Navigation

Buradasınız

Sağlık Emekçilerine de “Kırk Satır mı, Kırk Katır mı?” Diyorlar

Bir tarafta hastalıklarla boğuşan emekçiler, diğer tarafta onları iyileştirmeye çalışan sağlık emekçileri. İktidar bir tarafa “her şeyimiz tamam, sağlık hizmetlerimizin dünyada örneği yok” diyor, diğer tarafa da “biz elimizden geleni yapıyoruz ama insanlar maske takmadığı için hastalık yayılıyor” diyor. Oysa bu söylenenler doğru olmamasına rağmen yalanların etkisiyle emekçiler birbirlerine öfkeyle bakmaktalar. Emekçileri birbirine karşı kışkırtanlar ise sütten çıkmış ak kaşık gibi davranmaya devam ediyor. Mesela aylardır koronavirüs salgını nedeniyle artan iş yükünden bunalan sağlık emekçilerinin şimdilerde hasta sayılarının artışıyla içine sürüklendiği çaresizlik hissi psikolojik bunalımları da arttırıyor.

Bir tarafta hastalıklarla boğuşan emekçiler, diğer tarafta onları iyileştirmeye çalışan sağlık emekçileri. İktidar bir tarafa “her şeyimiz tamam, sağlık hizmetlerimizin dünyada örneği yok” diyor, diğer tarafa da “biz elimizden geleni yapıyoruz ama insanlar maske takmadığı için hastalık yayılıyor” diyor. Oysa bu söylenenler doğru olmamasına rağmen yalanların etkisiyle emekçiler birbirlerine öfkeyle bakmaktalar. Emekçileri birbirine karşı kışkırtanlar ise sütten çıkmış ak kaşık gibi davranmaya devam ediyor. Mesela aylardır koronavirüs salgını nedeniyle artan iş yükünden bunalan sağlık emekçilerinin şimdilerde hasta sayılarının artışıyla içine sürüklendiği çaresizlik hissi psikolojik bunalımları da arttırıyor. Ya istifa ediyorlar ya da alacakları maaşla geçinemeyecek bile olsalar emekli olmak istiyorlar. İstifa etmek ya da emekli olmak, yaratacağı tüm ekonomik sorunlara rağmen hayatta kalmak, akıl sağlığını korumak için tercih ediliyor. Çünkü korona hastalarına bakarken bulaşmadan korunabilmeleri için gerekli koruyucu önlemler hakkıyla alınmadığından hayatını kaybeden yüze yakın sağlık emekçisi var. Bir de ağırlaşan koşullara dayanamadığı için çaresizliğe sürüklenerek intihar edenlerin sayısı artıyor.

İktidar salgının sorumluluğunu emekçilerin sırtına yıktığı, hastanelerde sağlık bulmaya çalışan insanları çaresizliğe, ilaçsızlığa ittiği için, sağlık emekçileri de olayların ilk muhatabı olmaları sebebiyle öfkenin de hedefi haline gelmiş durumdalar. İktidarın övünç kaynağı şehir hastaneleri başta olmak üzere büyük hastanelerin tümünde sağlık emekçileri korkunç bir psikolojik baskı, ayrımcılık ve kutuplaşmanın içine itilmiş durumdadır. Pandemi servislerinde korona teşhisi konulmuş hastaların bakımından sorumlu sağlık çalışanlarının bağışıklığının korunması için zorunlu olan azami bakım, iyi beslenme ve dinlenme, koruyucu malzeme ihtiyacının hızlı karşılanmasının yanı sıra iş yükünün azaltılması gibi gereklilikler yöneticilerin umurunda değildir. Önlem alınmadığı gibi sağlık çalışanlarının koşulları daha da ağırlaştırılmıştır. Sağlık çalışanlarının izin yapmasına hatta dinlenmesine bile olanak tanınmamaktadır. Yazın kavurucu sıcağında formasının üstüne giydiği tam kapalı tuluma, maske, gözlük, siperlik, eldiven eklenerek insanüstü bir çabayla tedavi hizmeti veren bu insanların artan hasta sayıları karşısında yaşadığı kızgınlık, kırgınlık ve öfke de ne yazık ki bu işi bu hale getirenlere değil yine kendisi gibi insanlık dışı koşullarda çalışmak zorunda bırakılmış emekçilere yönelmektedir.

Aylar boyunca sosyal yaşamdan kopuk ve korona salgınının yarattığı korkuyla sağlık hizmeti veren sağlık emekçilerinin büyük bir kısmının bilinci felce uğramıştır. Öyle ki son zamanlarda onlar da artan hasta sayılarının, ölümlerin karşısında suçluyu yanlış yerde görür hale geldi. Bu yüzden kendilerine mikrofon uzatan televizyon kanallarında sokaktaki insanı duyarsızlıkla, kurallara uymamakla, maske takmadığı için onları tehlikeye atmakla suçladılar. Sağlıkçıların yorgun, kırgın, kızgın yüzlerini döndükleri insanlar yine onlar gibi yorgun, ekonomik çıkışsızlık içinde, iş bulabilsem diye düşünen, ölümden değil ama işsiz aşsız yaşamak zorunda kalmaktan korkan insanlar.

Ayrıca aylardır salgını saldırı sopası olarak kullanan patronlar sınıfı da iktidarın kıyakları sayesinde tüm diğer sektörlerdeki işçileri de işinden aşından etmeye devam ediyor. Bu koşullarda emekçilerin pozisyonu kırk katır mı, kırk satır mı durumudur. Bir yanda işsizlik ve yokluğa itilmişlik diğer tarafta hastalık korkusu vardır. En ufak bir hastalık belirtisi gösterenler haklı olarak hastanelere hücum etmekte ve karşılaştığı sorunlar, iktidardakilerin anlattığı gibi dört başı mamur bir sağlık hizmeti görmemesi nedeniyle büyük bir değersizlik hissi yaşamaktadırlar.

Bu ülkenin sokaklarında keyif için hastalıklara meydan okuyacak insan sayısı sanıldığı gibi çok değildir. Olanların sayısı da İŞKUR kapılarında iş arayan, bir işe girebilmek için sınav ya da mülakat kuyruğuna girmiş insanların sayısının yanında bir hiçtir. Ama elbette sağlık emekçilerinin büyük bir bölümü de tıpkı binlerce işçi kardeşi gibi olayların bütününü göremeyecek kadar örgütsüz durumdalar. Oysaki ortadaki tablonun sorumlusu ne sokağa çıkmak zorunda olan işçi emekçilerdir, ne de hasta olana derman bulamayanlar sağlık emekçileridir. İktidardakilerin emekçilerin bilincinde yarattığı bulanıklığın bir göstergesi de hastanelerin kapısında çaresizce tedavi edilmeyi bekleyen hasta ve yakınlarından sağlık emekçilerine yönelen saldırılardır. Linç girişimleridir. Oysa mağdurların birbirini kırması için zemini harlayan mağrurlar her gün gerçekleri inkâr etmeye devam ediyorlar. İşin bu noktaya sürüklenmesinin nedeni iktidarın uygulamalarıdır. Bizlerse birbirimizi dövmekten bizi döveni göremez hale geliyoruz. İktidarın borazanları ne derse desin ilk olağanüstü sağlık sorununda sağlık uygulamaları emekçilerin derdine deva olmadığı gibi sistemin kendisi bir sağlık sorunu haline gelmiştir.

Bizlerin hangi sektörde çalışırsak çalışalım önce gerçekleri görmeye sonra o gerçekleri bir mücadele aracına dönüştürmeye ihtiyacımız var. Hem sağlık emekçilerinin hem de sağlık bulmak için hastanelere koşturan emekçilerin iktidarın yalanlarına “yeter artık” diyerek el ele verip birlik olmaktan, sorumlulardan hesap sormaktan başka çözüm yolu yoktur. Bu gün pek çok ülkede korkularını bir kenara atıp meydanlara çıkan sağlık emekçilerinin ve onlara omuz veren sınıf kardeşlerinin gösterdiği birlik ve dayanışma bize mücadele yolunu göstermektedir.

7 Ekim 2020

Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam

Sınıfın Penceresinden

  • Binlerce yıl ötelerden günümüze uzanan yapılar, aslında bizlere emeğin serüvenini anlatır. Tüm zenginlik doğanın ve emeğin ürünüdür. Emektir doğadaki zenginliği işleyip dönüştüren. Ta Firavunların Mısır’ından Roma’ya, Hindistan’dan Korkunç İvan’ın Moskova’sına kadar… Dillere destan olmuş şehirleri kuran emektir. Piramitler, saraylar, kanallar, katedraller, sarnıçlar, kemerler, tapınaklar… Emektir bugünün insanını dahi hayrete düşüren tüm bu yapıları yaratan yegâne güç!
  • İnsanlar var olalı beri emek harcadılar, ürettiler, üretiyorlar. Beslenmek, barınmak ve hayatta kalmak çok zordu. Doğa hem bütün ihtiyaçları barındırıyordu ama hem de bunlara ulaşmak ciddi bir emek gerektiriyordu. Çeşitli aletlerin yardımıyla kendi güçlerini kullanan insanlar, zamanla doğada var olan suyun, hayvanların, rüzgârın gücünü kullanmayı keşfettiler. Böylece ihtiyaçlarını üretmek, yaşamlarını sürdürmek çok daha kolay oldu. İnsanın üretim sürecindeki gelişimi hep devam etti. Üretim sürecine makineler girdi, ilk makineler…
  • Kadına yönelik şiddet, kadın cinayetleri durmaksızın artarken emekçi kadınlar aynı sorulara cevap arıyor: Kadına yönelik şiddetin önüne neden geçilemiyor? Şiddet neden artıyor? Siyasi iktidarın temsilcileri şiddetin nedeninin eğitimsiz, cahil, vicdansız, merhametsiz, öfkesini kontrol edemeyen, ailevi ve ahlâki değerlere sahip çıkamayan kişiler olduğunu söylüyor. Erkekleri vicdanlı ve merhametli olmaya çağırıyorlar. Söylenen sözler ilk anda kulağa hoş gelebilir ama kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artmasının sebebi tam da siyasi iktidarın aileyi korumak adına kadınların haklarına saldırması ve erkek egemen zihniyeti körüklemesidir.
  • George Floyd, “nefes alamıyorum” diye inliyordu ama ırkçı polis umursamadı ve onu acımasızca öldürdü. Floyd’a yapılan bu muamele, kara derililerin değişmeyen kara bahtı, bitmeyen çilesidir. Yüzlerce yıl boyunca Afrika’dan Amerika’ya köle olarak satıldılar bir hayvan ya da bir eşya gibi. İnsan yerine konmayan, aşağılanan, horlanan siyahlar onlarca kez isyan ettiler ve sonunda 1861’de başlayan Amerikan İç Savaşı sonrasında kölelikten kurtuldular. Özgürlüklerine kavuşan siyahların gözleri daha bir ışıl ışıl parlamaya başladı. Ne var ki, o umutlu bakışlardaki ışıltı çok geçmeden solduruldu, tam bir vahşetle karşı karşıya bırakıldılar.
  • Siyasi iktidarın temsilcileri halkın gözüne baka baka yalan söylüyor, bunu da politik uyanıklık ve iş bilme olarak pazarlıyorlar. Gülerek liranın dolar karşısında değer kaybetmesinin halkı ilgilendirmediğini söyleyen Bakan Albayrak, belli ki milyonları istediği gibi aldatabileceğini düşünüyor. Şüphe yok ki bu konuşmanın ardında kibir ve emekçileri aptal yerine koyma vardır. Enflasyon ve işsizlik verilerinin çarpıtılması da aynı bakış açısının ürünü değil mi?

Son Eklenenler

  • 1974’te Çinli bir çiftçi kuyu açmak için kazmasını toprağa vurduğunda, neredeyse 2200 senelik bir sır açığa çıktı. Toprak kazıldı ve binlerce kil heykel gün yüzüne çıktı. Bunlar gerçek insan boyutlarında, zırhlarını, silahlarını kuşanmış asker...
  • Aylardır tüm dünyada gündemi koronavirüs belirliyor. Bu virüsün insanlığın başına gelmiş en büyük felaket olduğu söyleniyor. Devletler, hükümetler, ulusal ve uluslararası sağlık kurumları önlem olarak maske, “sosyal mesafe” ve dezenfektan...
  • Patronlara teşvik ve vergi indirimleri getirirken, işçilerin kıdem tazminatının fiilen gasp edilmesini, esnek ve güvencesiz çalışmanın dayatılmasını içeren torba yasa sendikalar tarafından protesto edilmeye devam ediliyor. DİSK, işçiler için kabul...
  • İşçi Dayanışması gazetemizin 151. sayısının başyazısında biz okurlara bir davet var. Başyazı şiirle başlıyor: Sararmış kitaplarda kaldı yoksulluk/Geçim sıkıntısını yazmıyor şair/Yaşam bir sevinçtir şimdi/Umut doğuran sabahlara uyanıyor çocuklar/Neşe...
  • Kardeşlerim. Ben yıllardır organize sanayiye işçi taşıyan bir servis şoförüyüm. Organize Sanayi Bölgesi şehirden yaklaşık 25 kilometre uzaklıkta, işte bu yüzden sabahın erken saatlerinde yollara düşerim. Uykulu gözleri duraklarından bir bir toplar...
  • Türk-İş, kıdem tazminatının fiilen gaspını da içeren torba yasa teklifine karşı 27 Ekimde Türkiye genelinde eş zamanlı eylemler gerçekleştirdi. Ankara, Kocaeli, İzmir, Adana ve Diyarbakır gibi pek çok kentte yapılan eylemlere Türk-İş’e bağlı...
  • Ekonomi Bakanı, bir kez daha “Yeni Ekonomi Paketi” açıkladı. İşsizlik, ekonomik kriz, hayat pahalılığı, pandemiyi fırsata çeviren patronlar ve bunların emekçiler üzerinde yarattığı baskıyla ilgili tek olumlu madde çıkmadı paketten! İşçileri...
  • Patron biz işçileri adına kısa çalışma ödeneğine başvurdu. Kısa çalışma ödeneği çıkmadı. Patron ücretsiz izin ödeneğine başvurdu. Ücretsiz izin çıktı. 7 aydır ücretsiz izinde görünüyorum. Ama aslında çalışıyoruz.
  • Hak gasplarında sınır tanımayan patronlara, pandemi süreciyle beraber adeta gün doğdu. Ekonomik kriz kör bir kuyu gibi derinleştikçe işçi haklarına karşı saldırılar da o denli arttırılıyor. Ücretsiz izinler mi dersiniz, sigortasız çalıştırma mı...
  • Son yıllarda televizyonlarda yemekle ilgili programlar, yarışma programları artmış durumdadır. Kimisi her gün yayınlanan kimisi de belli günlerde yayınlanıp reyting rekorları kıran programlar haline gelmiş. Kimi büyük kanallarda yayınlanıyor kimi de...
  • Sendikalaşma haklarına ve iradelerine karşı yapılan saldırıya boyun eğmeyen HSK işçileri, fabrika önünde başlattıkları direnişi sürdürüyor. Direnişçi işçiler, 27 Ekimde şirketin Genel Müdürlüğü önünde basın açıklaması gerçekleştirdiler, kararlı...
  • İzmir Torbalı’da bulunan Oral Etiket Baskı Ambalaj fabrikasında Selüloz-İş Sendikasına üye olduğu için işten atılan 5 işçi direnişe başladı. Selüloz-İş Örgütlenme Uzmanı Aykut Günel, fabrikada sendikanın örgütlenme çalışması devam ederken işverenin...
  • Pazara gittim, çantam dolmadı, her şey ateş pahası deme… İç bir keyif çayı rahatla! Aylardır ücretsiz izindeyim, 39 lira yetmiyor, sakın ha deme... İç bir keyif çayı rahatla! Çocuk EBA’ya girememiş, Zoom’a mooma bağlanamamış… Öfkelenme, nasıl olsa...

UİD-DER Aylık Bülteni