Buradasınız
Çalışmazsam Açım!
Gebze’den bir metal işçisi
![](https://uidder.org/sites/all/modules/lazyloader/image_placeholder.gif)
Maskeni tak, sosyal mesafeni koru, el sıkışmak yok, ellerini yıka… Herhalde bu aralar en çok duyduğumuz cümlelerden bazıları bunlar. Tabi bir de şunlar var: Daha hızlı çalış, daha çok üret, mesaiye kal, ister çalış istemiyorsan kapı orada, dışarıda bu işi yapacak çok… Bir de unutmadan şunları ekleyeyim: Doğalgaza zam, elektriğe zam, benzine zam, suya zam… Bunları da hatırlatmadan geçemeyeceğim: Dış güçler, bizi kıskanıyorlar, teğet geçiyor, uçuyoruz…
Evet, biz işçilerin zihninin içerisinde bu cümleler dolaşıyorken aynı gemideyiz martavalları atan patronlar, dümenlerini daha çok kâr edecekleri limanlara doğru kırmış durumdalar. İşçilere sınıf kardeşleriyle sosyal mesafe koymalarını söylerken, kendileri sınıfsal mesafelerini hesaplarına eklenen devasa sermayeleriyle korumaya devam ediyorlar. Geçenlerde sosyal medyada denk geldiğim bir video, sosyal mesafenin biz işçiler için ne anlama geldiğini ve tepedekilerin bizlere dayattığı yasakların nasıl bir cendere oluşturduğunu bir kez daha gösterdi.
Video, Avcılar’da bir belediye otobüsünde geçiyor, yolculardan biri tarafından çekiliyor. 65 yaşın üstünde bir kadın boş koltuklardan birine oturmuş ve yolculuk etmek istiyor. Fakat otobüsün şoförü ve diğer yolcular kadının otobüsten inmesi için uğraşıyorlar. Diyaloglar aynen şöyle gerçekleşiyor:
Yaşlı kadın: Ne yapacak! Sen otobüsünü yıka, şoförlüğünü yap işine bak! Ne yapacaksın halimi? Allah Allah, ona da karıştınız. Eee maske takılı, hasta da değilim, üç tane merdiven sildim geldim ben.
Yolculuk eden genç bir kadın: (Oturduğu yerden kalkarak yaşlı teyzenin kolunu tutuyor) Abla hadi in de gidelim yahu. Geç kaldım, inmen lazım, sana yasak yahu.
Yaşlı kadın: Çalıştım tamam kızım da… Üç tane merdiven sildim, hasta adam siler mi?
Yolculuk eden genç bir kadın: Tamam haklısın da abla, yani yasak varsa da yapacak bir şey yok.
Yaşlı kadın: Benim işim var, ben çalışmasam açım. Allah Allah versin parayı, şoför mü verir yoksa kim verir, versin biri de tamam biz de gitmeyelim, evde otururum.
Yolculuk eden bir adam: Sen kaymakamlığa git “65 yaş üstüyüm” de, sana maaş bağlıyorlar. Merdiven silmene gerek yok, yeşil kartlı yapıyorlar, senin bütün sağlığınla ilgileniyorlar. Siz binmeyin deyince sizin sağlığınızı düşünüyorlar. Ben güçlüyüm bu hastalığı kaldırırım ama siz kaldıramazsınız.
Yaşlı kadın: Nasıl kaldıramam oğlum ben daha hastane yüzü bilmiyorum. Gülüm ben hastaneye gittim gözümü kör ettiler. Ben daha ne olsa gitmem, gitmem ben daha hastaneye, ölürüm de gitmem.
Yolculuk eden bir adam: Eğer bakıma ihtiyacın varsa bir milyar üç yüz milyon maaş veriyorlar her ay.
Bizi salgınla o denli korkuttular ki “pandemi yasaklarını” sorgusuz kabul eder olduk. 65 yaş üstü olanların toplu taşıma araçlarını kullanması yasaklandı ama bu insanların nasıl geçinecekleri, ihtiyaçlarını nasıl karşılayacakları, örneğin hastaneye bile giderken toplu taşıma kullanmak zorunda oldukları gerçeği unutuluyor. Daha doğrusu unutturuluyor. Siyasi iktidarın propagandası ve düzen medyasının gerçek olmayan haberleri ile insanlar bu ülkede yaşlıların korunduğuna, geçinebilecekleri bir maaş aldıklarına inanabiliyor. Peki, gerçek öyle mi? 65 yaş üstü olanların tüm ihtiyaçları karşılanıyor mu? Örneğin hangi koşullarda ve ne kadar 65 yaş aylığı alıyorlar? Bir kere öyle herkese verilmiyor bu maaş. Kendisinin ve eşinin toplam geliri asgari ücretin net tutarının üçte birinden düşük ise ve hiçbir sosyal güvencesi yok ise kişi 65 yaş aylığı almaya hak kazanıyor. 2021 yılının 65 yaş aylığı ise 763 lira.
Farz edelim ki bu teyzemiz 65 yaş aylığı alıyor. Bu parayla geçinebilir mi? Elbette geçinemez, işte o yüzden bu teyzemiz gibi binlerce yaşlımız artık dinlenmesi gereken bir yaşta çalışmak zorunda kalıyor ve yukarıdakine benzer sahnelerle hepimiz günlük hayatta karşılaşıyoruz. Çünkü yasakları getirenler ile çalışarak hayatını geçirenler arasında kocaman bir sınıfsal mesafe orta yerde duruyor. Biz işçiler çalışmaz isek aç kalırız, sermaye sahiplerinin ömürlerinin sonuna kadar zevk-ü sefa sürecek bir zenginlikleri var. Bu kahrolası sömürü düzeni altında pandemi koşullarında işçilerin payına uzun çalışma saatleri, ücretsiz izinler, hak kayıpları düşerken, patronların kasaları dolup taşıyor. Bizler otobüs örneğinde olduğu gibi birbirimizi egemenlerin koyduğu yasaklarla kutuplaştırıp, ötekileştirmemeliyiz. Tam tersine ortak taleplerimiz çerçevesinde örgütlenip birlikte hareket etmeliyiz.
Ücretsiz izinler kaldırılsın!
İş saatleri düşürülsün, ücretler arttırılsın!
Bütün işsizlere iş!
- Onlar Zevk-ü Sefa İçinde, İşçiye Gelince?
- “İstanbul’da Mezar Yeri Alamayız”
- Battaniyelere Değil Sınıfımıza Sarılalım
- Sağlıksız Gıdalara Mahkûm muyuz?
- Emekli Maaşı Ne Zaman Ödenecek?
- Hani Bu Topluma Güven Olmazdı!
- Sabancı’nın Mutlu Yaşam Sırları
- Rahat Yaşamın Sırrı
- Kent Ekmek Kuyruğu: “Ben Öyle İstediğim İçin”
- Sistem Ne Ölümüze, Ne de Dirimize Saygı Duyuyor!
- “7 Kitap, 7 Defter, 1 Litre Su, Yarım Ekmek”
- Siz Kimi Taşıyorsunuz Sırtınızda?
- Yalanlara Değil Birleşmeye İhtiyacımız Var
- Kupona ve Kuraya Bağlanan Umutlarımız
- “Artık Kiracı Kalmaz”, TOKİ’ye Hücum!
- Yoksulluk Utanılacak Bir Şey Değil!
- İşçi Aileleri ve Kreş Çilesi
- Yaz Tatilinde Kriz Var!
- “Yok mu Arttıran?”
- Bakan Nebati’den “Işıl Işıl” Yorumlar ve Uçurumlar
Son Eklenenler
- Bugün 1 Eylül, bugün Dünya Barış Günü… Bugün sadece Türkiye’de veya yaşadığımız coğrafyada değil, dünyanın dört bucağında ezilenlerin yüreği barış özlemiyle atıyor. Emekçiler, ölümlerin son bulduğu, acı ve gözyaşının dindiği, yaraların sarıldığı bir...
- Manisa’nın Soma ilçesinde AKP Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu’na ait olan Fernas Madencilik’te Bağımsız Maden-İş Sendikasında örgütlenen işçilerden altısı işten atıldı. Bunun üzerine işten atılan işçilerin işe iadesi, sendikal hakların...
- Yıllarca çalışarak emeklilik primlerini ödedikleri halde emeklilik hakları gasp edilen EYT’li emekçiler, ancak örgütlenip mücadele ederek, meydanlara çıkarak haklarını geri alabildiler. Ne var ki bu sefer de emekli maaşlarının sefalet maaşı olması...
- İzmir Kemalpaşa Belediyesi işçilerinin 5 Ağustostan bu yana devam eden direnişi kısmi kazanımla sonuçlandı. Hak-İş’e bağlı Öz Büro-İş Sendikasında örgütlü Sarar işçileri, Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ücret konusunda anlaşma sağlanamaması...
- Dünya işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin, emekçi kadınların sorunları her geçen gün derinleşiyor. Egemenler sömürüyü derinleştirmeye, iktidarları bâki kalsın diye yasaları değiştirmeye, baskıyı, adaletsizliği, emperyalist savaşları büyütmeye,...
- Zihnimde, yaşadığım mahalleden, kentten, ülkeden ve dünyadan milyarlarca yoksul insanın sesli, sessiz çığlıkları yankılanıyordu. Bunun nedeni Jack London’un “Uçurum İnsanları” adlı eseriydi. London, sömürü düzenini ve bu düzenin İngiltere’nin...
- CarrefourSA Esenyurt depo işçilerinin direnişi kazanımla sonuçlandı. İstanbul Arnavutköy’de Getir deposunda çalışan Dinçer Lojistik işçilerinin ücretlerine zam yapılması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi talebiyle 26 Ağustosta başlattıkları iş...
- Desan Tersanesinde kadrolu işçi Serkan Çiçek, 27 Ağustosta panoya kablo bağlarken akıma kapılarak hayatını kaybetti. DİSK’e bağlı Limter-İş Sendikası, Serkan Çiçek’in ölümünü ve tersanelerde alınmayan önlemler nedeniyle yaşanan tüm iş cinayetlerini...
- İşçi Dayanışması bültenin 195. sayısındaki “Kendimiz İçin Yürüdük” yazısı beni çok etkiledi. Yazıda emekçi kadınların daha iyi bir yaşam için mücadele etmesi gerektiği anlatılıyor. Bir de mücadele eden kadın işçilerin önüne çıkarılan engellere ve bu...
- Merhaba işçi kardeşlerim, sporun her çeşidinin insanın beden ve ruh sağlığı açısından ne denli önemli olduğu tartışmasızdır. Ancak günümüzde her türlü spor dalı kapitalist endüstrinin bacasız fabrikası gibi. Futbol aracılığıyla sömürücü düzeninin...
- Patronların düşük ücret ve ağır çalışma koşulları dayatması karşısında sendikal örgütlenme yolunu seçen işçilerin sayısı her geçen gün artıyor. İşçilerin kölelik koşullarına sessiz kalmasını isteyen, işçi düşmanı siyasi iktidarın desteğini arkasına...
- Manisa’nın Soma ilçesinde Fernas Madencilikte çalışan maden işçileri sendikaya üye oldukları için işten atıldı. Madenciler ücret düşüklüğü ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için Bağımsız Maden-İş Sendikasına üye olmuşlardı. İşten atılan...
- Paris’te tekstil işçiliği yapan Eugène Pottier, bundan 154 yıl önce bir şiir yazdı. Sömürünün, sınıfların, savaşların olmadığı bir dünya için mücadele eden Pottier’in yazdığı şiir, bir başka işçi olan Pierre De Geyter tarafından 18 yıl sonra...