Navigation

Buradasınız

“Biz Olmasak, Onlar Acından Ölür!”

1 Mayıs miting alanındayız. Fabrikalardan kortejler de alana girmiş durumda. Hemen yakınımızda iki metal işçisi, arkadaşına heyecanla bir şeyler anlatan kadını dinliyorlar. “İşçiler olarak biz olup bitenleri çok anlamıyoruz. Bak emeklilik yasası geçtiğinde de böyle olmuştu. Ben babama bir türlü anlatamadım. ‘İktidardaki düzenbazlar çok ciddi. Bu hakkı elimizden alacaklar. Bizim karşı çıkmamız lazım’ dedim...

1 Mayıs miting alanındayız. Fabrikalardan kortejler de alana girmiş durumda. Hemen yakınımızda iki metal işçisi, arkadaşına heyecanla bir şeyler anlatan kadını dinliyorlar. “İşçiler olarak biz olup bitenleri çok anlamıyoruz. Bak emeklilik yasası geçtiğinde de böyle olmuştu. Ben babama bir türlü anlatamadım. ‘İktidardaki düzenbazlar çok ciddi. Bu hakkı elimizden alacaklar. Bizim karşı çıkmamız lazım’ dedim. Babam ‘olmaz öyle şey, yapamazlar. Yakında seçim olur, o seçimde kaldırırlar. Korkma sen!’ demişti. Bak ne oldu? Böyle giderse ölünceye kadar asgari ücrete talim çalışacağız. Bak şimdi kıdem tazminatlarımıza da göz diktiler. Bunu da kaptırmayalım” diyordu. İşçilerden biri “sence bu yasayı geçirirler mi abla, bu sendikalar bir şey yapmaz mı?” diye soruyor, soruyu soranın yanındaki arkadaş da “onlar geçirmeden biz kıdem tazminatlarımızı alırız o zaman” diyerek sorunu kendince çözüyordu.

Başta sendikalı işçi kardeşlerimiz, kıdem tazminatını patronlara peşkeş çekecek olan bu fon uygulamasına karşı daha örgütlü, daha aktif ve güçlü bir tutum almak zorundalar. Sendikalar fabrikalarda işçilerini örgütleyip oralardan alanlara taşımıyorsa mücadele etmiyor demektir.

Sohbetteki iki işçi arkadaşın tutumu, aslında binlerce işçi kardeşimizin beklentisini ve düşüncesini yansıtıyordu. Onlar da diğerleri gibi “birileri bunu durdursun” istiyordu. Kimileri sanki bankadan parasını çeker gibi ‘kıdem tazminatımı onlar fona geçirmeden alırım’ diye çözüm üretiyor. Ama ne yazık ki kazın ayağı öyle değil. O daha ne olduğunu bile anlamadan birikmiş kıdemi çoktan fonun yolunu tutmuş olacak. Bir tarafta sendikalı işçi kardeşlerimizin bir kısmı kıdem tazminatına yönelik saldırının ciddiyetini kavrayamazken, diğer tarafta hükümetin işçi kolu gibi çalışan Türk-İş gibi konfederasyonların başındakiler göstermelik “Kıdemime Dokunma” sloganları attırıyorlar. Daha mücadeleci ve kararlı bir tutum almak yerine attıkları sloganlarda bile işçileri edilgen, pasif, hükümetten, patronlardan medet umar hale getiriyorlar.

Oysaki başta sendikalı işçi kardeşlerimiz, kıdem tazminatını patronlara peşkeş çekecek olan bu fon uygulamasına karşı daha örgütlü, daha aktif ve güçlü bir tutum almak zorundalar. Sendikalar fabrikalarda işçilerini örgütleyip oralardan alanlara taşımıyorsa mücadele etmiyor demektir. Hele patronların çıkarlarını korumak ve onları kriz döneminde rahatlatmak amacıyla ona kıyak üstüne kıyak çekip bunun faturasını da işçilere kesen AKP hükümetinden insaf ummak, işçilerin çıkarlarını koruyacaklarını beklemek işçi kardeşlerimizin yapacağı en büyük yanlış olur. Bugün AKP’ye oy vermiş işçi kardeşlerimiz bile biliyor ki televizyonların, gazetelerin büyük çoğunluğu hükümetin ağzının içine bakıyor. O yüzden zehri bile verirken şerbet kâsesinde veriyorlar. Bugün kıdem tazminatının fona devri ile ilgili yazılan gazete yazılarında, televizyon haberlerinde, programlara çıkardıkları sendikacı ve avukat müsveddeleri de hep aynı yalanı allayıp pullamakla meşguller. Başka bilgi alabileceği güvenilir kapısı olmayan işçi de “canım koskoca avukat, yazar, hoca, profesör yalan mı söylüyor!” diye düşünüyor. Sendikalı işçi sayısı giderek azaldığı için de örgütlü mücadele olanakları da azalan işçiler, kıdem tazminatı gibi önemli bir hakkı elinden alınmaya çalışılırken nasıl mücadele edeceğini bilmiyor.

Kimi sendikalarda ise subaşlarını tutmuş hükümetin memuru haline gelmiş sendikacılar var. Onların bir kısmı “kıdemi 30 günden hesaplasınlar, karşı çıkmayalım” diyor. Bir kısmı göstermelik pasif sloganlarla işçilerin öfkesini pörsütmeye, onların gazını almaya çalışıyor. İşçi kime güvenip, kime inanacağını bilemiyor. Bu da onu beklemeci davranmaya itiyor. Başkalarından medet umuyor. Eylem yapmadan, mücadele etmeden, zarar görmeden bu süreç geçsin gitsin istiyor. Onun için birileri iyi şeyler yapsın diye pasif bir şekilde bekliyor. Bu durum değişmelidir. İşçi kardeşlerimizin büyük bir kısmı “kıdem tazminatı fonu”nun aslında hükümetin patronlara bir kıyağı olduğunu fark etmeye başlamıştır. Başta kıdem tazminatı olmak üzere bundan sonra arkası da gelecek olan saldırılara karşı gücünü fark etmesinin yolu daha fazla örgütlenmesinden geçiyor. İşçi sınıfı tabandan örgütlü bir şekilde sendikalara basınç bindirmezse hükümet bir şekilde sendikalarla kıdem tazminatının pazarlığını yapacak. İşçi sınıfının ancak eylemlikleri ile sendikalara ve hükümete bindireceği basınçla kıdem tazminatımızın gasp edilmesini önleyebilir.

Nasreddin Hoca’ya sormuşlar: “Hocam çiftçi mi büyük, padişah mı?” Hoca cevap vermiş “çiftçi büyük elbette demiş ve eklemiş; çünkü çiftçi buğday yetiştirip vermezse padişah acından ölür.” Fabrikalarda alın teri döken, her alanda hayatın çarklarını döndüren işçileriz. Biz olmasak bu bir avuç asalak ve onların şakşakçıları “acından ölürler.” İşçinin gücü şalteri elinde tutuşundan gelir. Sınıfımızın mücadele tarihinde pek çok ders vardır. İşçi sınıfı örgütlü olduğunda bu gücü kullanmasını ve saldırıları geri püskürtmesini bilmiştir.

Kıdem tazminatımızı gasp ettirmeyelim!

22 Mayıs 2017

Son Eklenenler

  • Patronlar işçilere lütufta bulunmazlar. Örgütsüz ve dağınık işçileri kölece çalıştırmaktan, iliklerine kadar sömürmekten asla geri durmazlar. Sermaye sınıfını dize getirecek olan işçilerin mücadelesidir. Bu iki sınıf arasındaki mücadelenin sonucunu...
  • İşçi sınıfının mücadele tarihi birçok önemli dersle doludur. İşçi mücadelesinin yükseldiği dönemlere damgasını vuran anlar, eylemler, örgütler ve kişiler vardır. 1960 ilâ 1980 arasındaki dönemde Kavel, 15-16 Haziran 1970, 1 Mayıs 1977 gibi işçi...
  • Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin ilk “kalkınma planı” olan 11. Kalkınma Planı, Cumhurbaşkanının onayının ardından TBMM Genel Kurulu’na sunuldu ve çeşitli itirazlara rağmen kabul edildi. 2019-2023 dönemine ilişkin ekonomik hedeflerin bulunduğu...
  • Metal işkolunda sendikalı bir işçi olarak çalışıyorum. Sendikasız bir işyerine oranla birtakım haklarımız var ama problemlerimiz de çok. İşçi arkadaşlar dün öğle molasında işyerindeki çalışma koşullarından şikâyet ediyorlardı. “Tehlikeli bir...
  • İşçi sınıfı olarak bugünkü örgütsüzlüğümüzden, dağınıklığımızdan, güçsüzlüğümüzden kurtulmak istiyorsak geçmişimize bakmalıyız. Yaşadığımız katmerli sorunlar son bulsun istiyorsak tarihimizi incelemeli, hafızamızı geri kazanmalıyız. 15-16 Haziran...
  • Hepimiz işyerlerimizde krizin etkilerini iliklerimize kadar hissediyoruz. İşten çıkarmaların artması, maaşların geç yatması, zorla mesai dayatmaları, iş güvenliği ihmalleri gibi bir sürü sıkıntıyla boğuşmak zorunda kalıyoruz. Ben de çalıştığım yerde...
  • Kırşehir’de bulunan Petlas’ın taşımacılık ve lojistiğini yapan Abdulkadir Özcan Otomotiv Lastik işçileri, DİSK’e bağlı Nakliyat-İş Sendikasına üye oldukları için işten atıldı. Petlas/AKO işçileri fabrika önünde sendikalaşma üzerindeki baskıların...
  • Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Araştırma Dairesi (DİSK-AR), “İşsizlikte Tırmanış Sürüyor!” başlıklı bir rapor yayınladı. TÜİK ve İŞKUR tarafından yayınlanan verilerin değerlendirildiği raporda, oldukça yakıcı gerçekler gözler önüne...
  • Çocuk yaşta işçiliğe başladım. İçimde duyduğum sadece aileme karşı bir sorumluluk duygusuydu. Çünkü babam ne kadar çok çalışsa da geçinmekte zorlanıyorduk. Neden böyle olduğunu bilmiyordum. Mahallemizdeki tüm komşularımız da aynı...

  • 15-16 Haziran 1970’de işçiler ayaktaydı… O dönemde tek vücut olabilen işçiler, giriştikleri şanlı mücadeleden hem alınlarının akıyla hem de gelecek işçi kuşaklarına miras bıraktıkları nice zengin deneyimle çıktılar. 15-16 Haziran Büyük İşçi...
  • Son zamanlarda öyle adaletsiz şeyler oluyor ki insanın kanı donuyor. Adaletin dibe vurduğu bir kaç olaydan bahsetmek istiyorum. 8 Temmuz 2018’de yaşanan tren faciasında 25 kişi yaşamını yitirmiş, yüzlerce yolcu yaralanmıştı. Faciaya ilişkin açılan...
  • Patronlar genellikle en temel işçi haklarını bilmediklerini ve ucuza çalışacaklarını düşünerek genç işçileri çalıştırmayı tercih ediyorlar. Akıllı telefon, medya, internet olanakları elimizin altında olmasına rağmen, sermaye düzeni işçilerin en...

UİD-DER Aylık Bülteni

Broşürlerimiz