bunu haber yapıp medyasıyla bizlere tekrar satıp sermayesine sermaye katıyor. Olan yine biz işçi ve emekçilere oluyor.
Arkadaşlar burjuvazi için çalışan bir futbolcu, biz işçi ve emekçilerin bir ay boyunca gece gündüz çalışıp emeğimizi patronlara satıp karşılığında aldığımız parayı bir iki dakikada alıyorsa acaba patronları ne kadar kazanıyor, hiç düşündük mü? Eğer bizler insanca yaşamak istiyorsak, sömürülmek istemiyorsak, emeğimizin karşılığını almak istiyorsak, bir araya gelip örgütlenerek yumruğumuzu burjuvazinin kafasına indirip onları alaşağı edip kendi dünyamızı kendimiz yaratmamız lazım. Tek kurtuluşumuz ancak bu şekilde olur.
Alkoç Deri’de direniş sürüyor
UİD-DER futbol ligi sona erdi
- Hindistan’da 250 Milyon Dolarlık Düğün ve Yoksulluk
- Emek Sömürüsü Kapitalizmin Fıtratında Var
- Sahip Olduğunuz Servet Bizden Çaldıklarınızdır!
- “Sayende Sigortalı Çalıştım, Emekliliğime Az Kaldı”
- Bayramları Bayram Gibi Yaşamak İçin!
- Dünya Üzerinde Yaşayan Herkesin Evi Olmalı
- Onlar Yok Ediyor, Biz Yenisini Yapacağız!
- Suyun Lüksü Olur mu Hiç?
- “Senin Yolundan Gideceğim Amca”
- Her Günü Doğa ve İnsanlık Günü İlan Etmek İçin…
- “Kıpır Kıpırsın, Heyecanın Ne Güzel Ey Yolcu”
- “Bence, Sevgi Emektir”
- Ah, Cemal Ah!
- Bir Fotoğraf Karesinin Hissettirdikleri
- Davulun Sesi Uzaktan Hoş Gelir
- İstanbul’da Yaşam: Deniz Kıyısında Deniz Görememek!
- Bruno’nun Fikri, Benim Fikrim, Senin Fikrin…
- Yüzüncü Maymun Teorisi
- Bir Otobüs, İki Kuşak ve İşçi Sınıfı
- “Hey” Diyen ve UİD-DER Saflarında Büyüyen Çocuklarımız
Son Eklenenler
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54 yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...
- UİD-DER’e gelmeden önce de bu dünyada olup bitenlere karşı öfkeliydim. Bir şeyler yapmak istiyordum fakat ne yapacağımı bilmiyordum. Yani öfkemi doğru yerekanalize edebilmiş değildim. UİD-DER sayesinde kapitalist bir sistemde yaşadığımızı ve tüm...