Navigation

Buradasınız

Hamzayev: “Sanki Hayat Gözümde Söndü!”

Her ay onlarca işçi, sermayenin doymayan kâr hırsından dolayı iş kazalarında yaşamını kaybediyor. Hemen her gün fabrikalardan, tersanelerden, madenlerden ve inşaatlardan ölüm haberleri geliyor. En basit iş güvenliği önlemlerini bile “masraflı” ve “gereksiz” gören patronlar, gerekli önlemleri almıyorlar. Devlet ise, üstüne düşen denetleme görevini yapmıyor. Böylece her ay ortalama 100 işçi yaşamdan ve ailelerinden kopartılıyor. İşçilerin sorunlarına sahip çıkan, işçilerin birleşmesi ve haklarını aramaları için çalışan UİD-DER, iş kazalarında duyarlılığı artırmak ve ölümlere dur demek amacıyla yeni bir kampanya başlatıyor. İş kazalarında yaşamlarını kaybeden işçilerin aileleri de, yaşadıklarını anlatarak UİD-DER’e destek veriyor ve başka işçilerin ölmemesi için çağırı yapıyorlar.

24 Aralık 2010’da İngiltere açıklarında seyreden bir Türk şirketi olan İskete Denizcilik’e bağlı Eren Turgut Gemisi’nde fuel oil servis tankında patlama meydana geldi. Patlama sonucunda makine bakımcısı Güngör Ünalır isimli bir işçi yaşamını kaybederken, 2. makinist ve yardımcısı Mustafa Oturur feci bir şekilde yanarak yaralandı. Gemi, Senegal’den yük alarak İngiltere’ye gidiyordu. Azerbaycan vatandaşı ve geminin 2. makinisti olan Han Suraddin Hamzayev, gemide gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmadığının altını çiziyor ve “beni bu hale şirket getirdi” diyor. Geminin bozuk olduğunu, tamir ede ede İngiltere’ye gittiklerini belirtiyor. Üstelik gemiyi yöneten kaptanın da İngilizce bilmediği patlama sonrasında anlaşılmış ve yardım istenmesinde büyük sıkıntılar doğmuş. Hamzayev, patlama anını şöyle özetliyor: Sanki hayat gözümde sündü!

Gemide çalışırken iş kazası geçirdiniz. Nasıl oldu, anlatır mısınız?

Han Suraddin Hamzayev: 2010 yılında Eren Turgut Gemisi’nde 2. makinist olarak çalışıyordum. 24 Aralıkta İngiltere açıklarında gemide kaza meydana geldi. Makine bölümüne indiğimde ana makinenin önünde patlama oldu. Fuel oil servis tankında elektrik ısısı yüzünden patlama oldu. Patlamadan sonra yangının ortasında kaldık. Üzerimize alevler yağıyordu. O yangında makine yağcısı Güngör Ünalır yanarak hayatını kaybetti. Ben ve yardımcım ve arkadaşım Mustafa Oturur çok ciddi şekilde yanarak yaralandık. 3. kaptan bizi helikopter ile İngiltere’ye hastaneye götürdü. Bizi yanık hastanesine yatırmışlar. 8 gün komada kaldım. Çok canım yandı. Sanki hayat gözümde söndü. Yanacak tankının üzerinde elektrik kablosu olmaması gerekiyordu. Bu elektrik kabloları tankın üzerine niye konmuş, kim koymuş? Neden oldu bu kaza? Kaza nedeniyle benim hayatım yaşanmaz duruma geldi. Bu benim hayatımı mahvetti. 3 ay İngiltere’de hastanede yattım. 2 ay Azerbaycan’da hastanede yattım. Sanki hayatımın sonu geldi. Çok acılar yaşıyorum. Eşim de bana bakıyor. Eşim de çocuklarım da benim bu durumumdan dolayı çok acı çekiyorlar. Bakın, bu halime, ellerime bakın: Parmaklarımın hepsi yandı.  Bir tek parmağım yok. Ve hala vücudumdaki yanıklardan dolayı çok acı çekiyorum.

Kaza geçirdikten 3 ay sonra evinize döndünüz. 3 ay eşiniz ve çocuklarınız sizi görmedi. Karşılaşınca onların tepkisi ne oldu, sizin tepkiniz ne oldu?

Onlar benim bu halimden ötürü çok acılar çektiler. Sanki benim çektiğim acıların aynısını onlar da çektiler. Hâlâ da çekiyorlar. Hayat başka türlü oldu gözümde bu olaydan sonra. Artık eski ki gibi değilimHani ölümle boğuşan adam nasıl olabilir? Şirketler bakımını, tamirini yapmadan durmadan gemileri sefere çıkarıyorlar. Onların yüzünden biz bu azapları, acıları çekiyoruz. İşini iyi yapmayan insanlar yüzünden bu acıları çekiyoruz. Hiçbir iş kolay değil. Bütün işler bir bütündür. Makinisti, yağcısı, çarkçısı…  Hiçbir iş kolay değil. Biri işini iyi yapmazsa, bir eksik olur. Bir yerde işini eksik yapan varsa, oradan bir maraz çıkar. Bugün benim bu halde olmamın sebebi o şirketlerdir. O şirketlerin sahiplerine bir şey olmuyor. Bizim gibi insanlar bu acıları yaşıyorlar. Hiçbir iş yapamıyorum. Parmaklarım yok sanki! İki sene oldu dışarı çıkamıyorum. Bir düğüne gidemiyorum, hiçbir yere gidemiyorum. Bir yere gitmek zorunda olduğumda taksiye biniyorum. Para olacak ki gideceksin. Para olmayınca nasıl gideceksin? Şu anda hiçbir yerden bir yardımım yok! Hiçbir yerden yardım almıyorum. Ama bir kere daha tekrarlıyorum, işinizi iyi bilin. Bilmediğiniz işi yapmayın. Tedbir alınmadan çalışmayın. Sakatlandığınızda sağlam hayatınız bir daha geri dönmüyor.

Gemi güvenlikli miydi sizce? 

Hayır, hiçbir güvenliği yoktu. Tamir ede ede Kongo’ya gidip çıkmıştık. Oradan tamir ede ede geri geldik. Geminin hiçbir güvenliği yoktu.

Kaza olduktan sonra şirketin size yaklaşımı nasıl oldu?

Şirketle kontratım vardı. Şirket üzerine düşeni yapmadı. Beni hiç arayıp sormadılar. Benim için yapması gerekenleri yapmadı. Azerbaycan Dışişleri Bakanlığı ve Türk Konsolosluğu üzerinden şirkete ulaşmaya çalıştık. Rapor alabilmek için uğraştık. Ama iki sene geçti hâlâ bir cevap alamadık. Şirket üzerine düşeni yapmadığı gibi, tersine bana baskı yaptı. Hâlâ bir sonuç alabilmiş değilim. Bu haldeyim gördüğünüz gibi.

Daha önce iş kazası geçiren arkadaşlarınız oldu mu?

Gemilerin battığını, insanların öldüğünü duymuştum. Ben 25 senedir gemilerde çalışıyorum. Böyle büyük bir kazaya şahit olmadım. Ufak, tefek yangın olmuştu. Onu da söndürmüştük. Böyle büyük bir kaza olmadı.

Suraddin Hamzayev’in eşi: Ben Han Suraddin’in eşiyim. Eşimin gemide kaza geçirdiğini bir hafta sonra internetten öğrendik. Şirketi aradım, eşimin durumunu öğrenmek için. Onlar da bana “biraz elleri yanmış o kadar” dediler. Daha sonra telefonla eşimin kendisiyle konuştuk. Çok yandığını kendisinden öğrenmiş olduk. İngiltere’de hastanede üç ay yattı. Pasaportumuz olmadığı için biz gidemedik. Biz kendisini üç ay göremedik. Sonra geldi, iki ayda Azerbaycan’da hastanede yattı. Eşim iki senedir bu halde. Kendisi çok acı, azap çekiyor. Ben de çocuklarımız da çok azap acı çekiyoruz. Eşim gemide çalışırken kaza geçirip bu hale geldi. Çalıştığı şirket eşimi bu hale getirdi. Ben eşimin tedavi edilmesini istiyorum. Eski haline sağlığına kavuşsun istiyorum. Eski haline sağlığına kavuşamasa bile kendisini idare edecek duruma gelsin istiyorum. Bize hakkımızı aramak ve alabilmemiz için yardım edin. Daha ne diyeyim ki! Teşekkür ederiz   

Han Suraddin Hamzayev: Teşekkür ederim.

4 Kasım 2012

Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam

Sınıfın Penceresinden

  • Binlerce yıl ötelerden günümüze uzanan yapılar, aslında bizlere emeğin serüvenini anlatır. Tüm zenginlik doğanın ve emeğin ürünüdür. Emektir doğadaki zenginliği işleyip dönüştüren. Ta Firavunların Mısır’ından Roma’ya, Hindistan’dan Korkunç İvan’ın Moskova’sına kadar… Dillere destan olmuş şehirleri kuran emektir. Piramitler, saraylar, kanallar, katedraller, sarnıçlar, kemerler, tapınaklar… Emektir bugünün insanını dahi hayrete düşüren tüm bu yapıları yaratan yegâne güç!
  • İnsanlar var olalı beri emek harcadılar, ürettiler, üretiyorlar. Beslenmek, barınmak ve hayatta kalmak çok zordu. Doğa hem bütün ihtiyaçları barındırıyordu ama hem de bunlara ulaşmak ciddi bir emek gerektiriyordu. Çeşitli aletlerin yardımıyla kendi güçlerini kullanan insanlar, zamanla doğada var olan suyun, hayvanların, rüzgârın gücünü kullanmayı keşfettiler. Böylece ihtiyaçlarını üretmek, yaşamlarını sürdürmek çok daha kolay oldu. İnsanın üretim sürecindeki gelişimi hep devam etti. Üretim sürecine makineler girdi, ilk makineler…
  • Kadına yönelik şiddet, kadın cinayetleri durmaksızın artarken emekçi kadınlar aynı sorulara cevap arıyor: Kadına yönelik şiddetin önüne neden geçilemiyor? Şiddet neden artıyor? Siyasi iktidarın temsilcileri şiddetin nedeninin eğitimsiz, cahil, vicdansız, merhametsiz, öfkesini kontrol edemeyen, ailevi ve ahlâki değerlere sahip çıkamayan kişiler olduğunu söylüyor. Erkekleri vicdanlı ve merhametli olmaya çağırıyorlar. Söylenen sözler ilk anda kulağa hoş gelebilir ama kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artmasının sebebi tam da siyasi iktidarın aileyi korumak adına kadınların haklarına saldırması ve erkek egemen zihniyeti körüklemesidir.
  • George Floyd, “nefes alamıyorum” diye inliyordu ama ırkçı polis umursamadı ve onu acımasızca öldürdü. Floyd’a yapılan bu muamele, kara derililerin değişmeyen kara bahtı, bitmeyen çilesidir. Yüzlerce yıl boyunca Afrika’dan Amerika’ya köle olarak satıldılar bir hayvan ya da bir eşya gibi. İnsan yerine konmayan, aşağılanan, horlanan siyahlar onlarca kez isyan ettiler ve sonunda 1861’de başlayan Amerikan İç Savaşı sonrasında kölelikten kurtuldular. Özgürlüklerine kavuşan siyahların gözleri daha bir ışıl ışıl parlamaya başladı. Ne var ki, o umutlu bakışlardaki ışıltı çok geçmeden solduruldu, tam bir vahşetle karşı karşıya bırakıldılar.
  • Siyasi iktidarın temsilcileri halkın gözüne baka baka yalan söylüyor, bunu da politik uyanıklık ve iş bilme olarak pazarlıyorlar. Gülerek liranın dolar karşısında değer kaybetmesinin halkı ilgilendirmediğini söyleyen Bakan Albayrak, belli ki milyonları istediği gibi aldatabileceğini düşünüyor. Şüphe yok ki bu konuşmanın ardında kibir ve emekçileri aptal yerine koyma vardır. Enflasyon ve işsizlik verilerinin çarpıtılması da aynı bakış açısının ürünü değil mi?

Son Eklenenler

  • Ukrayna’nın en büyük demir madenciliği işletmesi olan Kryvyi Rih Demir İşletmesinin 4 madeninde işçiler grevde. Güneşten, gökyüzünden mahrum, yerin yüz metrelerce altında çalışan maden işçileri 3 Eylülden itibaren kendilerini madene kapatarak bir...
  • Bizler petrokimya sektöründe çalışan kadınlarız. Birçok işyerinde yaşanan sıkıntılar elbette bizim de fabrikamızda yaşanıyor. İlk başlarda bizi Covid-19 virüsüyle öyle korkuttular ki kimseyle temas etmemek için elimizden geleni yapıyorduk. Ama bunun...
  • İşçi Dayanışması gazetesi tam 150 sayıdır sınıfına yol gösteriyor! Değişen, dönüşen, kendi birliğine, gücüne ve örgütlülüğüne güvenen işçilerin sesi olarak çıktığı bu yolda büyümeye ve serpilmeye devam ediyor. İşçi sınıfının tarihsel mücadele...
  • İşçiler olarak içinde bulunduğumuz yoksulluk, ağır çalışma koşulları giderek belimizi büküyor. Bunlara bir de artan işsizlik, işten atılma endişesi ekleniyor. Oysa tüm bu sorunlar tek tek işçilerin değil tüm işçi sınıfının sorunları olarak...
  • Tüm dünya ağır bir ekonomik krizin ve koronavirüs salgınının etkisi altında bulunuyor. İşsizlerin ve yoksulların sayısı çığ gibi büyüyor. Emekçilerin yaşam koşulları her geçen gün daha fazla kötüye gidiyor. Hemen her ülkede eğitim ve sağlık...
  • İşçi Dayanışması 150 sayıdır mücadelemizin, öfkemizin, sevinçlerimizin, işyerlerinde yaşadığımız sorunların kürsüsü oldu. İlk sayısından itibaren, her sektörden, fabrikadan, şehirden ve hatta okyanuslar ötesinden işçi arkadaşlarımızla buluştuğumuz...
  • Bundan yıllar önce UİD-DER’e yeni geldiğim sıralarda, bana bir işçi arkadaş gazete vermeye başladı, İşçi Dayanışması gazetesi. Ben de o sıralarda şöyle bir göz gezdirip okumadan sayfalardaki resimlere bakıyordum. Aldığım gazeteleri eve gittiğimde...
  • İşçi Dayanışmasının ilk sayısına hepimiz yetişemesek de UİD-DER internet sitesindeki arşivinden bulup sayfalarını karıştıranımız çok olmuştur. O günlere şahit olanlarımız geçmişteki mücadele günlerini yâd etmiş, yola sonradan düşenlerimiz ise...
  • Ali Abi döküm işinde çalışıyor. Daha küçük bir çocukken çırak olarak başlayan çalışma hayatı 50 yılı aşmış. Özellikle ilk yıllar sigortasız çalıştırıldığı için ancak dört yıl önce emekli olabildi Ali Abi. Döküm işi ağır ve çok tehlikeli iş...
  • Sömürücü egemenler, salgını çok yönlü, çok kapsamlı bir saldırı aracına dönüştürmüştür. İnsanların hak ve özgürlüklerini koruyarak salgınla mücadele etmek yerine, onu kullanarak bir korku imparatorluğu yaratmış, kapitalizmin tüm...

  • Antigone, bundan 2 bin 455 yıl önce Atinalı Sophokles tarafından yazılmış Thebai Üçlemesi olarak bilinen oyunun sonuncusudur. Sürgüne giden Oidipus’un ölümü üzerine iki oğlu dönüşümlü olarak birer yıl tahta geçerek iktidarı paylaşmak üzere...
  • Covid-19 salgını, hem dünyada hem Türkiye’de en belirleyici gündem olmaya devam ediyor. Egemenler, her şeyi gölgede bırakan Covid-19’a karşı mücadele etmek yerine onu bir korkutma aracı olarak kullanmaya devam ediyorlar. Milyonlarca insan daha yeni...
  • Petrol-İş Sendikası Gebze Şubesinin örgütlü olduğu Novares fabrikasında uzun süredir devam eden toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin (TİS) tıkanması sonucu işçiler 22 Eylülde üretimi durdurarak greve çıktılar. Pandemi nedeniyle 9 ayı bulan TİS...

UİD-DER Aylık Bülteni