Buradasınız
İşçiler Öldü, Patronlar Moral Yemeğinde!
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Sakarya’nın Hendek ilçesindeki Büyük Coşkunlar Havai Fişek Fabrikasında 6 işçinin hayatını kaybettiği, 118 işçinin ise yaralandığı patlama sonrası patron örgütü MÜSİAD, fabrikanın sahibi Yaşar Coşkun’a kol kanat germekte gecikmedi. MÜSİAD Genel Başkanı, farklı illerden temsilcilerle beraber daha enkazdan dumanlar tüterken MÜSİAD Sakarya temsilcisi Coşkun için dayanışma yemeğinde buluştu. Tevfik Fikret’in, Han-ı Yağma şiirinde dediği gibi “Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin,
doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!”
Yüzün üzerinde işçi yaralanıp yedisi feci şekilde yaşamını kaybetmişken, işçi aileleri yasa boğulmuşken ve dahası cenazeler henüz defnedilmemişken patronlar moral yemeğinde buluşuyor ve hiç utanmadan fotoğraf çektirip sosyal medya hesaplarından paylaşıyor. Peki, bu rahatlığı nereden buluyorlar? İşçilerin örgütsüzlüğünden ve elbette siyasi iktidardan! Neticede sırf ölüm saçan bu fabrikanın öyküsü bile bunu söylemek için yeterli. AKP’ye yakınlığı ile bilinen Yaşar Coşkun’un fabrikasındaki ilk iş cinayeti değil bu. Aynı fabrikada son 11 yılda pek çok işçinin yaralanıp hayatını kaybettiği 8 patlama daha meydana gelirken Coşkun’un kılına bile dokunan olmamış. Fabrikanın ismi değiştirilmiş, işçiler dikkatsizlikle suçlanmış ve üretime devam edilmiş.
Kimler yok ki işçilere mezar olan bu fabrikanın müşterileri arasında! TBMM’den İçişleri Bakanlığına, belediyelerden valiliğe kadar pek çok devlet kurumunun patlamalarla gündeme gelen Coşkunlar firmasına sık sık iş verdiği ortaya çıktı. Hatta TBMM ve Sakarya Valiliği tarafından firmaya teşekkür plaketleri verilmiş!
Son iş cinayetinin ardından da değişen bir şey yok! Devletin bir bakanı bu iş cinayetinden “doğal afet” diye bahsederken, zevahiri kurtarmak adına açılan soruşturmada gerçek sorumlu patronun adı dahi geçmiyor. Bir müdür ve iki ustabaşı hakkında gözaltı kararı çıkarılıyor, o kadar! Öte yandan eski Sakarya Valisi Ahmet Hamdi Nayir’in fabrikaya geçen yıl yaptığı ziyaret haberi valiliğin internet sitesinden siliniyor.
Patlamanın ayrıntıları gelmeye başladı
Ramazan ayından kalma topların bulunduğu bölümde gerçekleşen ilk patlamanın alevlerinin havai fişeklerin olduğu bölüme sıçramasıyla peş peşe patlamalar gerçekleştiği tahmin ediliyor. Sağ kurtulan işçiler, fabrikada son günlerde üretim kapasitesinin üstüne çıkıldığını, makine ve ürünlerde tehlikeli bir ısınma fark ettiklerini ve bunu defalarca yönetime bildirdiklerini açıkladılar.
Patlamaya ilişkin konuşan bir işçi; “Depolara konulan mallardandır, ısındıkları için. İşçide şu an bir hata yoktur. Mallarda ısınmamız vardı, 4 günden beri ben malları dışarı serdim. Söylüyordum içeriye. Malların dışına kağıttan bir jelatin sarılır. O jelatin mallara ısınma yapmış. 4 gündür söylüyordum ve yanımdaki işçileri de uyarıyordum” dedi. 13 yıldır çalışan bir başka işçi ise yine ürünlerdeki ısınmadan bahsederek defalarca yönetimi uyardıklarını ama sonuç elde edemediklerini vurguladı. Sendikaları olmadığına dikkat çeken işçi; “çalışmamız için çok baskı yapıyorlardı. Mal çıkacakmış” şeklinde yönetimin tehlikeye rağmen işçilere uyguladığı baskıyı aktardı.
Gazetecilerin gerekli denetimlerin yapılıp yapılmadığına ilişkin sorusuna Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanı Zehra Selçuk; “senelik rutin denetimlerimiz var” derken fabrikada çalışan işçiler denetimlerin gerektiği gibi yapılmadığını, denetimlerden önce fabrikaya haber verildiğini ve şikâyetlerin örtbas edildiğini aktarıyor.
Sermayenin kâr hırsı yüzünden göz göre göre gelen patlamalar, patladıkça isim değiştiren bir fabrika, ölen işçiler ve korunup kollanan patron… Hendek’teki işçi katliamı kapitalist sömürü düzeninin çarpıcı bir özetidir. Çarkları işçilerin kanı, canı pahasına dönen bu düzen mutlaka yıkılmalıdır.
At ve Eşeğin Yol Hikâyesi
- Desan Tersanesinde İş Cinayeti Protesto Edildi
- İş Cinayetinde Ölen Zafer Açıkgözoğlu Anıldı
- Örgütlenmeye İhtiyacımız Var
- Hendek Katliamının Dördüncü Yılında Ailelerin Adalet Arayışı da Yası da Sürüyor!
- Güney Kore’de Fabrika Yangını: Kâr Hırsı Öldürüyor
- 12 Haziran: Kapitalizmin Çocuk İşçi Sömürüsü Büyüyor
- Soma’nın 10. Yılı: Unutmadık, Unutmayacağız!
- Soma Katliamının 10. Yılında Eylemler
- Soma’dan Bugüne Acımız ve Öfkemiz Büyüyor!
- Amasra Maden Katliamı Davasında 3 Tutukluya Tahliye
- 28 Nisan: Yaşamak İçin Örgütlen!
- Dev Maden-Sen: “İliç’te Toprak Altındaki 8 Maden İşçisi Sahipsiz, Maden İşçileri de Çaresiz Değildir”
- Gayrettepe’de 29 İşçinin Ölümü Protesto Edildi
- Beşiktaş’ta İşçi Katliamı: 29 İşçi Hayatını Kaybetti
- İktidarın Zihniyeti İliç’te de Aynı!
- İş Kazaları Kader Ya da Fıtrat Olamaz
- İliç’te Aileler Arama Çalışmalarının Durdurulmasını Protesto Etti
- İliç’te Maden Faciası: Tonlarca Siyanürlü Toprak Çöktü, İşçiler Altında Kaldı
- Öğrenci Olmak: KYK Kredisi ve Motokuryelik
- İSİG Meclisi: Son 11 Yılda 671 Çocuk İşçi İş Cinayetlerinde Hayatını Kaybetti
Son Eklenenler
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...
- Paris’te tekstil işçiliği yapan Eugène Pottier, bundan 154 yıl önce bir şiir yazdı. Sömürünün, sınıfların, savaşların olmadığı bir dünya için mücadele eden Pottier’in yazdığı şiir, bir başka işçi olan Pierre De Geyter tarafından 18 yıl sonra...