ÜCRETLER YÜKSELTİLSİN, İŞ SAATLERİ KISALTILSIN!

1 MAYIS'ta UİD-DER'le ALANLARA

Talebimiz açık ve net: Ücretler yükseltilsin, iş saatleri kısaltılsın!

İşçileri fazla mesailere mecbur eden düşük ücretler yükseltilmelidir!

Fazla mesailer kaldırılmalı, işçilere serbest zaman bırakılmalıdır!

...

Bildirinin tam metni için tıkla

Aydınlı’dan bir tekstil işçisi
(04.06.2012)
Ben bir tekstil fabrikasında çalışıyorum. 1 Mayıs’a ikinci kez UİD-DER’le katıldım. UİD-DER’li bir işçi olarak 1 Mayıs’a katılmanın ve çevremdeki insanları da katmanın önemini biliyorum. Bundan dolayı kendi fabrikamdan da işçi arkadaşlarımı davet ettim. Fabrikadan bir grup arkadaşımı da UİD-DER’le 1 Mayıs’a götürdüm.
Yenibosna’dan bir kuyum işçisi
(23.05.2012)
UİD-DER medya ekibinin hazırladığı 1 Mayıs 2012 görüntüleri, UİD-DER temsilciliklerinde ve UİD-DER’in çalışmalarını yürüttüğü birçok bölgede gösterildi. UİD-DER’le 1 Mayıs’a katılan işçiler olarak, o günkü coşkuyu bir kez daha yaşadık. Video görüntülerinden sonra çaylarımızı içerken, sohbet ettik.
Sefaköy’den bir matbaa işçisi
(23.05.2012)
Yaklaşık 5 senedir UİD-DER ailesi ile tanışmaktayım. Bu seneler boyunca UİD-DER’den aldığım bilgi ve deneyimleri, işyerinde arkadaşlarımla paylaştım. Birçok arkadaşıma, her geçen gün işlerin ağırlaştığını, işçilerin ise hep düşük ücrete ve sağlıksız çalışma şartlarına maruz kaldığını anlattım.
(22.05.2012)
1 Mayıs’ın ardından yaptığımız etkinlikler, kortejimizde olan işçilerin hissettiklerini aktarmalarına da vesile oldu. Etkinliklerde önce, dünyadan ve Türkiye’den 1 Mayıs görüntülerini içeren videoyu izledik. Kendimize bir de dışarıdan bakınca ne kadar görkemli, ne kadar canlı olduğumuzu daha iyi gördük.
Hacettepe Hastanesi’nden bir taşeron işçi
(22.05.2012)
Hayatımda yaşadığım ilklerden bir tanesi. Ama asla son bulmasını istemediğim bir mutluluk ve coşkuyu, bir arkadaşta bulamadığım o kardeş bağını o gün, yani 1 Mayıs günü işçi bayramında buldum. En son koltuğumun kabardığını lisedeyken bir kavgada, haklı olduğum için arkadaşlarım bana destek çıktığında hissetmiştim.
1 Mayıs Alanından bir emekçi
(21.05.2012)
Alanda ve dönüş yolunda örgütlenmenizin, birlik ve beraberliğinizin 1 Mayıs’ın ruhuna yakışır şekilde olması, Taksim-Şişli yürüyüşü sırasındaki sloganlar, türküler ve aynı zamanda tek yürek olmuş olunması benim gibi birçok kişinin dikkatini çekti. Sizinle beraber yürüdüm ve sosyal medyada paylaşmak üzere fotoğraflarınızı çektim.
Bağcılar’dan bir metal işçisi
(21.05.2012)
1 Mayıs uluslararası birlik, mücadele ve dayanışma günü tüm işçi sınıfına kutlu olsun. Biz UİD-DER’li işçiler olarak aylar öncesinden çalışmalarımıza başladık. Bu seneki taleplerimizin başında “Ücretler Yükseltilsin, İş Saatleri Kısaltılsın!” talebi geliyordu. 1 Mayıs öncesinde stantlar kurarak işçilere bildiriler dağıttık ve sohbetler ettik.
Esenler’den bir çorap işçisi
(21.05.2012)
1 Mayıs günü idi. Sabahın erken saatlerinde uyandım o gün. Öylesine heyecanlıydım ki, ben kendimi hiç böyle kıpır kıpır hissetmemiştim daha önce. Uzun uzun satırlar yazıp diğer mektuplara haksızlık etmek istemem. Belki herkes kendi örgütünden gurur duyar ama ben fazla mütevazı olamayacağım bu konuda.
Fatih’den UİD-DER’li bir işçi
(21.05.2012)
Yine aynı yer, yine aynı coşku, yine aynı heyecan ama bu seferki daha faklı. Çünkü o yolu UİD-DER’le yürüdüm. 2010 1 Mayıs’ında gece vardiyasında çıkıp 1 Mayıs’a katılmıştım. Tek başıma katılıyordum. Şişhane’den Taksim’e doğru yürüyen, coşkuyla taleplerini haykıran kortejleri izleyerek kenardan usul usul meydana doğru yürümüştüm.
Gazi Mahallesi’nden bir tekstil işçisi
(21.05.2012)
Ben tekstil sektöründe çalışan bir işçiyim. Benim 1 Mayıs’a ilk katılışımdı bu sene. UİD-DER’in ne kadar samimi olduğunu, birlik ve beraberlik içinde olduğunu gördüm. Ne kadar güçlü olduğunu ilk tanıştığımda fark etmiştim ama bu kadarını beklemiyordum açıkçası. UİD-DER’li arkadaşlarımın bunda çok büyük bir payı var.
Fatih’ten bir işçi
(21.05.2012)
Günler öncesinden hazırlıklarımızı yapmaya başlamıştık. İşçileri ve emekçileri elimizdeki bültenle ve bildirilerle 1 Mayıs’ta alanlarda buluşmaya çağırıyorduk. Tüm hazırlıkları yaparken beklenen gün geldi çattı. Çabalarımızın boş bir uğraş olduğunu söyleyenlere inat biz tüm coşkumuz ve kararlığımızla umudu, kavgayı büyüterek alanlardaydık.
İkitelli’den bir işçi
(21.05.2012)
Bu 1 Mayıs da geçen sene olduğu gibi çok güzel ve çok kalabalık geçti. Önceleri kavga çıkar diye hiç gitmedim, içimde hep korkular vardı. Ben UİD-DER’i ve UİD-DER’li işçileri tanıyalı iki sene oldu ve iyi ki tanımışım. 1 Mayıslar UİD-DER’le bana daha yakın, daha korkusuz…
Esenler’den çorap işçisi
(21.05.2012)
Yeni bir sabaha açmıştım gözlerimi, o gün 1 Mayıs günüydü ve her zamanki gibi içimde mutlulukla gittim. Bu mutluluğu ve güveni bana UİD-DER veriyordu. 3 senedir katılıyorum 1 Mayıs’a ve her defasında da o alanda olmaktan gurur duyuyorum. UİD-DER’le disiplinli ve örgütlü bir şekilde yürümek beni çok mutlu ediyor.
Gebze’den bir metal işçisi
(19.05.2012)
1 Mayıs geride kaldı. UİD-DER korteji, disiplini ve coşkusuyla işçi sınıfının birlik, mücadele ve dayanışma gününde alandaki yerini almıştı. 13 Mayıs Pazar günü, UİD-DER Gebze temsilciliğinde düzenlediğimiz bir etkinlikle birçok fabrikadan işçi arkadaşlarımızla 1 Mayıs coşkusunu yeniden yaşadık.
Batman’dan UİD-DER’li bir sağlık emekçisi
(16.05.2012)
İşçi sınıfının onurlu kavgasında yerini alan Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği yüzyılların mücadele deneyimini zenginleştirip büyüterek sınıf mücadelesini yükseltmeye devam ediyor. Yetkinliğini her geçen gün yeniden ve yeniden ispatlıyor.
Sarıgazi’den bir grup işçi
(16.05.2012)
Bizler Sarıgazi’den UİD-DER’li gençleriz. Öncelikle 1 Mayıs’a nasıl hazırlandığımızı anlatmak istiyoruz. 1 Mayıs öncesi “Ücretler Yükseltilsin, İş Saatleri Kısaltılsın“ adı altında bir kampanya yürüttük. Bu kampanya sırasında stantlar açtık, yeni insanlarla tanıştık, mahalle mahalle, ev ev gezdik.
Sarıgazi’den bir inşaat işçisi
(16.05.2012)
Ben UİD-DER’li bir inşaat işçisiyim. İlk 1 Mayıs heyecanımı bu ilk mektubumla paylaşmak istiyorum. Derneğimizde 1 Mayıs çalışmaları başladığında işçilere ulaşmak için pek çok faaliyet gerçekleştirdik. Hedefimiz geçmiş yıllardan daha çok işçi kardeşimizi katmaktı. Ben şehir dışından bile bir arkadaşımı çağırdım.
Kurtköy’den bir matbaa işçisi
(16.05.2012)
Ben matbaa sektöründe çalışan bir işçiyim. Arkadaşımın daveti üzerine UİD-DER’e geldim. Derneğe gelip ortamı görünce ve 1 Mayıs hakkında anlatılanları dinleyince ben de 1 Mayıs’a katılmaya karar verdim. Benim ilk 1 Mayıs’ımdı ve Taksim Meydanı'ndaydım. Orada olmanın coşkusu anlatılmaz, yaşanır.
Aydınlı’dan bir tekstil işçisi
(14.05.2012)
Daha önce 1 Mayıs’ın ne anlama geldiğini dâhi bilmiyordum. UİD-DER’de öğrendim ve 1 Mayıs’a UİD-DER’le birlikte katıldım. Yıllardır insanları korkutmak için medyayı ve televizyonları kullandılar. Patronlar ve onların yandaşları 1 Mayıs’ı gözümüzde korku ve vahşet gününe çevirmek istediler. Nitekim bunu başarıyorlardı da.
Gebze’den bir petrokimya işçisi
(13.05.2012)
2011 yılı 1 Mayıs’ına askerde olduğum için katılamamıştım. Bu benim için çok zor olmuştu. Aklım hep İstanbul’da UİD-DER ile katılacağım 1 Mayıs’taydı. Nihayet bu hasreti 2012 1 Mayısıyla gidermiş oldum. Binlerce işçi gibi ben de UİD-DER kortejimde yerimi aldım. Her zamanki gibi UİD-DER korteji görülmeye değerdi.
Gebze’den bir kadın işçi
(13.05.2012)
Ben Gebze’de araba parçaları üreten bir fabrikada çalışan bir kadın işçiyim. Henüz 20 yaşındayım. İlk işe başladığımda 15 yaşındaydım. Yaşıtlarım bisiklete binip, top oynarken ben çalışmak zorunda olduğum için işe gidiyordum. Çocuk işçi çalıştıran, asgari ücretin altında ücret ödeyen birçok fabrikada çalıştım.
Marmara Üniversitesi’nden bir öğrenci
(13.05.2012)
1880’li yıllar işçi sınıfı tarihi açısından zor dönemlerdi. Uzun çalışma saatleri, düşük ücretler, işten atmalar, çok kötü sağlık koşulları ve örgütlenmenin önündeki engeller işçilerin en büyük sorunlarıydı. ABD’nin Chicago kentinde 40 bin tekstil işçisi iş saatlerini ve yoğun sömürü koşullarını protesto etmek amacıyla eyleme çıktılar.
Gebze’den bir metal işçisi
(13.05.2012)
Ben UİD-DER’li bir metal işçisiyim. Bu sene yine Taksim’deydik, gelincik tarlası yine Taksim Meydanı’nda idi. 1 Mayıs öncesi çalışmalarımız “İş Saatleri Kısaltılsın, Ücretler Yükseltilsin” kampanyasından hatırlanacağı gibi çok yoğundu. Biz işçiler 12, 14 hatta 16 saat çalışıyoruz, karşılığı ise sefalet ücretinden başka bir şey değil.
Gebze’den bir işçi
(13.05.2012)
Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de işçi ve emekçiler 1 Mayıs’ta alanlardaydılar. İşçi ve emekçi dostlarımızın İstanbul’daki buluşma alanı Taksim Meydanı’ydı. Ben de bu 1 Mayıs’ta, her zaman olduğu gibi, UİD-DER’in düzenli, disiplinli ve örgütlü saflarında yerimi almak üzere yola çıktım.
Karabük’ten UİD-DER’li öğrenciler
(13.05.2012)
Günler öncesinden 1 Mayıs heyecanı sarmıştı hepimizi. Çevremizdeki işçi, öğrenci arkadaşlarımızla konuşup onları UİD-DER'le 1 Mayıs’ta Taksim’de olmaya davet ettik. UİD-DER Medya Ekibinin hazırladığı 1 Mayıs videosunu seyrettik ve 1 Mayıs’ın tarihini ve önemini beraberce konuşup tartıştık.
Adana’dan UİD-DER’li bir üniversite öğrencisi
(11.05.2012)
1 Mayıs’ta UİD-DER ile beraber Taksim’deydik. Taksim’deki gösterilere ilk kez katıldım ve oradaki bayram coşkusunun nasıl bir duygu olduğunu görmüş oldum. Taksim alanındaki kalabalığı anlatmadan önce UİD-DER’in kortejinden bahsetmek istiyorum. Kortejimiz çok disiplinli ve gerçekten işçi bayramının ruhunu yansıtan bir kortejdi.
Mersin’den UİD-DER’li bir öğrenci
(11.05.2012)
1 Mayıs’a UİD-DER’le ikinci katılışım. İlk katıldığım zaman UİD-DER’liyim demiştim. UİD-DER kortejinin o coşkusu, o disiplini, o birlikteliği ayaklarımı yerden kesmişti. Evet, ben geçen sene UİD-DER’in kortejinde yürüdüm ve UİD-DER’li oldum. Bu sene de UİD-DER’le yürürken her yanım yine heyecandan titriyordu.
Sincan Organize’den bir metal işçisi
(10.05.2012)
Yıllardır ücretlerimizin az olması nedeniyle ya fazla mesaiye kalırız ya da ek iş yaparız. Patronlar bu durumu bildiklerinden ücretlerimizi az vermeye devam ederler ve bizleri köle gibi çalıştırmak için de birçok yol denerler. Çalıştığım fabrikada olduğu gibi işlerin yoğun olmasından dolayı artık evlerimize de iş götürüyoruz.
Kıraç’tan bir grup meslek lisesi öğrencisi
(10.05.2012)
Bizler meslek lisesi stajyer öğrencileri olarak UİD-DER’le ilk defa 1 Mayıs’a katıldık. Stajyer öğrenciler olmamıza rağmen ağır koşullarda çalışıyoruz. UİD-DER’le tanıştıktan sonra bizim de haklarımızın olduğunu ve bizim üzerimizden patronların çok büyük paralar kazandığını öğrendik.
Ankara’dan bir sağlık işçisi
(10.05.2012)
Sabırla, inatla çalışarak, işçi sınıfı mücadelesine bir işçi daha katma isteğiyle geçirdiğimiz bir yılı 1 Mayıs’la taçlandırmak için bizler de Ankara’dan işçi kortejimize gücümüzü katmaya geldik. Her yıl 1 Mayıs alanlarında attığımız “UİD-DER Yürüyor, Mücadele Büyüyor” sloganı görkemli kortejimizde bu yıl daha yüksek sesle duyuldu.
UİD-DER youtube Web TV Twitter'da UİD-DER facebook'ta UİD-DER
Share this