Buradasınız
Tuzla’da Deri İşçilerinin Gündemi Ne Olmalı?
Aydınlı’dan bir deri işçisi
Tüm dünyada işçi sınıfı işsizlikle yoksullukla boğuşuyor, var olan haklarından mahrum bırakılıyor. Sendikasızlaştırılıp yalnızlaştırılıyor. Yaşadığımız coğrafyada hemen hemen bütün sektörlerde kriz ile birlikte işten atılmalar devam ediyor. Çalıştığım deri sektörü de payına düşeni alıyor. Birçok fabrika çeşitli nedenlerle kapandı. Birçok işçi arkadaşımız işsiz kaldı. Patronlar sınıfı ise medyada sık sık gündeme gelen “alın verin ekonomiye can verin” şeklinde reklâmlarla bilincimizi bulandırmaya çalışıyor.
Deri işçileri geçmiş yıllarda birçok grev ve direniş örgütlemişler, çeşitli hak arama eylemleri gerçekleştirmişlerdir. İşçilerin bugün en ufak bir hak arama mücadelesinde tereddütte kalması, irili ufaklı direnişlerin pek de kazanımla sonuçlanmaması aradan geçen yıllar içinde örgütlülüğümüzün ne kadar geriye savrulduğunun işaretidir. İşte böyle bir süreçte yeni bir kongreye hazırlanıyor deri işçileri. Kasım ayı içerisinde yapılması planlanan Deri-iş sendikasının Tuzla şube kongresi için işçiler büyük bir heyecanla delegelik seçimlerine hazırlanıyor. Sendika üyesi olan bütün işyerlerinde, seçeceğimiz delegeler hem şube yönetimini hem de genel merkez delegelerini belirleyecek. Geçen seçime iki liste halinde girilmiş ve seçimi o zamanki şube yönetimine muhalif liste kazanmıştı.
Genelde deri işçileri seçimlere tek liste halinde girilmesinden yana. Bunun nedeni işçilerin kongre nedeniyle gerginlikler yaşamak istemiyor olması. Bu kongre öncesi de geçen sendika seçiminden çok farklı değil. Taban örgütlülüğünün olmayışı işçileri suni kamplaşmalara itmektedir. Burada önemli olan işçilerin kendi sınıf çıkarları doğrultusunda hareket etmesini sağlamanın yollarını bulmaktır. Bunun için de ilk önce makine başındaki tüm işçilerin çıkarının ortak olduğunu bilmemiz, işyerinde var olan birlikteliğimizi gerçek bir örgütlülüğe çevirmemiz gerekiyor. Bunun yanı sıra sendikalarımızı denetlemeli, onları çok daha mücadeleci ve kitlesel işçi örgütü haline getirmeliyiz. Burada sorumluluk alanları kendimizden farklı bir mertebede görmemeli, onlara da işçi olduklarını unutturmamalıyız.
Eğer örgütlülüğümüzü güçlendirmek üzere çalışırsak ve mücadeleci bir anlayışı sendikalarımızda yaratabilirsek aşağıdaki sorunlarımızı kolaylıkla çözeriz. Hatta deri işçilerinin daha ileri talepler ileri sürüp kazanmak için mücadele etme isteği de artar.
Teknisyenler sendikaya!
Bugün deri sektöründe usta-teknisyen statüsünde çalışan işçiler fiilen sendikaya üye olamıyorlar. Patronlar işçilerin içerde vereceği her tür mücadelenin kendilerine vereceği zararı en aza indirmek için teknisyenleri kullanıyor ve onları işçi arkadaşlarından kopartıp sendikasız ve örgütsüz kalmaya zorluyorlar. Diğer işçiler de bunu büyük oranda normal görüyorlar. Bunu değiştirmeli ve onları da örgütlü mücadelemize katmalıyız. Sektörde patronlar bilinçli olarak her bölümde birçok teknisyen çalıştırıp örgütlülüğün içini boşaltmaya çalışmaktalar.
Genç işçiler sendikaya!
Birçok genç işçi deneme süresi adı altında uzun süre çalıştırılıp, zorunlu mesailere bırakılıyorlar. Bu yoğun tempoya dayanabilen genç işçilerin çilesi bununla da bitmiyor. Genç işçi arkadaşlarımız burada çalışırken askerlik sorunuyla karşılaştığında işsizlik de kapısını çalıyor. İşçi arkadaşlarımız askerlik çağı geldikten sonra kapı dışarı ediliyorlar. Bunları engellemek ve işçi arkadaşlarımızın askerden geldikten sonra işlerine geri dönmelerini sağlamak için, onlara sahip çıkmalıyız.
Parça başı üretim yaptırılmasına izin vermemeliyiz!
Diğer sektörlerde olduğu gibi deri sektöründe de taşeronlaşma farklı biçimlerde kendini göstermektedir. Örneğin parça başı (götürü) üretim ile işçi artık o işi kendi işi olarak görmektedir. Daha fazla kazanabilmek için çok daha fazla çalışmaktadır. Yemek ve dinlenme zamanlarında makine başından ayrılmaz hale gelmektedir. Oysa normal koşullarda aynı işi patron ancak 2 işçi çalıştırarak yaptırabilir. Böylelikle parça başı çalışan arkadaşlar ile diğer çalışanlar arasında bir rekabet ortamı yaratılmakta ve bu da patronların işçileri kolaylıkla yönetmesini sağlamaktadır.
Tek bir işyeri bile örgütsüz kalmamalı!
Deri sanayiindeki tüm işyerlerinde örgütlenme çalışması yapılarak, örgütsüz işyerlerine dönük kapsamlı bir sendikalaşma çabasına gidilmelidir. Kapitalist sistem var oldukça sınıf mücadelesi de var olacaktır. Sorunlarımızın bilincine varmadığımız koşullarda kazanımlarımızı ileriye taşımamız olanaklı değildir. Bunun için öncelikle işyerlerimizden başlayarak sağlam bir taban örgütlülüğünü yaratalım.
Yaşasın Örgütlü Mücadelemiz!
Uyguner Deri’de Direniş Başladı
- Adres Doğru mu?
- Emekliler “AÇIZ” Diyor, Onları Kim Duyuyor?
- Geleceğimizi Kurmak İçin Birliğimizi Büyütelim
- “Asıl Haber Biziz Be Abla”
- Sağlık Çalışanlarına Sağlıksız Yemekler
- Sorunlar Mücadeleyle Çözülür
- İşyerinde “Paralı Eğitim!”
- Onların İnsafına Bırakmayalım!
- “Sana Ceza Veriyorum Tayfun!”
- Emekli Maaşı Ne Zaman Ödenecek?
- “Çalışanlarımıza Rapor Vermeyin!”
- “Kırtasiye Ürünleri İkinci Ele Düştü”
- Örgütlü Olmak ve Toplu İş Sözleşmeleri
- Alo 170: Yanlış Numara Çevirdiniz!
- Turgut Özal, Gökova Santrali ve Sonrası
- TÜİK Kimin Hizmetinde?
- Emekliler Sendika Kuramazmış!
- Sorumluluk Almadan Kazanım Elde Edemeyiz
- Topluma Fildişi Kulelerden Bakmak
- Mücadele Edenler Mutlaka Kazanır!
Son Eklenenler
- İngiltere’de geçtiğimiz haftalarda üç çocuğun öldürülmesinin ardından bu cinayetlerden göçmenleri ve Müslümanları sorumlu tutan güruhlar sokaklara dökülmüştü. Ülkede göçmen ve Müslümanları hedef alarak ırkçı saldırılar başlatan faşist çetelere karşı...
- İstanbul Bakırköy Metro şantiyesinde Bayburt Group taşeronu Modüler Teknik firmasında çalışan DİSK Dev Yapı-İş üyesi inşaat işçileri ücretleri aylardır ödenmediği için 12 Ağustosta Bayburt Group önünde eyleme başladı.
- Herkesin dilinde olan basit, masum bir soru… Ama aynı zamanda soranın da cevaplayanın da belli düşünce kalıplarına hapsolduğunu gösteren bir soru: Senin memleket nere? Fabrikada yeni işe başlayan birine, sokakta, otobüste, parkta tanıştığımız birine...
- İki kız kardeş, 15 yaşındaki Esmanur Argun ve 18 yaşındaki ablası Elif Argun, Urfa Viranşehir’den tarım işçisi olarak Bursa’ya gelmişlerdi. İşe giderken onları taşıyan traktörün devrilmesi sonucu hayatlarını kaybettiler. Kısacık yaşamları gibi...
- Tekgıda-İş Sendikasına üye oldukları için işten atılan Polonez işçilerinin sendikalı çalışma hakkı ve işe iade talebiyle başlattıkları direniş sürerken 9 Ağustosta İstanbul Valiliği önüne giderek seslerini duyurmaya çalıştılar. Türk Harb-İş...
- Geçtiğimiz günlerde Cerrahpaşa Üniversitesine bağlı Murat Dilmener Hastanesinin su tesisatının patlaması üzerine, yeni doğan yoğun bakım ünitesinin tavanı çöktü. Solunum cihazına bağlı bir bebek hayatını kaybetti. Solunum cihazına bağlı olan ve...
- UİD-DER’e gelmeden önce de bu dünyada olup bitenlere karşı öfkeliydim. Bir şeyler yapmak istiyordum fakat ne yapacağımı bilmiyordum. Yani öfkemi doğru yerekanalize edebilmiş değildim. UİD-DER sayesinde kapitalist bir sistemde yaşadığımızı ve tüm...
- 31 Mart yerel seçimleri sonrası belediye işçilerine yönelik işten atma ve ücret gaspı saldırıları devam ediyor. İşten atılan işçiler işe iade talebiyle direnişe başlarken ücretleri gasp edilen, düşük ücret dayatılan işçiler de çeşitli eylemlerle hak...
- Sokak köpeklerinin katledilmesinin önünü açan yasa geçtiğimiz günlerde AKP’li ve MHP’li vekillerin oylarıyla Meclisten geçti. Yasa hazırlanırken ve oylanırken yaşananlara baktığımızda nasıl bir düzende yaşadığımızı daha iyi anlıyoruz. Yasa gündeme...
- 6 Şubat depremlerinin üzerinden bir buçuk yıl geçmesine rağmen deprem bölgelerinde barınma sorunu bile çözülmüş değil. Depremden sonra TOKİ, 18 ilde 674 bin 238 konut yapılmasını hedeflediğini açıklamıştı. Şimdiye kadar teslim edilen konut sayısı...
- İkinci Dünya Savaşının son aylarında ABD’nin Hiroşima’ya atom bombası atması ve yüzbinlerce insanın ölümüne neden olması insanlık tarihinin en büyük katliamlarından biri olarak acıyla hatırlanmaya devam ediyor. Bu büyük katliamın 79. yıldönümü olan...
- 28 Temmuz 1914’te dünyanın o güne kadar gördüğü en kanlı savaş başladı. Tam dört yıl süren ve 20 milyon insanın ölümüne, milyonlarcasının yaralanmasına ve sakatlanmasına, kentlerin yakılıp yıkılmasına yol açan bu savaş tarihe Birinci Dünya Savaşı...
- İspanya’da bir duvarda şöyle yazıyor: “El que nos roba es de aqui y rico no inmigrante y pobre.” Yani “Bizi soyanlar göçmen ve yoksul değil, buralı ve zengin.” Bu kısacık bir duvar yazısı içinde bulunduğumuz durumu çok çarpıcı bir şekilde anlatıyor...