Navigation

Buradasınız

Ortak Mücadeleye

Türkiye’de ekonomik gidişat hiç de iktidarın birkaç hafta öncesine kadar söylediği gibi şahlanmıyor. Zaten biz işçiler bunu uzun süredir çalışma ve yaşam koşullarımızın kötüleşmesinden anlayabiliyoruz. Gerek işten çıkarma tehditleri, mobing, gerekse de sendikasız çalışma ve uzun mesai saatleri. Her sektörde aynı sorunlar…

Türkiye’de ekonomik gidişat hiç de iktidarın birkaç hafta öncesine kadar söylediği gibi şahlanmıyor. Zaten biz işçiler bunu uzun süredir çalışma ve yaşam koşullarımızın kötüleşmesinden anlayabiliyoruz. Gerek işten çıkarma tehditleri, mobing, gerekse de sendikasız çalışma ve uzun mesai saatleri. Her sektörde aynı sorunlar…

Geçtiğimiz günlerde işten çıkarılan market çalışanı ile yaptığım sohbeti sizlerle paylaşmak istiyorum. Ben araştırma ve geliştirme sektöründe çalışıyorum. Marketlerden fatura bilgisi alarak piyasa verilerini takip ediyor şirketler. Biz de bu faturaları, şirketler adına toplayan işçileriz. Yine geçen hafta bir markete fatura almak amacıyla gitmiştim. Mağazadaki arkadaşlarla sohbetten sonra, ben işe başladım. O sırada mağazanın eski çalışanlarından bir arkadaş ziyaret için uğradı. Bu arkadaş eskiden bu mağazaların birinde müdürlük yapıyormuş. Ancak mağazada yaşadığı haksızlıklara sessiz kalmamış ve en sonunda dayanamayıp işi bırakmış. Birçok kez fedakârlık yaptığını ama karşılını alamadığını anlattı. Aksine bu yaptıklarının karşılığında daha da çok baskı görüyormuş. Marketçilik sektöründe faaliyet yürüten bu mağazanın yaptığı birçok haksızlıkları anlattı.

“Bu mağazada çalışmayacaksın daha düzenli yerler var orada çalışacaksın, yoksa böyle nereye kadar?” dedi. Ben de; “tamam, ama söylediğin bu tür mağazalar sence nasıl bu kadar düzenli? Çalışanlarına değer verdikleri için değil ki. O mağazalarda sendika var da ondan” diye cevap verdim.

Yanımızdaki diğer arkadaş ise şöyle dedi: “Evet, ben eskiden söylediğin mağazada part-time çalıştım, o dönem sendika yoktu. Bize tam mesai çalışan muamelesi yapılıyordu ama maaşa gelince part-time parası veriliyordu. Ben o dönem sendikanın ne demek olduğunu da bilmezdim. Sanki gelse ne yapabilir ki diye düşünürdüm. Hatta insanlar dışarıda bekleyip bunun için bir şeyler yapmaya çalışırken, boş işler ile uğraşıyorlar sanırdım. Ama sendika bizim işyerine bir geldi ki benim maaşım bir buçuk katına yükseldi. İş yüküm azaldı. Artık fazla mesai yaptığımda paramı alıyordum. Hatta saatim dolduğunda müdürler bile gelip mesai saatin doldu hadi çık diyorlardı. Sendikanın nasıl önemli olduğunu o zaman anladım.”

Ben de ekledim: “Aynen öyle. Benim akrabalarım da daha önceden böyle şeyler yaşadı ben de örneklerini çok gördüm.” İşten ayrılan arkadaş bize katıldı. Hâlâ çalışmakta olan arkadaş ise; “şu an bu mağaza her yerde reklam yapıyor bizim 9 bin mağazamız var diye. Bu mağazalarda nerden baksan 50 bin çalışan var demektir.  25 bin artı 1 kişi sendikaya evet dese bir aya kalmaz burası da sendikalı olur. Her yıl Tez Koop-İş tarafından bu mağazaların çalışanlarına toplamda 4 adet mektup gönderiliyor. Bu mektuplar işçilere sendikanın önemini açıklayarak onları sendikalı olmaya davet eden mektuplardır. Ancak mağazanın kuralları gereği bu mektupları açmadan bölge müdürlerine vermemiz söyleniyor. Tabi çoğunluk bunu yapıyor maalesef” diye anlattı.

Bu verdiğim örnek eminim ki çoğu işçi arkadaşa tanıdık gelecek bir sohbettir. Her sektörde aynı sorunlar yaşanmakta. Peki, bu düzen hep böyle giderse biz işçi ve emekçilerin bundan ne çıkarı olabilir? Bu düzende sendika yok, kural yok, hak yok sadece patronların daha da zenginleşmesi için çalışmak var. Biz işçilere düşen sefalet koşulları var. Bunlar bir anda çözülüp kaybolacak sorunlar değil maalesef. Bu sorunları hepimiz yaşıyoruz ve hepimizin yaşadığı sorunların çözümü için ortak bir mücadele yürütmemiz gerek. Önce kendi işyerimizden başlayarak bu mücadelede ilerlememiz gerek. Aksi takdirde biz işçilere reva görülen hayat ortada. Ortak sorunlarımız için ortak mücadeleye!

28 Kasım 2020

Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam

Sınıfın Penceresinden

  • Binlerce yıl ötelerden günümüze uzanan yapılar, aslında bizlere emeğin serüvenini anlatır. Tüm zenginlik doğanın ve emeğin ürünüdür. Emektir doğadaki zenginliği işleyip dönüştüren. Ta Firavunların Mısır’ından Roma’ya, Hindistan’dan Korkunç İvan’ın Moskova’sına kadar… Dillere destan olmuş şehirleri kuran emektir. Piramitler, saraylar, kanallar, katedraller, sarnıçlar, kemerler, tapınaklar… Emektir bugünün insanını dahi hayrete düşüren tüm bu yapıları yaratan yegâne güç!
  • İnsanlar var olalı beri emek harcadılar, ürettiler, üretiyorlar. Beslenmek, barınmak ve hayatta kalmak çok zordu. Doğa hem bütün ihtiyaçları barındırıyordu ama hem de bunlara ulaşmak ciddi bir emek gerektiriyordu. Çeşitli aletlerin yardımıyla kendi güçlerini kullanan insanlar, zamanla doğada var olan suyun, hayvanların, rüzgârın gücünü kullanmayı keşfettiler. Böylece ihtiyaçlarını üretmek, yaşamlarını sürdürmek çok daha kolay oldu. İnsanın üretim sürecindeki gelişimi hep devam etti. Üretim sürecine makineler girdi, ilk makineler…
  • Kadına yönelik şiddet, kadın cinayetleri durmaksızın artarken emekçi kadınlar aynı sorulara cevap arıyor: Kadına yönelik şiddetin önüne neden geçilemiyor? Şiddet neden artıyor? Siyasi iktidarın temsilcileri şiddetin nedeninin eğitimsiz, cahil, vicdansız, merhametsiz, öfkesini kontrol edemeyen, ailevi ve ahlâki değerlere sahip çıkamayan kişiler olduğunu söylüyor. Erkekleri vicdanlı ve merhametli olmaya çağırıyorlar. Söylenen sözler ilk anda kulağa hoş gelebilir ama kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artmasının sebebi tam da siyasi iktidarın aileyi korumak adına kadınların haklarına saldırması ve erkek egemen zihniyeti körüklemesidir.
  • George Floyd, “nefes alamıyorum” diye inliyordu ama ırkçı polis umursamadı ve onu acımasızca öldürdü. Floyd’a yapılan bu muamele, kara derililerin değişmeyen kara bahtı, bitmeyen çilesidir. Yüzlerce yıl boyunca Afrika’dan Amerika’ya köle olarak satıldılar bir hayvan ya da bir eşya gibi. İnsan yerine konmayan, aşağılanan, horlanan siyahlar onlarca kez isyan ettiler ve sonunda 1861’de başlayan Amerikan İç Savaşı sonrasında kölelikten kurtuldular. Özgürlüklerine kavuşan siyahların gözleri daha bir ışıl ışıl parlamaya başladı. Ne var ki, o umutlu bakışlardaki ışıltı çok geçmeden solduruldu, tam bir vahşetle karşı karşıya bırakıldılar.
  • Siyasi iktidarın temsilcileri halkın gözüne baka baka yalan söylüyor, bunu da politik uyanıklık ve iş bilme olarak pazarlıyorlar. Gülerek liranın dolar karşısında değer kaybetmesinin halkı ilgilendirmediğini söyleyen Bakan Albayrak, belli ki milyonları istediği gibi aldatabileceğini düşünüyor. Şüphe yok ki bu konuşmanın ardında kibir ve emekçileri aptal yerine koyma vardır. Enflasyon ve işsizlik verilerinin çarpıtılması da aynı bakış açısının ürünü değil mi?

Son Eklenenler

  • Salgın… Sokağa çıkma yasakları, toplumun korkutulup eve hapsedilmesi… Kapanan restoranlar, mağazalar... Büyüyen online alışveriş firmaları… Bu firmalarda çalışanların ve kuryelerin artan iş yükü ve solan yaşamlar… Sokakta, caddede, her taraftan...
  • Çiftçiler Ayakkabı fabrikasında çalışan işçiler patronun keyfi uygulamalarına, yaptığı haksızlıklara karşı defalarca seslerini duyurmaya çalışmış, ancak yönetim duymazlıkdan gelmişti. Bu yaşananlar karşısında işçiler Deriteks sendikasında örgütlenme...
  • 2022 yılında Katar’da düzenlenecek Dünya Kupası için uluslararası müsabakalar yakın zamanda başladı. Müsabakalar sırasında ve sonrasında Almanya, Norveç, Hollanda ve İrlanda başta olmak üzere bazı ulusal ekiplerin gündeminde turnuvanın oynanacağı...
  • Nisan ayı başında çeşitli sektörlerden işçiler olarak buluştuk. Covid-19 pandemisi bahane edilerek patronların haklarımızı nasıl da fütursuzca gasp ettiğini konuştuk. Aynı zamanda yine bu süreçte mücadele ederek haklarını koruyabilen işçilerin...
  • ABD’nin Alabama eyaletinde Warrior Met şirketinin kömür madenlerinde çalışan 1100 maden işçisi greve çıktı. Amerika Birleşik Maden İşçileri Sendikası’na (UMWA) üye işçiler, talep ettikleri ücretin kabul edilmemesi karşısında 1 Nisanda iş bıraktı.
  • Gece-gündüz, salgın-hastalık demeden marketten evlere, restoranlardan işyerlerine her türlü ihtiyacı taşıyan kuryeler, motorlarını ve bisikletlerini bu kez adil bir ücret ve daha iyi çalışma koşulları için sürdü. Özellikle salgın sürecinde payına...
  • Üzgünüm çocuğum, üzgünüm./ Alamadığım oyuncaklara,/ Yaşayamadığın çocukluğa,/ Alışamadığın açlığa!/
  • Pandemiyi işçilerin haklarını gasp etmenin fırsatına çeviren patronların elindeki en kullanışlı silahın Kod 29 olduğunu sürecin başından beri vurguluyoruz. Zaman içinde emekçilerin gözünde teşhir olan Kod 29’a yönelik Aile, Çalışma ve Sosyal...
  • Pandemi süreci başladığından beri Kod 29 ile işten çıkarılan işçilerin sayısı 200 bini buldu. İşçi sınıfına karşı genel bir saldırıya dönüşen Kod 29’a karşı mücadele sürüyor. İstanbul’da PTT, Sinbo, Tur Assist ve Bayrampaşa Belediye işçileri,...
  • İnsan, toplumsal iletişim aracı olarak dil ve yazının yanı sıra sembollere de başvurur. Semboller duygu, düşünce ve hayalleri etkili şekilde anlatabilmenin, toplumsal aidiyet duygusunu güçlendirmenin aracıdır. Döneme, coğrafyaya, kültüre göre...
  • AKP’li belediye yönetimi tarafından işten atılan İstanbul Bayrampaşa Belediye işçileri hakları için mücadele ediyor. Aralarında işyeri temsilcilerinin de bulunduğu pek çok işçi, 30 aydır gasp edilen toplu iş sözleşmesinden doğan haklarını talep...
  • Geçtiğimiz ay genç Sarah Everard isimli genç bir kadının bir polis tarafından kaçırılıp öldürülmesinden bu yana İngiltere’de polise, sağcı hükümete ve sisteme olan öfke giderek büyüyor. Haftalardır İngiltere’nin çeşitli kentlerinde eylemler ve...
  • Sendikalı oldukları için Kod 29 bildirimiyle tazminatsız işten atılan, aralarında PTT-Sen yöneticilerinin de olduğu işçiler, haklarını almak mücadelelerini sürdürüyor.

UİD-DER Aylık Bülteni