Buradasınız
Köşe Bucak Gezer’im!
Altınşehir’den bir işçi
Patronların biz işçilerin kafalarına sokmaya çalıştığı fikirlerden bir tanesi “ne kadar çok çalışırsan o kadar çok kazanırsın” fikridir. Biz işçiler bu söylemin ne kadar boş olduğunu kendi yaşamımızdan biliyoruz. Meselâ fabrikada patron hiç çalışmaz. Yani üretimde hiçbir rolü yoktur. Fakat aynı fabrikadaki işçiler gece gündüz çalışırlar. Ama nedense patron ay sonu kazandığı paranın çok küçük bir kısmını işçilere verir. Pastadan en büyük payı patron alır, işçilere ise kırıntılar düşer.
Her geçen gün daha da pahalılaşan hayat, ağırlaşan iş koşuları, uzayan çalışma saatleri ve bunun karşısında aldığımız “kölelik ücretleri” bizleri çözümsüzlüğe götürmektedir. Örneğin, Gezer ve Gez Deri fabrikalarında günde 12 saat çalışan işçiler, paydos saatinden sonra ek işlerde çalışıyorlar. Kimisi evine kalem işi alarak, kimisi iş çıkışlarında badana ve boya işleri yaparak, kimisi akşam paydostan sonra gittiği mahallesinde pamuk şeker satarak, kimisi de akşama kadar çalıştığı fabrikanın önünde pişmaniye satarak geçimini sağlamaya çalışıyor. 12 saat çalışan bir işçinin aldığı ücretin, bu ülkede çalışan ortalama işçinin aldığı ücretten biraz daha fazla olması gerektiği düşünülebilir. Fakat durum hiç de öyle değil. Gezer işçisinin fazla mesai yapmadan aldığı net ücret, asgari ücretin altındadır. Düşünün ki evli ve 3 çocuk babası olan bir Gezer işçisinin aldığı ücret, asgari ücret bile değilse ve bu 3 çocuktan en az iki tanesi okula gidiyorsa ve de bunların üstüne bir de oturdukları eve kira ödüyorsa nasıl geçinecek? Çoğu işçi bu durumun içinden çıkabilmek ve çocuklarının kursağına birkaç lokma daha ekmek götürebilmek için ekstra işlerde çalışıp gelirini yükseltmeye çalışıyor.
Evet, amacımız aldığımız ücretleri yükseltmek olmalıdır. Fakat 12 saat çalışan bir işçinin bu konudaki çözümü “ek işler yapmak” olmamalıdır. Bizler o fabrikalarda ömürlerimizi harcıyoruz. Bunun sonucunda da patronlar bizim sırtımızdan çok büyük kârlar elde ediyorlar. Bizden çaldıkları bu paralarla da yeni yeni fabrikalar kurarak kazançlarını katlamayı hedefliyorlar. İşte bu adaletsiz paylaşımın ortasında, eğer biz işçiler hep birlikte olup ücretlerimize zam istemekten korkuyorsak ya da bunun yerine farklı geçici çözümlere yöneliyorsak bence biraz durup düşünmemiz gerekir…
GEA Direnişçileriyle Sohbet Ettik
- Adres Doğru mu?
- Emekliler “AÇIZ” Diyor, Onları Kim Duyuyor?
- Geleceğimizi Kurmak İçin Birliğimizi Büyütelim
- “Asıl Haber Biziz Be Abla”
- Sağlık Çalışanlarına Sağlıksız Yemekler
- Sorunlar Mücadeleyle Çözülür
- İşyerinde “Paralı Eğitim!”
- Onların İnsafına Bırakmayalım!
- “Sana Ceza Veriyorum Tayfun!”
- Emekli Maaşı Ne Zaman Ödenecek?
- “Çalışanlarımıza Rapor Vermeyin!”
- “Kırtasiye Ürünleri İkinci Ele Düştü”
- Örgütlü Olmak ve Toplu İş Sözleşmeleri
- Alo 170: Yanlış Numara Çevirdiniz!
- Turgut Özal, Gökova Santrali ve Sonrası
- TÜİK Kimin Hizmetinde?
- Emekliler Sendika Kuramazmış!
- Sorumluluk Almadan Kazanım Elde Edemeyiz
- Topluma Fildişi Kulelerden Bakmak
- Mücadele Edenler Mutlaka Kazanır!
Son Eklenenler
- Fabrikadaki işçi arkadaşlarımızla kimi zaman dışarıda bir araya gelip sohbet ediyoruz. Birlikte bir iş yapmak, buluşmalar, geziler organize etmek bizleri keyiflendiriyor. Fabrikanın stresinden biraz uzaklaşıp birlikte bir şeyler yapmak bizlere iyi...
- Merhaba dostlar. Ben daha önce Mersin Liman işçisiydim. Limanda çalıştığım dönemde zor koşullarda çalışıp haksızlığa uğrayan işçiler olarak bir araya geldik ve sendikalı olduk. Evet, haksızlığa karşı anayasal hakkımızı kullanarak sendikalı olduk ama...
- 1 Eylül Dünya Barış Gününde Türkiye’de onlarca kentte yapılan eylemlerde İsrail devletinin Filistin halkına uyguladığı soykırım ve emperyalist devletlerin İsrail’e verdiği destek protesto edildi. Yapılan açıklamalarda emperyalist savaşın alevlerinin...
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...