Navigation

Buradasınız

İşçi Sınıfının Gençleri UİD-DER’de/1

Merhaba Dostlar! Bizler Mersin’den genç işçiler olarak selamlıyoruz hepinizi. Emekçi kadınların ve birçok genç işçinin gözünden UİD-DER ve İşçi Dayanışması yazıları biz Mersin’deki genç işçilere cesaret verdi ve yüreklerimizde büyük bir coşku yarattı. Düşüncelerimizi sizlerle paylaşmak istedik.

Merhaba Dostlar! Bizler Mersin’den genç işçiler olarak selamlıyoruz hepinizi. Emekçi kadınların ve birçok genç işçinin gözünden UİD-DER ve İşçi Dayanışması yazıları biz Mersin’deki genç işçilere cesaret verdi ve yüreklerimizde büyük bir coşku yarattı. Düşüncelerimizi sizlerle paylaşmak istedik.

Yeni mezun işsiz bir işçi: 2014’te 8 Mart etkinliğine gelişim, UİD-DER’le tanışmama vesile oldu. Sevdiğim bir arkadaşım gel dediği için gelmiştim. Buraya gelmeden önce de çeşitli etkinliklere katılmıştım. Ancak UİD-DER’in 8 Mart etkinliğinde gördüğüm, hissettiğim samimi duygular ve kararlılığı oralarda hissedememiştim. Ondan sonra da gelmeye devam ettim, devam ettikçe de buraya daha çok ısındım. Kendimi değiştirmem gereken birçok yönümün var olduğunu anladım. Bu çürümüş sermaye düzeninin bende oluşturduğu yozlaşmış birçok yön UİD-DER’in duruşu ve değiştirme gücü sayesinde törpülenmeye başladı ve beni değiştirdi. Hâlâ da değiştirmeye devam ediyor. Kapitalist sistemin toplumun hücrelerine kadar sirayet ettiğini burada öğrendim. Babamın ve annemin işçi sınıfının birer üyesi olduğunu ve benim de onların da bu sistem altında sömürüldüğümüzü daha net bir şekilde kavradım. Bu düzene karşı bireysel değil kesinkes birlikte yani örgütlü bir şekilde mücadele etme zorunluluğunu yine UİD-DER sayesinde öğrendim. UİD-DER bir yaz mevsiminde güneşin bedenimizde birikmesi gibi içimizde doğruları biriktiriyor. Ben de bu birikmeyi kendimde hissediyorum.

Yeni mezun işsiz bir işçi: Benim UİD-DER’le tanışmam çocukken olmuştu. Daha ilkokul yedinci sınıfa gidiyordum. Orada anlatılanları ve yapılanları o zaman anlayamıyordum ancak UİD-DER’den çıkmak istemiyordum. Sonraları Ankara’da Tekel işçilerinin direnişi olmuştu ve derneğe o aralar gidememiştim. Uzun bir aradan sonra dernekte gitar kursuna gitmeye başladım. Tabi kurstayken arkadaşların konuştuklarını duyuyor ve neden bahsettiklerini merak ediyordum. Bir gün yeni bir gazete çıkardıklarını söyleyip bana da okumam için vermişlerdi. Daha dernekten dışarı çıkmadan gazeteye bir göz gezdirdim. İşçi Dayanışması adlı gazetede o kadar doğru şeyler yazıyordu ki, dünya üzerinde bu kadar doğru şeyleri savunan insanların olup olmadığını merak etmiştim. Gel zaman git zaman arkadaşlarımın düşüncelerinde ne kadar samimi olduklarını anladım. Gazeteyi okumaya devam ettim. Gazeteyi okudukça aklımda sorular belirmeye başlıyordu. Tabi abi ve ablalarımla yaptığımız tartışmalarda neyi savunduklarını ve amaçlarını daha iyi idrak eder olmuştum. İçimden bir şeyler bu amacı savunmam gerektiğini söylüyordu bana. Sonradan anladım ki burada işçi hakları ve işçi sınıfının geleceği için vereceği mücadelenin mayası hazırlanıyordu. Gördüğüm kadarıyla ben de bir işçi ailesinin çocuğuydum ve ben de işçi (ya da işsiz) olacaktım. Safımın işçi sınıfının safı olduğunu ve burada mücadele etmem gerektiğini kavradım. İyi ki varsın UİD-DER.

İşsiz bir öğrenci: İlk kez yurttaki oda arkadaşımdan duymuştum UİD-DER adını. Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği dedi arkadaşım. Aslında isminden bile UİD-DER’in biz işçi sınıfının ihtiyacı olan yapı olduğu belliydi. Daha sonra arkadaşımın çağırması ile bir etkinliğe katıldım. Daha ilk anlarda o samimiyet ve sıcaklığı hissedebiliyordu insan. Burada herkes sınıf kardeşimizdi, işçiydi herkes. Kimse kimseyi yargılamıyordu, burada herkes yardımcı olmaya çalışıyordu bir diğerine. Din, dil, ırk ayrımı yoktu burada, kardeştik hepimiz, birdik, birliktik. Hepimizin sorunu birdi, istediğimiz birdi. UİD-DER birlik demekti, mücadele demekti benim için artık. Bu mücadele içinde bulunmam gerektiğini fark etmiştim ve ne mutlu ki bu insanlarla karşılaşmışım. UİD-DER biz işçi sınıfının kurtuluşunun anahtarı, mücadelenin şah damarı demek benim için.

Genç bir işçi: İnsan sosyal, toplumsal bir varlıktır. Çevremizdeki insanlarla ne derece samimiyet kurabiliyorsak o derece mutlu, huzurlu oluruz. Yaşam içerisinde hüzünlerimizi de mutluluklarımızı da paylaşma ihtiyacı duyarız. İçinde yaşadığımız sermaye düzeni ise insana sürekli, ne kadar yalnız olursan o kadar huzurlu, mutlu, güvende olursun düşüncesini pompalar. Yaşamın senden ibaret olduğunu, çevrenle, dünyayla irtibatı koparman gerektiğini, kimseye güvenmemen, bir tek kendini düşünmen gerektiğini dile getirir ve insanı yalnızlaştırır. Aynı zamanda yabancılaştırır insanı, hem kendine hem de topluma. Yaşanan haksızlıklara karşı mücadele etmemen gerektiğini vurgular. Bu düzene göre her koyun kendi bacağından asılır! UİD-DER’le ilk tanıştığım andan beri toplumsal bir varlık olarak insan olduğumu daha iyi kavradım. Bir arada olmanın, örgütlülüğün, dayanışmanın en güzel örneği benim için burası. Dünya işçi sınıfı olarak kat etmemiz gereken çok yol var, mücadele ruhunu diri tutmamız için örgütlülüğümüz çok önemli. Bu yüzden derneğimizi daha çok sahiplenmek, mücadeleyi her yönüyle yükseltmek gerekir. Örgütlüysek her şeyiz, örgütsüzsek hiç bir şey!

Mersin Üniversitesi’nden bir işçi-öğrenci: İnsan sadece kendi zevkleri ve çıkarları için bir hayat yaşamamalı. Bizlerin ailemize ve içinde yaşadığımız topluma karşı da sorumluluğu var. Başka insanlar için de bir şeyler yapmalıyız. Kiminin sesi olmalıyız, kiminin kulağı olmalıyız, kiminin eli olmalıyız. Haklarımızı yiyenlere, gasp edenlere karşı da hakkımızı savunmalıyız. Savunanların da yanında olmalıyız. Dünyanın daha iyi, adaletli, eşit, özgür bir yer olması için işçiden, emekçiden yana olması için buna ihtiyacımız var. UİD-DER de bize bu ortamı sağlayan en büyük adres. Dayanışmayı, yardımlaşmayı insana aşılayan, emekçi insanların yalnız olmadığını anlatan, daha güzel bir dünyanın ortak mücadelemizle geleceğini gösteren bir araç. Koca işçi sınıfı olarak bizlerin sorunları artmaya devam ediyor. Ama bizler bunun son bulmasını istiyorsak örgütlü mücadeleye katılmalıyız. Ancak bu şekilde daha güçlü ve daha umutlu olabiliriz. İşçiden emekçiden yana bir dünya için örgütlü mücadele şart.

1 Şubat 2020

Sınıfın Penceresinden

  • Binlerce yıl ötelerden günümüze uzanan yapılar, aslında bizlere emeğin serüvenini anlatır. Tüm zenginlik doğanın ve emeğin ürünüdür. Emektir doğadaki zenginliği işleyip dönüştüren. Ta Firavunların Mısır’ından Roma’ya, Hindistan’dan Korkunç İvan’ın Moskova’sına kadar… Dillere destan olmuş şehirleri kuran emektir. Piramitler, saraylar, kanallar, katedraller, sarnıçlar, kemerler, tapınaklar… Emektir bugünün insanını dahi hayrete düşüren tüm bu yapıları yaratan yegâne güç!
  • İnsanlar var olalı beri emek harcadılar, ürettiler, üretiyorlar. Beslenmek, barınmak ve hayatta kalmak çok zordu. Doğa hem bütün ihtiyaçları barındırıyordu ama hem de bunlara ulaşmak ciddi bir emek gerektiriyordu. Çeşitli aletlerin yardımıyla kendi güçlerini kullanan insanlar, zamanla doğada var olan suyun, hayvanların, rüzgârın gücünü kullanmayı keşfettiler. Böylece ihtiyaçlarını üretmek, yaşamlarını sürdürmek çok daha kolay oldu. İnsanın üretim sürecindeki gelişimi hep devam etti. Üretim sürecine makineler girdi, ilk makineler…
  • Kadına yönelik şiddet, kadın cinayetleri durmaksızın artarken emekçi kadınlar aynı sorulara cevap arıyor: Kadına yönelik şiddetin önüne neden geçilemiyor? Şiddet neden artıyor? Siyasi iktidarın temsilcileri şiddetin nedeninin eğitimsiz, cahil, vicdansız, merhametsiz, öfkesini kontrol edemeyen, ailevi ve ahlâki değerlere sahip çıkamayan kişiler olduğunu söylüyor. Erkekleri vicdanlı ve merhametli olmaya çağırıyorlar. Söylenen sözler ilk anda kulağa hoş gelebilir ama kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artmasının sebebi tam da siyasi iktidarın aileyi korumak adına kadınların haklarına saldırması ve erkek egemen zihniyeti körüklemesidir.
  • George Floyd, “nefes alamıyorum” diye inliyordu ama ırkçı polis umursamadı ve onu acımasızca öldürdü. Floyd’a yapılan bu muamele, kara derililerin değişmeyen kara bahtı, bitmeyen çilesidir. Yüzlerce yıl boyunca Afrika’dan Amerika’ya köle olarak satıldılar bir hayvan ya da bir eşya gibi. İnsan yerine konmayan, aşağılanan, horlanan siyahlar onlarca kez isyan ettiler ve sonunda 1861’de başlayan Amerikan İç Savaşı sonrasında kölelikten kurtuldular. Özgürlüklerine kavuşan siyahların gözleri daha bir ışıl ışıl parlamaya başladı. Ne var ki, o umutlu bakışlardaki ışıltı çok geçmeden solduruldu, tam bir vahşetle karşı karşıya bırakıldılar.
  • Siyasi iktidarın temsilcileri halkın gözüne baka baka yalan söylüyor, bunu da politik uyanıklık ve iş bilme olarak pazarlıyorlar. Gülerek liranın dolar karşısında değer kaybetmesinin halkı ilgilendirmediğini söyleyen Bakan Albayrak, belli ki milyonları istediği gibi aldatabileceğini düşünüyor. Şüphe yok ki bu konuşmanın ardında kibir ve emekçileri aptal yerine koyma vardır. Enflasyon ve işsizlik verilerinin çarpıtılması da aynı bakış açısının ürünü değil mi?

Son Eklenenler

  • Sendikalı oldukları için işten atılan ve Ağustos ayında duyurdukları 10 haftalık direniş planına göre her Pazartesi günü Cargill müşterilerinden birinin genel müdürlüğü önünde eylem yapan Cargill işçileri, Assan Gıda, Coca Cola, Pepsico ve Haribo’...
  • İçim içime sığmıyor, yükseklerden uçuyorum, bir türlü gökten yere inemedim. Çünkü ekonomimiz göklerden yerlere inmiyormuş. Havadis böyle. Bakanımız diyor ki “ekonomimiz uçuyor.” Biz de uçuyoruz! Doğalgaz bulunmuş, bulundu da gaz da uçucu bir madde...
  • Orta Afrika’da bir ülke olan Kongo Cumhuriyeti’nde 11 Eylül Cuma günü üç altın madeninde gerçekleşen göçükte 50’den fazla maden işçisi hayatını kaybetti. Güney Kivu eyaletindeki madenlerde onlarca can alan göçüğün günlerdir yağan şiddetli yağmur...
  • Birleşik Hizmet Sendikası Ver.di’ye bağlı işçiler toplu sözleşmelerdeki ücret anlaşmazlığı karşısında uyarı grevleri gerçekleştirdi. İlk olarak 10 Eylülde uluslararası Alman yayın kuruluşu Deutsche Welle (DW) çalışanları yarım günlük bir uyarı...
  • Koronavirüs salgını ile birlikte dünyanın her yerinde sağlık işçilerinin iş yükü daha da arttı. Hem fiziksel hem de ruhsal olarak yıpratılan sağlık işçileri bir de ekonomik sıkıntılarla, sefaletle karşı karşıya bırakılıyorlar. Egemenler bir yandan...
  • İşçiler ağır koşullar altında, uzun saatler boyunca çalışıyorlar. Milyonlarca işçi iş güvencesi olmadan, her an işten atılma korkusuyla canını dişine takarak çalışıyor. Üretim baskısı da cabası. MT Reklam işçileri de yıllarca benzer sorunlar...
  • Çukurova bölgesindeki Adana, Mersin, Tarsus, Ceyhan işçi dernekleri, tarım işçilerine “işe çıkmama” çağrısında bulundu. Akdeniz İhracatçı Birlikleri (AKİB) ile yaptıkları görüşmelerde işçi yevmiyeleri konusunda anlaşma sağlayamadıklarını duyuran...
  • Merhaba emekçi kardeşlerim. Ben UİD-DER’li emekçi bir anneyim. UİD-DER’le tanıştığım günden bu yana İşçi Dayanışması’ndan, UİD-DER’in sitesinden okurdum grev ve direniş haberlerini. Ama kendim hiç gitmemiştim. Çarşamba günü benim için farklı bir gün...
  • Çalıştığımız işyerinde kısa bir süre önce başımızdan geçenleri sizinle paylaşmak istedik. Sağlık personeli olarak çalıştığımız rehabilitasyon merkezinde sürekli baskı ve mobbinge maruz kalıyoruz. Koronavirüs sonrası patronların üzerimizdeki baskısı...
  • Ben kamuda çalışan bir öğretmenim, eğitim işçisiyim yani... Geçtiğimiz günlerde Maya Okulları patronu ve aynı zamanda Milli Eğitim Bakanı Ziya Selçuk maaşlarımız ile ilgili bir açıklama yaptı. Bu açıklama ile yoksulluk sınırının altında çalışan biz...
  • Türkiye gibi Şili’nin tarihi de kanlı askeri darbelerle doludur. Şili halkı büyük acılar çekmiş bir halktır. 11 Eylül 1973’te ABD emperyalizminin desteklediği ordu; işçilerden, emekçilerden, gençlerden yana olan Sosyalist Allende hükümetini devirdi...
  • Türkiye’de 1970’li yıllar işçilerin daha örgütlü olduğu ve kendilerine daha çok güvendikleri yıllardı. Yükselen işçi hareketi, yaygınlaşan ve kazanımla sonuçlanan grevler, direnişler patronlar sınıfına korku veriyordu. İşçiler arasında mücadeleci...
  • Koronavirüs bahanesiyle biz işçilerin haklarına saldırılırken çocuklarımızın eğitimi de bu saldırının bir parçası olarak askıya alınıyor, yeni eğitim öğretim yılı kocaman belirsizliklerle başlıyor. Özel okullar zinciri sahibi olan Milli Eğitim...

UİD-DER Aylık Bülteni