Buradasınız
Gözlerimizdeki Parıltı Dünyayı Aydınlatacak
Gazi Mahallesinden UİD-DER üyesi bir kadın işçi
UİD-DER’imizin 1. yılını doldurmuş olması vesilesi ile bir mektup yazmak istedim; açıkçası çok zorlanıyorum. Pek yazmayı beceremem ben. Ama bundan değil yazamayışım: “Kendimi” de anlatamam herhalde ondan.
Ben kadın bir işçiyim. Hiç doğum yapmadım. Ama anneyim, gerçekten öyle hissediyorum. UİD-DER benim, bizim çocuğumuz gibidir. Bazen de kendimi(zi) UİD-DER’in çocuğu gibi görürüm. Düşündüğümde ikisi de doğru ama ben onu çocuğum gibi düşünmekten daha çok hoşlanıyorum.
UİD-DER denince gözümde canlanan ilk şey onun amblemi oluyor. Amblemindeki çarkın içinden yükselen işçilerin yetenekli, militan elleri ve kızıl bayrağımız. Sonra da temsilciliklerimiz için kullandığımız mekânlarımız geliyor aklıma. Çalıştığım bölgeye en yakın yer olan Gazi Mahallesi temsilciliğinde bulunuyorum ben. İş çıkışı soluğu ilk aldığımız yerdir derneğimiz. Girer girmez yapılacak işler çağırır bizi yanına. Demlenmeyi bekler ocakta çayımız. Onlarca erkek ve kadın işçi eller kucaklar UİD-DER’ini. Derken dostlar gelir. Demli çaylar sofraya dizilir ve UİD-DER menüsü: Yumurta, peynir, zeytin, ekmek… “Bu muydu!” demeyin sakın! Yiyebileceğimiz en lezzetli yemeklerdir UİD-DER sofrasında yediklerimiz. Çoğunluğun görüşlerinden oluşan bir tespitimiz daha var: Yorucu iş koşulları bizde gerginlik, stres, ağrı-sızı gibi rahatsızlıklar yaratır. İşte biz derneğimizin kapısından içeri girerken tüm bunlar dışarıda kalıyor. O kapıdan girdiğimizde nihayet nefes alabiliyoruz. En güzel sohbetlerimizi orada ediyoruz. Haftada bir “Hava Döndü” hocamız geliyor. En güzel şarkılarımızı orada söylüyoruz:
İnsan, insan olduğundan
Ezmekten ezilmekten nefret eder
Ne altında köle ister
Ne üstte efendiye boyun eğer
…
Bekleyen günler, güzel günlerimiz
Ellerinizdedir
Haklı günler, büyük günler,
Gündüzlerinde sömürülmeyen
Gecelerinde aç yatılmayan
Ekmek, gül ve hürriyet günleri!
Ve daha nice umut, inanç ve güzellik taşıyan şarkılar…
Bazı geceler mahalledeki dostlarımızı ziyaret ediyoruz. Hiç görmediğimiz yüzler tanıyor, hiç bilmediğimiz hayatlara giriyoruz. Ama bu hayatların hiçbiri bize uzak değil ki. Birkaç hafta gitmesek evlerine fırçamızı da yiyoruz. Bu bile ne sevindirici bilseniz… Bizden birileriyle biz olmak, karamsar gözlerde parıltı bırakmak.
Gözlerden gözlere taşınan
ve her işçinin gözünde yeniden hayat bulan
ve dünyanın tüm işçilerinin
gözlerine taşımaya ant içtiğimiz bu parıltılar
dünyanın aydınlık geleceğine
inancımızı taşıyor.
Rözmaş işçisi direniyor
- UİD-DER Mersin’de 1 Mayıs Etkinliği Düzenledi
- UİD-DER’de “Sermayenin ve İktidarın Saldırılarına Karşı 1 Mayıs Ruhuyla Mücadeleye!” Etkinlikleri
- UİD-DER’de Bir Kez Daha 8 Mart Coşkusu
- UİD-DER’de 8 Mart Etkinlikleri: Geçmişten Geleceğe Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü!
- “Ben Rosa Luxemburg” Oyunu İşçilerle Buluştu
- UİD-DER’in Coşkulu 1 Mayıs Etkinlikleri Devam Ediyor
- UİD-DER’den Coşkulu Etkinlik: 1 Mayıs’ta ve 14 Mayıs’ta Değişim İrademizi Gösterelim!
- Rosa Luxemburg: İnsanlığın Büyük Davasına Adanmış Bir Ömür, Yaşam Dolu Cesur Bir Yürek!
- Bu Heyecan Farklı Bir Heyecan
- Heyecan ve Duygu Dolu Bir Film Şeridiydi
- İşçi Sınıfının Aktarma Kayışı UİD-DER’e Teşekkürler
- Gerçeğin Işığını Taşıyanlara Selam Olsun!
- Ekim’in İzinde: Yeni Bir Dünyaya Mecburuz
- The Strike/Grev Resmi Bana Üniversitedeki Eğitim Seviyesini Hatırlattı
- Geçmişe ve Bugüne UİD-DER’le Bakmak
- 50. Yılında Geleneğimiz UİD-DER İle Sürüyor!
- “Şiirlerle Fotoğraflarla İşçi Sınıfının Tarihini Bizlere Aktaran UİD-DER’e Teşekkür Ederim”
- Tarih Bizim Rehberimizdir
- Sınıf Penceresinden Gerçekleri Öğreniyoruz
- İşçi Sınıfının Çocukları UİD-DER’le Daha Mutlu!
Son Eklenenler
- 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin üzerinden 25 yıl geçti. Marmara depremi bu toprakların gördüğü en büyük felaketlerden biriydi. Deprem kuşağında olduğu bilinen Türkiye’de egemenler yine emekçilerin canını hiçe saymıştı. ‘99 depremine kadar irili...
- UİD-DER, 15-16 Haziran Genel Direnişinin 54 yılında adına yaraşır bir anma gerçekleştirmişti. Ben de o salonu dolduran ve yüreği mücadele için atan işçilerle aynı heyecanı yaşamıştım. Etkinlik sonrasında her yaştan UİD-DER’li işçilerin sohbetlerini...
- Bursa’da Gemlik Gübre Sanayi A.Ş’de çalışan 6 işçi DİSK’e bağlı Lastik-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Lastik-İş Sendikası, işverenin işçilerin sendikalı çalışma hakkına saldırarak işçi atmasını ve içeride baskıyı arttırmasını...
- Polonez işçileri Çatalca’da sürdürdükleri direnişlerinin 28. gününde şirketin Ataşehir’deki Genel Müdürlüğü önünde düzenledikleri eylemle taleplerini bir kez daha haykırdılar.
- Bizim için bu filmin bir anlamı da filmi göçmen bir işçi arkadaşımızla beraber izlememiz oldu. Arkadaşımız filmde yalın bir dille anlatılan gerçeklerin benzerlerini yaşadığını aktardı. Filmdeki bir sahne önemliydi. Filmin ana karakterlerinden biri...
- Zafer Açıkgözoğlu, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde taşeron olarak çalışan 26 yaşında gencecik bir işçiydi. Henüz 1 aylık işçi olduğu hastanede altyapı eksikliği yüzünden patlayan kanalizasyonda temizlik yapması istendi. İtiraz...
- Geçenlerde işe giderken serviste yine hayat pahalılığından, geçinememekten sohbet açıldı. Bir arkadaşım Türkiye’de milyonlarca göçmen olduğunu söyleyerek şöyle dedi: “6 milyon Suriyeli varsa bu her gün 6 milyon ekmek çıkması anlamına gelir. Ya da 6...
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...