Navigation

Buradasınız

Dün de, Bugün de Emekçi Kadınlar Mücadelede Önde!

15-16 Haziran Büyük İşçi Direnişinin 50. yılı ve mücadele örgütümüz UİD-DER’in 14. yılında sitemizdeki yayın akışı hepimizin yüreğindeki umudu büyüttü, mücadele azmimizi perçinledi. Bir kez daha gördük ki, UİD-DER sınıfımızın mücadele deneyimlerinin tarihin tozlu sayfalarında solmasına, unutulup gitmesine izin vermez. Büyük bir titizlikle tarihin derinliklerinden çekip çıkarılan deneyimler gösteriyor ki, emekçi kadınlar dün de bugün de mücadelede öndeler. Bizlere bu güveni ve coşkuyu aşılayan, yüreğimizi aydınlatan UİD-DER’e teşekkür ediyoruz. Dört gün boyunca yayınlanan fotoğrafları, videoları, şiirleri ve tanıklıkları paylaştığımız emekçi kadınların duygularını da sizlerle paylaşmak istiyoruz.

Esra: Dört gün boyunca süren 15-16 Haziran yayın akışı için o kadar büyük emek harcanmış ki, emeği geçen bütün arkadaşlarımızın ellerine sağlık. Gerçekten birini diğerinden ayıramayacak kadar her bir paylaşımı kıymetli buluyorum. Sunuşundan son teşekkürüne, 1960’dan başlayıp 15-16 Haziran’ı yaratan geleneğe ve bugüne uzanan, uyanıştan başkaldırıya sürecini anlatan hazine değerinde bir birikimimiz oldu. Yüzümüzde onurlu bir tebessümle gözlerimizi doldurdu, ağlattı, öfkemizi biledi, onurlandırdı. Bugüne kadar bildiğimiz iki günü bambaşka canlandırdı zihnimizde. Seslendirmelerle, videolarla, şarkılarla o günü yaşar gibi, elli yıl öncesinin içindeymiş gibi hissettirdi. En çok gözlerimi dolduran, her dönüp bakışımda 12 Eylül darbesinin zulmünü hatırlatan Sebahat Türkler’in Kemal’ine bakışları oldu. Sanki gözlerinden koca bir tarih akıp gider gibi bakıyordu. Şarkılardaki görüntülerde, o insan selinin korkusuz yürüyüşleri, barikatları yarıp geçişleri, beyaz önlüğüyle kadın işçilerin barikatları yarıp yoluna devam edişleri, sınıfımızın örgütlü olduğunda neler yapabildiğini gösteriyordu. Tanıklıklarda üniversite öğrencisinin “tırnak çeliğe batar mı, batar” diye anlatması tüylerimi diken diken etti. Tarihsel iyimserlik boşuna değil, umut kaynağı geçmişimizden geliyor. Kemal Türkler’in arama yapılırken takındığı tavır canlanıyor gözümde. “Ne arayacaksınız?” diye sorması. Sonra rütbeli bir askerin bir fabrikadaki temsilciye söylediği “eğer çalışmazsanız mitralyözle tararız” deyişi. Bir tarafta kendinden, yaptığından emin bir tavır diğer tarafta korkudan topa, tüfeğe sarılanlar. Devasa bir birikim bu, tekrar herkesin ellerine sağlık. Hissettirdikleri yazdıklarımın kat kat fazlası.

Merve: “Yıl 1970, işçi ayaklanıyor” şarkısını dinliyorum. 4 yaşında oğlum diyor ki; “anne ne güzel şarkı bu”, kendince mırıldanıyor. Hele şarkıda “Gebze’den yola çıkıp” diye başlayan yer, bitirdi beni. “Geliyoruz zincirleri kıra kıra hey!” diyen kadınlar çok güzeldi. Derneğin açılış videosundaki kalabalık, coşku ne güzel. Açılıştaki tiyatro mükemmelmiş. İnsan duygudan duyguya giriyor. Ben böyle etkileniyorsam, sizi düşünemiyorum. Çok emek var, çok.  Nice 14. yıllarınız olsun. Çok emek verdiniz, veriyorsunuz da.

İpek:Kızımla beraber 15-16 Haziran videolarını izliyoruz. Siteden ayıramıyorum gözümü, yağmur gibi yağıyor maşallah. O kadar büyük bir emek var ki arkasında. Ancak bu kadar güzel anlatılabilir bir sınıfın geçmişi. Derneğin açılış videosunu izledim ve tüylerim diken diken oldu. O günlerden bugünlere gelinirken nasıl sabırla ilerlenmiş. UİD-DER olmasa hayatımda, ne 15-16 Haziran’ı bilirdim ne de işçi sınıfına bu kadar güven duyardım. İnsan geçmişini bilmeyince ilk zorlukta pes ediyor. Ama sizin sayenizde bir kez daha kendine ve sınıfına güveniyor. Adeta o günleri yeniden yaşadık dört gün boyunca. Hele kadınlar, nasıl da cesurlar, öndeler. İnsan gurur duyuyor.

Necla:Şarkılar ve kadınların bu kadar önde olması beni çok etkiledi. O dönemin şartlarında, insanlar neleri göze alarak bizlere bugünkü hakları bırakmışlar. Bugün haklarımız elimizden alınıyor, bizler sadece bakıyoruz. O zaman işçi de işçi olduğunu biliyormuş bence. Sendika da işçiler için var olduğunu biliyormuş. Devlete bile karşı gelecek gücü işçiler bu birliklerinden almışlar. Eşimle birlikte izledik videoları, yazılara birlikte baktık. O günlere tanık olanların anlattıkları insanda bambaşka duygular uyandırıyor. Derneğinize teşekkür ediyorum. 14. yılı kutlu olsun. Bizlere de bunları öğrenme fırsatı verdiniz. Emeğinize sağlık.

Nazire:İşçi ordusu mu desem, işçi seli mi bilemedim. O kadar coşku ile izledim ve okudum ki. Her şeyin kötüye gittiği böyle günlerde insanın morale ihtiyacı oluyor. Sizin yaptığınız bu çalışma da böyle bir etki yarattı bende. İnsanlar Türkiye’de hiçbir şey olmamış, hep böyleymiş sanıyorlar. Oysa bize gerçek tarih öğretilmiyor ki. Emeğinize sağlık, o kadar çok bilgi ve birikimi bir araya getirmişsiniz ki, hiç bir yerde bulamayacağımız şeyler bunlar.

Rabia: Okudukça hayran kaldım. Bütün bunlar bizim memlekette mi olmuş, aman Allah’ım diye inanamadım. İstanbul işçilerin böyle büyük bir hareketine sahne olmuş. Bütün gün evde “Yıl 1970, işçi ayaklanıyor” marşını dinledik. Oğlum da bana eşlik etti. Öncesinde bilmiyordum. Ama derneğiniz sayesinde öğrendim. Artık bunu hafızamdan silmeye kimsenin gücü yetmez. İlk iş de oğluma öğrettim. Artık büyüdüğünde o da başka insanlara öğretecek inşallah.

Ayşe: Geçmişe yolculuk etmek gibi olmuş. O kadar çok ayrıntı ve güzellik var ki hangisinden bahsedeceğimi bilemiyorum. İnsanın geleceğe olan inancını sağlamlaştırıyor anlatılanlar. Yine yapılabilir, yeter ki deneyelim diyor insan. O yüzden emeği geçen herkesi yürekten tebrik ediyorum.

Zahide: Böyle muazzam zamanların yaşanmış olduğunu ilk kez öğreniyorum. 45 yaşındayım. Bir yandan bunun ezikliğini duyuyorum. Nurten bacıları bilmemek, onların yaptıklarını daha yeni öğrenmiş olmak utandırıyor beni. Bu kadınlar kavgada en önde gitmişler. Ne polisten ne askerden ne de ölümden korkmuşlar. İnsan gurur duyuyor bu işçi kadınlarla. Önceleri bilseydim ben de kızımın adını Nurten koyardım. Ama şimdi şunu biliyorum; örgütlü değilsen bir yaprağı bile yerinden kıpırdatamazsın. Ama örgütlüysen kasırgalar estirmeye yeter gücün. UİD-DER’in 14. yılını da kutluyorum. Bu yaşımda tanıştığım için şanslı sayıyorum kendimi.”

28 Haziran 2020

Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam

Sınıfın Penceresinden

  • Binlerce yıl ötelerden günümüze uzanan yapılar, aslında bizlere emeğin serüvenini anlatır. Tüm zenginlik doğanın ve emeğin ürünüdür. Emektir doğadaki zenginliği işleyip dönüştüren. Ta Firavunların Mısır’ından Roma’ya, Hindistan’dan Korkunç İvan’ın Moskova’sına kadar… Dillere destan olmuş şehirleri kuran emektir. Piramitler, saraylar, kanallar, katedraller, sarnıçlar, kemerler, tapınaklar… Emektir bugünün insanını dahi hayrete düşüren tüm bu yapıları yaratan yegâne güç!
  • İnsanlar var olalı beri emek harcadılar, ürettiler, üretiyorlar. Beslenmek, barınmak ve hayatta kalmak çok zordu. Doğa hem bütün ihtiyaçları barındırıyordu ama hem de bunlara ulaşmak ciddi bir emek gerektiriyordu. Çeşitli aletlerin yardımıyla kendi güçlerini kullanan insanlar, zamanla doğada var olan suyun, hayvanların, rüzgârın gücünü kullanmayı keşfettiler. Böylece ihtiyaçlarını üretmek, yaşamlarını sürdürmek çok daha kolay oldu. İnsanın üretim sürecindeki gelişimi hep devam etti. Üretim sürecine makineler girdi, ilk makineler…
  • Kadına yönelik şiddet, kadın cinayetleri durmaksızın artarken emekçi kadınlar aynı sorulara cevap arıyor: Kadına yönelik şiddetin önüne neden geçilemiyor? Şiddet neden artıyor? Siyasi iktidarın temsilcileri şiddetin nedeninin eğitimsiz, cahil, vicdansız, merhametsiz, öfkesini kontrol edemeyen, ailevi ve ahlâki değerlere sahip çıkamayan kişiler olduğunu söylüyor. Erkekleri vicdanlı ve merhametli olmaya çağırıyorlar. Söylenen sözler ilk anda kulağa hoş gelebilir ama kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artmasının sebebi tam da siyasi iktidarın aileyi korumak adına kadınların haklarına saldırması ve erkek egemen zihniyeti körüklemesidir.
  • George Floyd, “nefes alamıyorum” diye inliyordu ama ırkçı polis umursamadı ve onu acımasızca öldürdü. Floyd’a yapılan bu muamele, kara derililerin değişmeyen kara bahtı, bitmeyen çilesidir. Yüzlerce yıl boyunca Afrika’dan Amerika’ya köle olarak satıldılar bir hayvan ya da bir eşya gibi. İnsan yerine konmayan, aşağılanan, horlanan siyahlar onlarca kez isyan ettiler ve sonunda 1861’de başlayan Amerikan İç Savaşı sonrasında kölelikten kurtuldular. Özgürlüklerine kavuşan siyahların gözleri daha bir ışıl ışıl parlamaya başladı. Ne var ki, o umutlu bakışlardaki ışıltı çok geçmeden solduruldu, tam bir vahşetle karşı karşıya bırakıldılar.
  • Siyasi iktidarın temsilcileri halkın gözüne baka baka yalan söylüyor, bunu da politik uyanıklık ve iş bilme olarak pazarlıyorlar. Gülerek liranın dolar karşısında değer kaybetmesinin halkı ilgilendirmediğini söyleyen Bakan Albayrak, belli ki milyonları istediği gibi aldatabileceğini düşünüyor. Şüphe yok ki bu konuşmanın ardında kibir ve emekçileri aptal yerine koyma vardır. Enflasyon ve işsizlik verilerinin çarpıtılması da aynı bakış açısının ürünü değil mi?

Son Eklenenler

  • Orta Amerika ülkesi Guatemala’da emekçi kitlelerin sabrı taştı! Hükümetin 2021 için hazırladığı bütçede kamu harcamalarında kesintiye gidilmesine öfkelenen emekçiler 21 Kasımda sokaklara döküldü. Sağlık ve eğitim başta olmak üzere kamu...
  • Geçtiğimiz günlerde Ekim Devriminin 103. yıldönümünde uidder.org’da yayınlanan “İşçiler Devrim Yaptı, Ayaklar Baş Oldu” programını heyecanla, coşkuyla takip ettik. Bu programı takip ederken sık sık içinde yaşadığımız sistemi, koşulları, Ekim Devrimi...
  • Dünyanın ve ülkemizin içinden geçmekte olduğu salgın hastalık süreci, birçok alanda olduğu gibi eğitim ve öğretim alanını da sekteye uğrattı. Milyonlarca öğrenci gibi ben de bu “yeni düzene” uyum sağlama konusunda ciddi sıkıntılar yaşadığımı...
  • Kriz ve koronavirüs salgınıyla birlikte tüm dünyada işçi ve emekçilerin yaşam ve çalışma koşulları daha da zorlaştı. Bu süreçten en çok etkilenenler ise sağlık emekçileri oldu. Egemenler yeterli güvenlik önlemlerini almıyor, yeterli işçi...
  • Ekonomik krizin etkilerini en ağır biçimiyle yaşadığımız malumunuz. Tablo gittikçe kötüleşiyor. Haklarımıza dönük saldırıların dozunu arttıran egemenler bir kez daha krizden çıkışın faturasını işçi sınıfına kesiyorlar. İlk olarak koronavirüs salgını...
  • “Evde kal” derler, ama kalamayız. İşçi işine gitmezse aç kalır, hasta olan hastaneye gitmezse ayağına ne doktor gelir ne yurtdışına uçup tedavisini yaptırabilir. Hastanedeyim. O sürekli tekrar ettikleri “maske, mesafe, hijyen” üçlüsünden maske...
  • Evvel zamanlardan birinde, bir çiftlikte duvardaki çatlaktan bakan fare, çiftlik sahibi ile karısının bir paket açtıklarını gördü. “İçinde yiyecek mi var?” derken, bir baktı ki paketten çıkan bir fare kapanıydı. Hemen bahçeye koşup alarm verdi: “...
  • Pandemi sürecinde siyasi iktidarın ve patronların salgını nasıl kullandıklarını, önlem alma konusunda ne kadar samimiyetsiz olduğunu defalarca gördük, görmeye de devam ediyoruz. Temizlik-mesafe-maske söylemini dillerinden düşürmezken, bağışıklık...
  • Ben bir işçiyim / Soyum belki Spartaküs/ Bilmem belki de Bedreddinlere uzanır./ Çalışırım yaşamak için/ Yarını görmek için bugün çalışmam gerek./ Yarının bugün gibi olmaması için / Bugün çalışmam gerek.
  • Bugün 18 Kasım, Türkiye işçi sınıfının mücadele tarihinde oldukça önemli yer tutan bir grevin, Netaş Grevinin 34. Yıldönümü… Darbenin zifiri karanlığının topluma kanser gibi yayıldığı bir dönemde, cesaretin, kararlılığın ve inanmışlığın hikâyesini...
  • Tüm dünyada işçi sınıfının çalışma koşulları ağırlaşıyor, koronavirüs işçi haklarına saldırıların bahanesi olarak kullanılıyor. Temel kamu hizmetlerine ayrılan bütçenin tüm ülkelerde kısıldıkça kısılması sağlık, eğitim, ulaşım gibi alanlarda tam bir...
  • Öncelikle “İşçiler Devrim Yaptı, Ayaklar Baş Oldu” akışında emeği geçen herkese çok teşekkür ederim. İşçi sınıfının mücadele saflarına yeni katılan ve sınıf bilincine sahip olmayan çalışan genç bir işçiyim. Yapılan bu çalışma benim için hem çok...
  • Haftalardır tazminat ve ücret alacakları için mücadele eden Soma ve Ermenek madencileri 17 Kasımda bir basın açıklaması gerçekleştirdiler. İşçiler basın açıklaması sırasında, İçişleri Bakanı Süleyman Soylu ile görüşüp çözüm sözü almalarının ardından...

UİD-DER Aylık Bülteni