Navigation

Buradasınız

Kadraja Sığmayan Hayatlar

Hindistan... İlk medeniyetin topraklardan biri. Yıkılmaz sanılan nice imparatorluklar, şaşaalı saltanatlar, sömürgeler görmüş; her birinde indirmiş öfkeli yumruğunu bağrına. Çilekeş ve yorgundur Hindistan insanı. Binlerce yıl sağılmış, sömürülmüş ama yine de yaranamamış egemenlerine. Saraylar, saltanatlar inşa etmiş de barakalara mahpus kalmış sonunda. Her yanından bereket yeşeren topraklarında, zümrüt yeşili pirinç tarlaları uzanır boylu boyunca. Binlerce tür canlı koşuşturur çayırlarında, en güzel yemişler dallarında; ancak bir türlü doyuramamış açgözlü egemenlerini.

Hindistan... İlk medeniyetin topraklardan biri. Yıkılmaz sanılan nice imparatorluklar, şaşaalı saltanatlar, sömürgeler görmüş; her birinde indirmiş öfkeli yumruğunu bağrına.

Çilekeş ve yorgundur Hindistan insanı. Binlerce yıl sağılmış, sömürülmüş ama yine de yaranamamış egemenlerine. Saraylar, saltanatlar inşa etmiş de barakalara mahpus kalmış sonunda. Her yanından bereket yeşeren topraklarında, zümrüt yeşili pirinç tarlaları uzanır boylu boyunca. Binlerce tür canlı koşuşturur çayırlarında, en güzel yemişler dallarında; ancak bir türlü doyuramamış açgözlü egemenlerini.

Renklidir Hindistan. Binlerce yıllık tarihinde her renk bir anlamla yoğrulmuştur. İnsanı karanlıktan, açlıktan ve soğuktan kurtaran ateşi hatırlatırcasına, turuncu renginin ayrı bir yeri vardır onlar için. Her rengi içinde barındırmasından dolayı beyaz renk yaşamı temsil eder. Kıyafetlerinde, ritüellerinde, hemen her yerde tüm renklerin iç içe olduğunu görürsünüz. Gökkuşağını kıskandıran bu renk cümbüşü onlar için yaşamın çeşitliliğini simgeler. Ancak Hindistan’ın yoksul halkı için hayat siyah-beyaz görünüyor. Çünkü doymak bilmeyen egemenler onları açlığın, işsizliğin, evsizliğin kucağına itiyor!

Bir turizm şirketinin “Güzel Hindistan” isimli bir fotoğraf albümü yayınlaması üzerine, Hindistanlı emekçiler “Çürümüş Hindistan” ismini verdikleri bir albümde, kadrajı genişleterek arka plandaki siyah-beyaz yaşamlarını anlatmış bizlere. 

Bir yanda arşa çıkan binaları görüyoruz. “Şehrin gürültüsünden uzak”, “depreme dayanıklı”, “modern” binalar... İçinde spor merkezleri, saunaları, havuzları olan bu sitelerde ailenizle güvenle yaşayabilirsiniz! Diğer yanda ise derme çatma barakaların bulunduğu, lağımların sokaklara aktığı, elektrik ve suyun dahi olmadığı gecekondu mahallelerini görebilirsiniz. Ömründe bir daha giremeyeceği binalar inşa eden; o hünerli elleriyle, bir avuç insan için az ötede cenneti var eden milyonlarca yoksul insan ne yazık ki buralarda yaşamını sürdürmeye çalışıyor.

Tac Mahal... Yüzlerce yılın hatırası. Babürler’in Şahı Cihan’ın karısı için yaptırdığı bir şaheser, diye yazar tarih. Ancak yazmaz onu yaratan hünerli ellerin başına geleni. Şah, bu şaheserin bir daha yapılmaması için, yapıda emeği geçen tüm işçilerin ellerinin kesilmesini buyurmuş. Böyle etmiş teşekkürünü. Egemenler kılık değiştirip tahtlarında oturmaya devam ederken, elleri kesilmişlerin çocukları yandaki kutsal saydıkları nehirlerde yıkanmaya, en kutsal şey olan emeklerini onlara satmaya devam ediyor. 

Bir çocuk. Bir kız çocuğu. Yoksulluktan okula gidemeyen, sayısı 100 milyonu aşan çocuklardan biridir belki de. Nüfusunun üçte birinin okuma-yazma bilmediği Hindistan’da, 14 yaşın altında milyonlarca çocuk tarlalarda, atölyelerde, fabrikalarda günde 12 saati aşan sürelerle çalıştırılıyor. Sermayeye büyük kazançlar sağlayan minik elleri ve bedenleri bu ağır yüke dayanamıyor. Hindistan bu yönüyle iş cinayetlerinden, önlenebilir basit hastalıklardan, temiz suya, gıdaya ve sağlık hizmetlerine ulaşamamaktan kaynaklanan çocuk ölümlerinde dünyada en çok kayıp veren ülkelerin başında geliyor.

Hindistan’ın finans ve kültür başkenti Mumbai! Onlarca dolar milyarderine ev sahipliği yapan bu şehir, gelir sıralamasında geçtiğimiz sene Paris’i de geride bırakarak 12. sıraya yükselmiş bulunuyor. Dev gökdelenlerin, lüks konutların ve iş merkezlerinin yanı sıra, milyonlarca insanın yaşadığı ve Asya’nın en büyük gecekondu bölgesi olan Dhavari’yi de içinde barındırıyor. Mumbai’nin iş insanları ultra lüks otellerde bir gece için servet harcarken, az ötede, Dhavari’de milyonlar dehşet verici bir sefaletin içinde yaşamaya çalışıyor. Binlerce insana bir tuvaletin düştüğü, altyapı yetersizliğinden lağımların nehirlere aktığı, hastalıkların ve salgınların kol gezdiği Dhavari’nin sokaklarında lüks araçların egzozunda ellerini ısıtmaya çalışan bir kız çocuğu “normal” bir görüntü oluşturuyor. 

“bir öyle şaşılası dünya ki burası

bollukla ölüyor, kıtlıkla yaşıyor

varoşlarda hasta, aç kurtlar gibi insanlar dolaşıyor

ambarlar kilitli,

ambarlar buğdayla dolu

tezgahlar ipekli kumaşla dokuyabilir

topraktan güneşe kadar giden yolu...

insanlar yalnayak, insanlar çıplak

bir öyle şaşılası dünya ki burası

balıklar kahve içerken, çocuklar süt bulamıyor

insanları sözle besliyorlar, domuzları patatesle...”

Nâzım Usta’nın dediği gibi, öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, bir avuç asalak için muazzam zenginlikler sunarken, tüm bu zenginlikleri yaratan emekçi insanlar için korkunç bir sefalet üretiyor. Egemenler, bu çelişkiyi gözlerden gizlemek için başta medya olmak üzere tüm araçları sonuna dek kullanıyor. Örgütsüz kitleler kendi yaşamlarına değil bu yalanlara inandıkları için sorunu başka yerlerde arıyor. Oysa sorun aslında çok nettir: Bilimde, sağlıkta ve teknolojide yaşanan bunca gelişmeye karşın insanlar hâlâ açlıktan, hastalıktan ölüyorsa; hâlâ çocuklar çocukluklarını yaşayamadan yitip gidiyorsa, bunun sebebi kapitalizmdir. Bir şehrin bir yanında lüks oteller varken, diğer yanında insanlar barakalarda yaşam mücadelesi veriyorsa; bunun sebebi kapitalizmdir. Bugün Hindistan’da yaşanan korkunç çelişkilerin sebebi de bu çürümüş kapitalist sömürü düzenidir. 

Ancak tarihte hiçbir sömürü düzeni sonsuza dek sürmemiştir, süremez. Emekçiler, tarihte pek çok kez olduğu gibi bugün yine dimdik ayaktadır. Hindistan’ın yoksul emekçileri, geçtiğimiz sene 200 milyondan fazla emekçinin katılımıyla gerçekleştirdiği grevde dev gövdesini göstermiş ve bir kez daha egemenlere sömürü düzenlerinin sonsuza dek sürmeyeceğini hatırlatmıştır. Şu anda koronavirüs korkutmasından dolayı milyarlarca insanı eve kapatmış durumdalar ama unutmayalım ki 2019 yılı tüm dünyada isyan yılı oldu. Onlarca ülkede yüz milyonlarca emekçi kendilerine dayatılan yoksulluğu kabul etmeyeceklerini haykırdı. Emekçiler yine meydanları dolduracak, buna yürekten inanıyoruz. O hünerli ellerin birleştiği gün, gelecek bizim olacak!

14 Mayıs 2020

Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam

Sınıfın Penceresinden

  • Binlerce yıl ötelerden günümüze uzanan yapılar, aslında bizlere emeğin serüvenini anlatır. Tüm zenginlik doğanın ve emeğin ürünüdür. Emektir doğadaki zenginliği işleyip dönüştüren. Ta Firavunların Mısır’ından Roma’ya, Hindistan’dan Korkunç İvan’ın Moskova’sına kadar… Dillere destan olmuş şehirleri kuran emektir. Piramitler, saraylar, kanallar, katedraller, sarnıçlar, kemerler, tapınaklar… Emektir bugünün insanını dahi hayrete düşüren tüm bu yapıları yaratan yegâne güç!
  • İnsanlar var olalı beri emek harcadılar, ürettiler, üretiyorlar. Beslenmek, barınmak ve hayatta kalmak çok zordu. Doğa hem bütün ihtiyaçları barındırıyordu ama hem de bunlara ulaşmak ciddi bir emek gerektiriyordu. Çeşitli aletlerin yardımıyla kendi güçlerini kullanan insanlar, zamanla doğada var olan suyun, hayvanların, rüzgârın gücünü kullanmayı keşfettiler. Böylece ihtiyaçlarını üretmek, yaşamlarını sürdürmek çok daha kolay oldu. İnsanın üretim sürecindeki gelişimi hep devam etti. Üretim sürecine makineler girdi, ilk makineler…
  • Kadına yönelik şiddet, kadın cinayetleri durmaksızın artarken emekçi kadınlar aynı sorulara cevap arıyor: Kadına yönelik şiddetin önüne neden geçilemiyor? Şiddet neden artıyor? Siyasi iktidarın temsilcileri şiddetin nedeninin eğitimsiz, cahil, vicdansız, merhametsiz, öfkesini kontrol edemeyen, ailevi ve ahlâki değerlere sahip çıkamayan kişiler olduğunu söylüyor. Erkekleri vicdanlı ve merhametli olmaya çağırıyorlar. Söylenen sözler ilk anda kulağa hoş gelebilir ama kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artmasının sebebi tam da siyasi iktidarın aileyi korumak adına kadınların haklarına saldırması ve erkek egemen zihniyeti körüklemesidir.
  • George Floyd, “nefes alamıyorum” diye inliyordu ama ırkçı polis umursamadı ve onu acımasızca öldürdü. Floyd’a yapılan bu muamele, kara derililerin değişmeyen kara bahtı, bitmeyen çilesidir. Yüzlerce yıl boyunca Afrika’dan Amerika’ya köle olarak satıldılar bir hayvan ya da bir eşya gibi. İnsan yerine konmayan, aşağılanan, horlanan siyahlar onlarca kez isyan ettiler ve sonunda 1861’de başlayan Amerikan İç Savaşı sonrasında kölelikten kurtuldular. Özgürlüklerine kavuşan siyahların gözleri daha bir ışıl ışıl parlamaya başladı. Ne var ki, o umutlu bakışlardaki ışıltı çok geçmeden solduruldu, tam bir vahşetle karşı karşıya bırakıldılar.
  • Siyasi iktidarın temsilcileri halkın gözüne baka baka yalan söylüyor, bunu da politik uyanıklık ve iş bilme olarak pazarlıyorlar. Gülerek liranın dolar karşısında değer kaybetmesinin halkı ilgilendirmediğini söyleyen Bakan Albayrak, belli ki milyonları istediği gibi aldatabileceğini düşünüyor. Şüphe yok ki bu konuşmanın ardında kibir ve emekçileri aptal yerine koyma vardır. Enflasyon ve işsizlik verilerinin çarpıtılması da aynı bakış açısının ürünü değil mi?

Son Eklenenler

  • Manisa’nın Soma ilçesinde 13 Mayıs 2014’te 301 madenci iş cinayetinde yaşamını kaybetmişti. Katliamın ardından açılan davada aralarında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı Can Gürkan’ın da bulunduğu tutuklu 5 sanık için 15 yıldan 22...
  • 2019 yılına emekçilerin dünyanın dört bir yanında ekonomik krize, yoksulluğa, yolsuzluğa ve adaletsizliğe karşı isyanları damga vurmuştu. Bir isyan yılı olan 2019’da öğrenciler de iklim değişikliğine karşı mücadeleye giriştiler. 15 yaşındaki Greta...
  • Salgın… Sokağa çıkma yasakları, kapanan restoranlar, mağazalar... Büyüyen online alışveriş firmaları… Bu firmalarda çalışanların ve kuryelerin artan iş yükü ve solan yaşamlar… Sokakta, caddede, her taraftan vızır vızır geçen, iki tekerlek üzerinde...
  • Çiftçiler Ayakkabı fabrikasında çalışan işçiler patronun keyfi uygulamalarına, yaptığı haksızlıklara karşı defalarca seslerini duyurmaya çalışmış, ancak yönetim duymazlıkdan gelmişti. Bu yaşananlar karşısında işçiler Deriteks sendikasında örgütlenme...
  • 2022 yılında Katar’da düzenlenecek Dünya Kupası için uluslararası müsabakalar yakın zamanda başladı. Müsabakalar sırasında ve sonrasında Almanya, Norveç, Hollanda ve İrlanda başta olmak üzere bazı ulusal ekiplerin gündeminde turnuvanın oynanacağı...
  • Nisan ayı başında çeşitli sektörlerden işçiler olarak buluştuk. Covid-19 pandemisi bahane edilerek patronların haklarımızı nasıl da fütursuzca gasp ettiğini konuştuk. Aynı zamanda yine bu süreçte mücadele ederek haklarını koruyabilen işçilerin...
  • ABD’nin Alabama eyaletinde Warrior Met şirketinin kömür madenlerinde çalışan 1100 maden işçisi greve çıktı. Amerika Birleşik Maden İşçileri Sendikası’na (UMWA) üye işçiler, talep ettikleri ücretin kabul edilmemesi karşısında 1 Nisanda iş bıraktı.
  • Gece-gündüz, salgın-hastalık demeden marketten evlere, restoranlardan işyerlerine her türlü ihtiyacı taşıyan kuryeler, motorlarını ve bisikletlerini bu kez adil bir ücret ve daha iyi çalışma koşulları için sürdü. Özellikle salgın sürecinde payına...
  • Üzgünüm çocuğum, üzgünüm./ Alamadığım oyuncaklara,/ Yaşayamadığın çocukluğa,/ Alışamadığın açlığa!/
  • Pandemiyi işçilerin haklarını gasp etmenin fırsatına çeviren patronların elindeki en kullanışlı silahın Kod 29 olduğunu sürecin başından beri vurguluyoruz. Zaman içinde emekçilerin gözünde teşhir olan Kod 29’a yönelik Aile, Çalışma ve Sosyal...
  • Pandemi süreci başladığından beri Kod 29 ile işten çıkarılan işçilerin sayısı 200 bini buldu. İşçi sınıfına karşı genel bir saldırıya dönüşen Kod 29’a karşı mücadele sürüyor. İstanbul’da PTT, Sinbo, Tur Assist ve Bayrampaşa Belediye işçileri,...
  • İnsan, toplumsal iletişim aracı olarak dil ve yazının yanı sıra sembollere de başvurur. Semboller duygu, düşünce ve hayalleri etkili şekilde anlatabilmenin, toplumsal aidiyet duygusunu güçlendirmenin aracıdır. Döneme, coğrafyaya, kültüre göre...
  • AKP’li belediye yönetimi tarafından işten atılan İstanbul Bayrampaşa Belediye işçileri hakları için mücadele ediyor. Aralarında işyeri temsilcilerinin de bulunduğu pek çok işçi, 30 aydır gasp edilen toplu iş sözleşmesinden doğan haklarını talep...

UİD-DER Aylık Bülteni